30 augustus 2009
Boulen met de Mutsen

Na het succes in mei was het boule-toernooi van de Mutsen nu gekoppeld aan de verlate viering van de verjaardag van Marian. Gerda en Jack waren nog op vakantie maar Leny (ondanks haar fysieke probleem) en Henk waren nu wel van de partij. Bovendien konden we een paar gastspelers verwelkomen. Tes, de zus van Marian, en Bert kwamen hun logeetjes (een stelletje agapornissen) ophalen maar sloten eerst aan bij het wederom vermakelijke spelletje Jeu de Boules. Om de indeling te bepalen had Martien een gemeenschappelijke worp bedacht, waarna de plaats van de ballen de teamsamenstelling bepaalde. Al snel bleek dat alles maar dan ook echt alles tussen volkomen missers en briljante worpen aan bod kwam.

2009-08-30-01
de beginopstellingen binnen de balken

Er werden drie banen benut door gebruik te maken van de ruimte naast de aangelegde omranding. Het meetlint van Martien werd veelvuldig gebruikt om twijfelgevallen op te lossen. Bij het aflezen van de juiste maat werd in de regel een nauwkeurigheid van millimeters aangehouden.

2009-08-30-02
de alternatieve baan en het opmeten van de verschillen

In de tweede ronde bleek er nauwelijks iets veranderd. De wisselvalligheid vierde hoogtij. Applaus en medelijdend gelach volgden elkaar in snel tempo op. Tussen de verschillende spelronden in had Marian gezorgd voor koffie, thee en iets erbij. De partijen werden driftig geŽvalueerd en de goede voornemens waren niet te tellen.

2009-08-30-03
de goede voornemens worden werkelijkheid

Bij de derde ronde haakte Leny af en heeft ze zich als toeschouwster op de bank geÔnstalleerd. Door een kleine aanpassing in de teamverdeling konden de andere boulers hun toernooi voortzetten. De uitslagen waren door Martien heel nauwkeurig genoteerd en aan het einde van het toernooi heeft hij de uitslag bepaald. De bekendmaking werd echter bewaard tot het samenzijn ter gelegenheid van Marian's verjaardag.

2009-08-30-04
Martien noteert en rekent

Na enige controles door de jury kwam Marian als best boulende Muts uit de bus. Dat zorgde op deze voor haar speciale dag voor een extra feestelijk gevoel. Om privacy-redenen wordt de volgorde van de overige deelnemers niet bekend gemaakt. Ik moet echter wel de winnaar van de poedelprijs een hart onder de riem steken. Tot vier keer toe werd een gunstige stand van hem door een misser van een teamgenoot verprutst. Eenmaal werd zelfs een 3-0 voorsprong door de laatste boule van zijn blunderende teammaat volkomen om zeep geholpen. De volgorde van werpen werd in dat team meteen aangepast. Zonder deze tegenslagen zou hij zomaar in de top van het klassement zijn geŽindigd.
Marian had voor een smakelijke dis gezorgd en onder het genot van een hapje en een drankje kwamen alle missers en hoogtepunten nog eens uitgebreid aan de orde. Ook kon ik tussen de regels door enige plannen noteren over komende Boule-trainingskampen. Ik hou jullie op de hoogte van de vorderingen bij het volgende toernooi dat er zonder enige twijfel aan zit te komen.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina

25-29 augustus 2009
Restaurant Week

                        

Na onze kennismaking in maart met de Restaurant Week kregen we een digitale herinnering voor de editie in augustus met de mogelijkheid om weer te boeken. Deze keer hebben we gekozen voor drie voor ons nog onbekende restaurants. Dat waren Restaurantje aan de Rijn in Bodegraven, Hoeve Kromwijk in Zoetermeer en L'Etoile in Gouda. Restaurantje aan de Rijn was ons opgevallen omdat ze in het voorjaar tot beste van de regio Den Haag & Zuid-Holland waren gekozen. Ieder restaurant had aan het concept om voor Ä 25,- een diner samen te stellen een andere invulling gegeven. Wel waren ze alle drie uitgegaan van een vast menu.
We begonnen onze culinaire trip op dinsdag in Bodegraven. Hier hadden Gerard en Tanja als verrassing voor een extra gang gekozen. Bij het aperatief kregen we een carpaccio van tonijn als amuse geserveerd. Het voorgerecht was een carpaccio van ossenhaas. Dat was eigenlijk een iets te eenvoudig standaard gerecht waar de klasse van de keuken nog niet in naar voren kwam. Het tussengerecht beloofde daarentegen wel wat meer. Het was een stukje zeebaarsfilet met een paar mosselen. Het hoofdgerecht bestond uit een glaasje met stoofvlees van kalfsnek en een paar stukjes kalfslende omwikkeld met een randje spek. Maja was vooral jaloers op de smaak van het stoofvlees. Het nagerecht was eigenlijk een petit grand dessert. Met aardbeien als basis werden vijf variaties opgediend. Bij de voorgerechten en het hoofdgerecht hebben we de bediening een passende wijn laten verzorgen. De minpuntjes, die wij hebben genoteerd, waren de plaats in het restaurant (een van ons zat tegenover een blinde muur), de simpele papieren servetjes en het ontbreken van een menukaart.
Op donderdag zijn we naar Zoetermeer gereden voor een diner in de gerestaureerde monumentale boerderij van Jeffrey en Marijke. Na een mailtje dat bijna alle gasten op hetzelfde tijdstip hadden gereserveerd, konden wij aan het verzoek voldoen om wat eerder te komen. Dat leverde ons wel een tafeltje aan het raam op met uitzicht op het terras en de tuin. Op de menukaart stond een wijnarrangement vermeld en daar hebben we bij het voor- en hoofdgerecht dankbaar gebruik van gemaakt. Hier kregen we als amuse een cakeje van tomaat en olijven. Het voorgerecht bestond uit krokante gamba's, waarbij voor mij de mede toegevoegde grapefruit-stukjes een beetje uit de toon vielen. Het hoofdgerecht was een rouleau van kip, die door een jus van gerookte knoflook op smaak was gebracht. Het nagerecht bestond uit een combinatie van een met rood fruit gevuld taartje en een bolletje sorbetijs. We hebben genoten van een prima maaltijd al werd op een gegeven moment de goede sfeer verstoord door het grote minpunt. Er werden namelijk gasten met een hond toegelaten. Dit ligt een beetje in dezelfde categorie als toestemming aan je dertienjarige dochter geven om een solo zeiltocht om de wereld te gaan maken. Sommigen vinden dit volkomen normaal en anderen, waaronder wij, vinden dit absoluut onbegrijpelijk.
Op zaterdag sloten we onze culinaire ontdekkingsreis af in Gouda. Na een aarzelend begin waarbij we aanvankelijk een niet zo leuke plaats toegewezen kregen, verzorgde het team van Marcel en Monique een uitstekende afsluiting van onze Restaurant Week. Het driegangenmenu kon uitgebreid worden met een tussengerecht terwijl het dessert vervangen kon worden door een kaasplankje. Voor het wijnarrangement was er op de menukaart een gedeelte waarop verschillende wijnen per glas stonden vermeld. We hebben onze gastvrouw een bij het voor- en hoofdgerecht passende wijn laten adviseren. Voor het aperatief kozen we voor een mouserende Rosť, waarbij op de bekende gebogen amuse-lepel een plakje ossenhaas met truffelmayonaise werd aangeboden. Het voorgerecht was een proeverij van gerookte zalm, die in vijf variaties werd opgediend. De verschillende opmaak werd door de gastheer op een ongedwongen manier uitgelegd. Het hoofdgerecht was een smakelijk stukje kalfsvlees en het dessert bestond uit drie zoete hapjes. Hierbij was nog wel een vermakelijk voorval. Onze gastheer vertelde over een van de desserhapjes dat het honing met sesamzaad was. Volgens ons was het echter maanzaad en de gastheer heeft na overleg met de keuken bij diverse tafels een correctie aangebracht in zijn verhaal. Ook in dit restaurant was er een dissonant toen er ook hier gasten met een hond werden toegelaten. Wij blijven dat toch een onwenselijke situatie vinden.
Voor het invullen van de cijfers voor de publieksprijs hebben Maja en ik eerst onafhankelijk van elkaar onze waardering bepaald. De cijfers waren niet geheel indentiek maar de onderlinge volgorde was wel hetzelfde. In onze ogen was L'Etoile de winnaar met daarna Hoeve Kromwijk en Restaurantje aan de Rijn. Heel verrassend is het dan om de reviews van andere gasten aan deze restaurants te lezen. Je ziet daarbij dat iedereen het anders beleeft want er zitten voor ons onverklaarbare verschillen in.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina

19-21 augustus 2009
Cache- en fietsuitstapje naar Spier

Weer was de weersverwachting een goede reden om er een paar dagen tussenuit te gaan. Jaren geleden waren we al eens in hotel De Woudzoom in Spier geweest en de herinnering aan de voortreffelijke keuken vergemakkelijkte ons idee om er een arrangement te boeken. We kozen voor het Wijn-arrangement waarbij we op de eerste avond een uitgebreid diner met bijbehorende wijn konden verwachten. Bij aankomst op woensdag was de kamer nog niet beschikbaar. We besloten om een begin te maken met ons voornaamste cachedoel voor de komende dagen, te weten een fietsmulti door het Dwingelderveld. De route voerde ons eerst een stuk door het bos en later over de heide. De radiotelescoop aan de rand van het bos komt daar prominent in beeld.

2009-08-19-01
we werden voortdurend in de gaten gehouden

Voor de lunch zijn we bij een van de bezoekerscentra gestopt. Halverwege de tocht zijn we teruggereden naar het hotel. Na het inchecken bleken we in een extra luxe kamer te mogen verblijven. Al moesten we de receptioniste wel even herinneren aan de afspraak om een kamer aan de noordzijde te krijgen. Dat had Maja bedongen in verband met de te verwachte hitte. Een bijzonderheid voor ons was de aanwezigheid van een waterbed. Dat was inderdaad wennen. Vooral als de een zich flink omdraaide, lag de ander even te schommelen. Het viergangendiner was goed verzorgd en we konden door het mooie weer op het terras zitten. Het wijnarrangement hield onder andere in dat bij ieder gerecht de fles met een passende wijn op tafel werd gezet. Dat gegeven, gecombineerd met het feit dat we geen auto meer hoefden te rijden, was eigenlijk iets te veel van het goede.
Dat kwam dan ook de volgende ochtend bij het ontbijt aan het licht. Geheel tegen onze gewoonte werd dat een minimale maaltijd. Daarna zijn we op de fiets gestapt om een rondje langs verschillende caches uit de BIL-serie te rijden. BIL staat in dit geval voor Bijzonder Interessante Locaties rondom Hoogeveen. De cachelegger was er inderdaad in geslaagd om fraaie plekjes in de omgeving te voorzien van een kokertje. We hebben er tijdens deze trip een zestal aan de noordzijde gevonden om tijdens een later verblijf de serie vanuit het zuiden verder af te maken. Op een van de locaties waren de Schotse Hooglanders met zijn allen in het water gaan staan om op de heetste dag van deze zomer nog wat verkoeling te vinden.

2009-08-20-01
de Schotse Hooglanders houden het koel

Rond het middaguur zijn we naar het hotel gefietst om ons voorgenomen Spaanse ritme aan te houden. Na de lunch op het terras van het hotel hadden we namelijk een siŽsta gepland om op het heetst van der dag een tijdje uit de warmte te kunnen blijven. Daarna zijn we op de fiets gestapt om de afgebroken multi van de dag ervoor weer op te pakken. Heel apart was daarbij wel dat we een gedeelte van de nu te berekenen route gisteren tijdens onze terugtocht naar het hotel ook al hadden afgelegd.
Bij ons diner konden we drie gangen kiezen van de menukaart. Ook nu zaten we op het terras aan de rand van een overkapping. Vlak voor het serveren van het toetje moesten we een kleine evacuatie uitvoeren toen er een plaatselijk regenbuitje naar beneden kwam.
Het ontbijt op vtijdag was weer ouderwets, dat wil zeggen dat we (te) veel hebben geproefd van het overdadige buffet. Daarna hebben we de auto ingepakt en na het uitchecken zijn we een rondje gaan fietsen. Ons eerste cachedoel was een korte multi, waarbij we bij het laatste punt over een hek moesten klimmen.

2009-08-21-01      2009-08-21-02
soepel wordt het hek bedwongen

We hadden voor een noordelijke route gekozen, die ons tot in Beilen voerde. Onze fietstochten waren erg gevarieerd. We reden voornamelijk over stille binnenwegen en verharde bospaden maar zo nu en dan kwam er ook een grasdijk of een onverhard pad voor.

2009-08-21-03
Maja op een onverhard bospad

Bij een molen in Beilen maakten we nog iets bijzonders mee. De cachebox zat verborgen in de restanten van een oude kar. De bergplaats was afgesloten door een plankje dat verwijderd kon worden door aan de zijkanten een paar spijkers uit het hout te trekken. Door de regen van de avond ervoor was het hout flink uitgezet waardoor de spijkers bijna niet te verwijderen waren. Het heeft een hoop moeite gekost om ze eruit te krijgen maar dat is uiteindelijk wel gelukt.

2009-08-21-04
het terugplaatsen van de cachebox

Na ons fietsrondje zijn we met de auto langs een paar cacheplekjes gereden. Voor sommige locaties hadden we een paar (voor ons) flink ingewikkelde puzzels op moeten lossen. Dan is de vreugde des te groter als het plekje in het veld ook blijkt te kloppen. De lunch hebben we op een terras in Pesse gebruikt. Aan het einde van de middag hadden we wel een paar missertjes maar dat waren onvolledig opgeloste puzzels met een stukje gokwerk erbij. Daar moeten we toch nog eens een keertje naar kijken voor de volgende keer, als we de BIL-serie af willen gaan maken.

2009-08-21-05
paddenstoelen (of zwammen?) op een van de laatste cachelocaties

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina

4-7 augustus 2009
Fiets- en cachemidweek in Kaatsheuvel

De mooie weersverwachting voor deze week was de voornaamste aanleiding om een midweek naar Kaatsheuvel te gaan. Maja had een arrangement voor drie nachten in het NH hotel in Kaatsheuvel gevonden en geboekt. Op de heenweg op dinsdag hadden we een cachestop in Dongen gepland. Eerst hebben we in het centrum van een kopje koffie met een kleine versnapering genoten. Daarna hebben we een multi van ongeveer 2,5 kilometer door een paar parkjes al wandelend afgelegd. De laatste opgave van de cachelegger hebben we niet uitgevoerd. De uitkomst hadden we niet echt nodig om de plaats van de cachedoos te bepalen. In de praktijk klopte dat helemaal.

2009-08-04-01
na het loggen wordt de doos weer opgeborgen

Na deze vondst hebben we in Tilburg-zuid een hapje gegeten en twee kapelletjes bezocht. Niet dat we nu ineens zo gelovig zijn maar daar lagen een paar caches op ons te wachten. Daarna zijn we naar het hotel gereden. We hadden een prima kamer, die volgens de reservering keurig op het noorden lag. Dat was met de voorspelde warmte een uitstekend initiatief van Maja. In het arrangement zat ook het diner tijdens de eerste avond. Dat bleek een standaard driegangen-menu te zijn en het viel ten opzichte van de prijs een beetje tegen. Iets te simpel eigenlijk.
Het uitzicht uit onze kamer bleek richting Sprang te zijn, waar de Sint Nicolaaskerk prominent in beeld staat.

2009-08-05-01
de Grote of Sint Nicolaaskerk in Sprang

Bij het uitgebreide ontbijtbuffet liepen we natuurlijk weer in de valkuil door van alles wat te willen proeven en daardoor te veel te eten. Dus zijn we maar snel op de fiets gestapt om de calorieŽn weer kwijt te raken. We hadden een fietsmulti van ongeveer zeventien kilometer als basis voor onze tocht met hier en daar uitstapjes naar losse caches. De eerste zoektocht draaide op een teleurstelling uit. Ondanks de laagste moeilijkheidsgraad konden wij geen doosje vinden. Heel frusterend is dan om bij thuiskomst te lezen dat vlak na ons een volkomen nieuwelinge in het cachen hem eenvoudig had gevonden. Dat was haar vijfde vondst ooit dus ervaring stelde hier niets voor.

2009-08-05-02
wel een mooi plaatje maar geen doosje te vinden

De tocht begon praktisch tegenover het huis van Wim IJpelaar, de bekende skeeleraar en schaatser van Donders Goed. Het zag er naar uit dat hij op vakantie was want ook de volgende dagen was er geen leven te bespeuren. De rit ging naar het zuiden en de punten waren goed te vinden en de opgaven niet al te moeilijk, dachten we. Op een terras in De Moer hebben we koffie gedronken, deze keer vanwege de naweeŽn van het ontbijt zonder versnapering. Op verschillende plaatsen waren de bramen al redelijk zwart gekleurd en we hebben er zo nu en dan een paar geproefd.

2009-08-05-03
zoeken naar rijpe bramen

De lunch hebben we op een terras in Loon op Zand gebruikt. Daar hebben we geleerd hoe je wespen kunt weren. Zet een kommetje met kruidnagels in een beetje water op tafel. Daar hebben wespen echt een hekel aan.
Van een boom op een van de cachelocaties hebben we via de sectie op een gevallen vrucht ontdekt dat het een walnotenboom betrof. De noot zit ingepakt in een schil van zacht vruchtvlees. Het lijkt een beetje op een pruim met een wat hardere buitenschil. Als de noot volgroeid is, opent de schil en het vruchtvlees zich net als bij een kastanje en kan de noot worden geplukt.
Bij het laatste waypoint van de multi kwamen we erachter dat we ergens een foutje hadden gemaakt. Er kwam namelijk geen acceptabel coŲrdinaat uit de berekening. We hebben voor het waarschijnlijk foute antwoord een paar alternatieven geprobeerd maar waren toch niet geheel zeker van onze zaak. Heel toevallig hadden we van het onzekere punt geen bewijsfoto gemaakt. Binnenkort zal ik nu wel weer een uitnodiging voor een opfriscursus van Biertje krijgen, want dit onderwerp is een echt stokpaardje van hem. Voor ons zat er niets anders op dan de volgende dag nog eens langs het bewuste punt te fietsen.

2009-08-05-04
Maja noteeert een van de (juiste) antwoorden

Voor ons diner zijn we naar De Landereije op de grens tussen Kaatsheuvel en Sprang-Capelle gefietst en dat was een uitstekende keuze. We hebben daar op het terras genoten van een heerlijke maaltijd. We hebben daar zo lang zitten genieten dat we de terugrit in het donker moesten rijden. Een GPSr op je stuur blijkt dan wel erg gemakkelijk te zijn.
Op de donderdag werden we later wakker. Verder was er niet zo veel verschil met de woensdag. Weer een uitgebreid ontbijt en daarna op de fiets. De route ging zuidwaarts en we hebben nu wel het juiste antwoord voor de multi gevonden. Het was inderdaad een van de berekende alternatieven maar nu hadden we de zekerheid dat we niet voor niets het bos in hoefden te gaan. Bij de verschillende caches die we tijdens de rit hebben gezocht, waren ook de doosjes bij de overige kapelletjes. Totaal was dat een serie van vijf stuks met een bonus als slot.

2009-08-06-01      2009-08-06-02
twee van de zes kapelletjes

Ons kopje koffie hebben we op het wespenvrije terras in Loon op Zand gedronken. Door het late ontbijt was ons hele schema iets opgeschoven en daarom was de lunch pas halverwege de middag. Op het terras in Tilburg-zuid werden we aangesproken met de opmerking dat er wel erg veel instinkers in zaten. Het bleek @rend te zijn, een cacher die we vorig jaar in Maasland hadden ontmoet. Hij was met zijn vrouw aan een andere cachetocht bezig en dacht dat wij die ook aan het doen waren. Zoals gebruikelijk bij een ontmoeting tussen cachers volgde er ook hier een gezellige geoklets. Aan het einde van de middag hebben we de doos gevonden van de multi, waar we nu wel het juiste eindcoŲrdinaat van hadden.
In het centrum van Kaatsheuvel hebben we bij De Lakei gegeten. De temperatuur in het restaurant was wat aan de hoge kant. We hebben het deze keer daarom niet zo laat gemaakt.
Vrijdag was onze laatste dag. Na het ontbijt en het uitchecken hebben we de auto ingepakt en zijn we naar Sprang gefietst. Daar is een multi waarbij je van allerlei fotootjes de opnameplek moet herkennen. Op die manier zie je wel alle bijzonderheden van het dorp. Daarna zijn we naar Waalwijk gefietst, waar we naast wat losse caches ook een serie met een bonus hebben gedaan.

2009-08-07-01
de 79ste spoorbiels in het vroegere Halve Zolenlijntje

Voor de lunch kwamen we op een terras terecht op de Markt in Waalwijk. Het is weliswaar een voetgangersgebied maar toch kwam er regelmatig een stoet min of meer versierde auto's langs. Aan het einde van het plein bleek het stadhuis te zijn en op de populaire datum 07-08-09 was het een komen en gaan van bruidsparen.
In de bergplaats van de laatste cache uit de serie vond ik tot mijn verrassing twee kokertjes. Waarschijnlijk is er ooit eentje vervangen terwijl achteraf de eerste toch niet verdwenen was.

2009-08-07-02
twee kokertjes uit dezelfde bergplaats

Op de terugweg naar de auto hebben we nog twee caches gevonden. Na een voorspoedige rit zonder files waren we in het begin van de avond weer thuis. Het zonnige weer had een groot aandeel in onze geslaagde midweek in Kaatsheuvel en omstreken.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina