20-24 september 2009
Voor het eerst op Texel

De titel geldt deze keer alleen voor mij. Maja was er al diverse keren geweest maar voor mij was het na de andere Waddeneilanden mijn eerste bezoek aan Texel. Het is me prima bevallen, mede door het redelijk goede weer. Ik heb me altijd afgevraagd waarom je Tessel zegt en Texel schrijft. Maar ook de echte Tesselaars konden ons daarvoor geen passende verklaring geven. In Wikipedia vond ik dat er vroeger een karakter was dat zowel voor de 'x' als voor 'ss' werd gebruikt. De Nederlandse Taalunie geeft bovendien aan dat de uitspraak tessel is en dat heel vroeger ook Tessel werd geschreven, bijvoorbeeld in de Bosatlas uit 1939.
Maja had een hotel in De Koog geboekt. Op zondagmorgen zijn we heerlijk rustig naar Den Helder gereden, waar de veerpont net weg was. We hebben de wachttijd benut met het drinken van een kopje koffie. Na het inschepen zijn we naar het dek gegaan, waar we op een bank aan de luwe zijde, maar wel aan de zonkant, de overtocht hebben gemaakt.

2009-09-20-01
Maja op haar windvrije plekje

De geroutineerde reizigers hielden zich bezig met het voeren van de meeuwen. Die zijn daar zo aan gewend dat de brutaalsten zelfs het stukje brood uit de hand komen pakken. Maar ook de toegeworpen stukjes zijn allemaal een prooi voor de zwevende bedelaars.

2009-09-20-02
de vliegende acrobaten ontvangen hun beloning

Na aankomst zijn we direct naar De Koog gereden. We hebben eerst een rondje door het centrum gelopen. De indruk was dat het wel wat weg had van een mediteraan stadje. Veel eethuisjes, winkeltjes en terrasjes en slenterende toeristen. Heel apart was wel dat tussen al dat toeristische gedoe midden op een plein een oud kerkje te vinden is. Op een van de terrasjes hebben we geluncht. Daana zijn we naar hotel Het Uilenbos gereden waar we even op het terras hebben moeten wachten totdat onze kamer klaar was. Voor ons verkenningsrondje zijn we naar het strand gewandeld en door de duinen weer terug. Uiteraard hebben we meteen de eerste caches gezocht. Voor het diner zijn we naar het centrum gegaan. We kwamen in Quinty's terecht, redelijk eten maar (te) snel opgediend en weing sfeer in de zaak.
Na het ontbijt zijn we op de fiets gestapt voor een rondje naar het noorden van het eiland. De aanwezige caches bepalen min of meer de route. Door de behoorlijk harde wind hebben we onze planning omgegooid en zijn we dwars over het eiland naar de Waddenkant gereden. Eén van de cachedoosjes lag vlak bij een gerestaureerde sluis. Het bijzondere was hier dat het vroeger mogelijk was om drie verschillende waterpeilen te beïnvloeden. Op de foto zijn de oorspronkelijke drie waterpartijen goed te onderscheiden. Links en rechts is het water van een polder te zien en in het midden de door de molen bediende wateroppervlakte. Nu wordt het door een gemaal onder de dijk geregeld, maar de oude situatie is ter plaatse door de drie verschillende schuiven goed herkenbaar.

2009-09-21-01
de drie waterpartijen

Ook werden ons tijdens de tocht dwars over het eiland de verschillende landschappen van het eiland duidelijk. Aan de Noordzee-kant de duinenrij en tot aan de Waddendijk een uitgestrekte polder met hier en daar een bosje. Tevens is er op Texel een sportvliegveld en natuurlijk ligt ook daar een cache. Die zit verstopt onder een oud motorblok en de moeilijkheid daar is de ruime aanwezigheid van passanten en terrasbezoekers. Het viel niet mee om daar een beetje ongezien het doosje te pakken en weer terug te plaatsen.

2009-09-21-02
het doosje tijdens een rustig ogenblik terugplaatsen

De koffie hebben we in Oosterend gedronken en voor de lunch kwamen we in De Cocksdorp (met Cé-Oh-Cé-Ka) terecht. Daarna zijn we langs de kust doorgefietst naar de vuurtoren, waar een wandelmulti over het strand en door de duinen op het programma stond. We hadden geluk dat we de harde wind op de strandstukken in de rug hadden, maar al met al was het toch een flinke inspanning. Op de terugweg fietsten we langs de Slufter en bij één van de uitkijkpunten op de dijk zijn we gestopt. Maja was zowel lichamelijk als elektrisch bijna door haar energie heen en is beneden gebleven. Ik ben naar boven gelopen en het is inderdaad indrukwekkend. Tien meter onder je zie je een groot gebied dat bij vloed gedeeltelijk onder (zee)water loopt.

2009-09-21-03
de Slufter

We waren eigenlijk te laat terug in het hotel en de rustpauze van Maja schoot erbij in. Voor ons diner zijn we daarom niet zo ver weg gegaan. Opvallend was het aantal gasten in het restaurant Cooghen. Je kunt zien dat het seizoen op zijn eind loopt, want het aantal bezoekers viel ons wat tegen voor het niveau van het restaurant. Bovendien had de lage bezettinsgraad als nadeel dat de gerechten te vlug achter elkaar kwamen en we dus weer snel buiten stonden.
Op dinsdag hadden we een route door de duinen naar het zuiden voorzien. Dat had als voordeel dat we op de heenweg met tegenwind vaak in de luwte door de bossen reden. Een paar caches waren alleen wandelend te bereiken en bij één daarvan vond ik tot mijn verrassing twee kokertjes. Ze zaten met een draadje aan elkaar en waren beiden voor dezelfde cache. Dus telde het maar voor één vondst.

2009-09-22-01
twee kokertjes met maar één vondst

Maja had vandaag de scherpste blik en vond gelukkig de meestal moeilijk verstopte cachedoosjes. Na de koffie leverde dat voor mij nog een grote frustratie op. Bij de uitkijktoren Fonteinsnol bleef Maja beneden om op een bankje een sudoku in te vullen en ik ben naar boven geklommen om het kokertje te zoeken. Helaas zonder succes. Maja had intussen haar sudoku klaar en de komst van een paar schoolklassen verhinderde een verdere zoektocht. We zijn doorgereden en hebben in Den Hoorn geluncht. Dat ligt midden tussen de weilanden, waar de bekende Texelse schapen ruimschoots aanwezig zijn.

2009-09-22-02
de kerk van Den Hoorn en de schapen prominent in beeld

Na een paar vondsten van minder moeilijk opgeborgen cachedoosjes was mijn zelfvertrouwen weer wat opgekrikt. Op de terugweg kwamen we weer langs Fonteinsnol en mijn voorstel of Maja ook nog een poging wilde wagen, werd spontaan aangenomen. Het is dan heel ontmoedigend als binnen een minuut de vraag aan je wordt gesteld of je daar nou zo lang naar hebt gezocht. Tot overmaat van ramp viel het logrolletje uit mijn handen en moest ik de trap af om alsnog mijn log te kunnen schrijven. Iedereen begrijpt natuurlijk dat mijn ego totaal was verwoest en dat beide zaken mij in de volgende dagen nog dikwijls zijn ingewreven.

2009-09-22-03
daar zat het kokertje opgeborgen

We waren nu wel op tijd terug bij het hotel. Maja nam haar rust en ik ben naar het duingebied gefietst. Daar waren nog twee caches, die alleen na een flinkie wandeling te doen waren.
We zijn voor het eten naar restaurant Taj Mahal gewandeld. Daar hebben we een Indiaas buffet genomen. Het nadeel van buffetten werd ook hier weer bewaarheid. Bijna altijd zijn de gerechten niet goed warm, al werd het hier wel wat beter als de schotels wat langer op de rechauds stonden.
Voor de woensdag bleef het zuid-oosten van het eiland over. Vlak voor het vertrek checkte ik op de laptop de route nog even. Plotseling zag ik een nieuwe cache, waarvan de locatie bovendien bijna op onze route lag. Ik heb onmiddellijk de gegevens genoteerd en we zijn naar de betreffende plek gefietst. Bij het openen van de box kwam als eerste de First to Find Award in beeld. Zo heb ik dit jaar toch nog een FTF gescoord. Onze tocht was vandaag door de polder naar de Waddendijk. Dat betekende dat we over zowel rustige polderwegen als over het fietspad langs de dijk hebben gereden.

2009-09-23-01      2009-09-23-02
            George op één van de polderwegen en Maja op het fietspad langs de Waddendijk

Vandaag was Oudeschild als middelpunt van een een hele reeks caches ons beoogde doel. Na het vinden van een paar kokertjes bij karakteristieke plaatsen in het dorp hebben we op een overdekt terras aan de haven een kopje koffie gedronken.

2009-09-23-03      2009-09-23-04
twee cachelocaties in Oudeschild

Via een fietspad met een rijtje caches vlak bij elkaar zijn we richting Den Burg gereden. Op één van de cachelocaties troffen we een medecacher aan, die onze route in tegenstelde richting deed. Tijdens de gebruikelijke geoklets hebben we elkaar wat tips kunnen geven. In Den Burg hebben we op een zonnig terras aan een plein zitten lunchen. Daarna hebben we nog een wandeling door het centrum gemaakt. Het is duidelijk dat Texel vooral toeristisch gebied is, ook hier veel eethuisjes, terrasjes en winkeltjes. Aan het einde van onze fietstocht hebben we in De Koog een heerlijk ijsje gekocht.
In de onoverdekte fietsenstalling bleek dat er intussen verschillende electrofietsen waren bijgekomen. Eén van de bezitters had een stekkerdoos bij zich waardoor met een beetje schuiven vijf fietsen naast elkaar van de stroombron konden profiteren. Voor ons diner zijn we naar het centrum gewandeld. Bij De Taveerne zat het redelijk vol, maar ook hier lag het tempo eigenlijk iets te hoog. Bij terugkomst bij het hotel hebben we in verband met een dreigend buitje de oplader van Maja's fiets in de auto gelegd.

2009-09-23-05
de electrofietsen zijn in opmars

Na het uitchecken zijn we met de auto naar de eerste van de overgeleven cachelocaties gereden. Maja was weer in vorm met zoeken. Daarna hebben we de auto op de parkeerplaats van de veerpont gezet en zijn we met de fietsen verdergegaan. Bij één van de plekjes hadden we - nu vanaf de andere kant - een fraai uitzicht op Den Hoorn.

2009-09-24-01
de skyline van Den Hoorn vanuit het zuiden

De laatste cache van het eiland was vlak bij de oprit naar de pont. Met het vinden van deze box hadden we het eiland naar ons idee helemaal schoongeveegd. Maar de geocachewereld is constant in beweging, want toen we thuis kwamen, waren er intussen weer twee nieuwe doosjes geplaatst. We hebben vóór het inschepen op een terrasje nog een kopje koffie gedronken en vlak bij die plek hadden we een schitterend uitzicht op de veerpont, die net vertrokken was.

2009-09-24-02
de veerpont van Texel naar Den Helder in tegenlicht

Eenmaal terug op het vasteland hebben we koers gezet naar Wieringerwaard om bij Annie op verjaardagsvisite te gaan. In Anna Paulowna hebben we geluncht. De doorgaande weg bleek vlak voor Wieringerwaard afgesloten te zijn. De omleidingsborden ontbraken echter en dan is het gebruik van de Nüvi wel gemakkelijk. Via een grote omweg langs Oudesluis kwamen we uiteindelijk van een hele andere kant het dorp binnen.
Na het gebruikelijke gezellige bezoek bij Annie en Nico waren we aan het begin van de avond weer thuis.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina

7-10 september 2009
Uitstapje naar Walcheren

De voornaamste reden om een paar dagen naar Walcheren te gaan was het verzoek om voor het Marathon Magazine iemand in Zoutelande te interviewen. We hebben er meteen maar een paar dagen aan vastgeplakt om er te fietsen en te cachen. Maja had in Zoutelande een hotel aan de rand van de duinen gevonden. Ze moest maandagmorgen eerst in Rotterdam zijn en na haar bezoek zijn we doorgereden naar Zeeland. Uiteraard hadden we op de heenweg een multi gepland. Eerst hebben we een waypoint van een andere cache in Serooskerke bezocht en na een heerlijke lunch in Oostkapelle hebben we in het duingebied bij Domburg een rondje gewandeld. Heel apart was een laantje met bijzonder grillig gevormde beuken.

2009-09-07-01
het Grillige Beukenlaantje

Daarna zijn we naar hotel Zomerlust in Zoutelande gereden. De receptionist verzekerde ons dat we in de mooiste kamer van het hotel zouden verblijven. En dat klopte helemaal. We hadden een kamer op de bovenverdieping aan het einde van een vleugel. In de kopgevel zat een groot raam, waardoor we vanaf ons bed een geweldig uitzicht op de duinen hadden. Voor ons diner zijn we naar het dorp gewandeld en hebben bij Het Verschil gegeten.

2009-09-07-02
de vogels vlogen af en aan

Na een eenvoudig maar wel smakelijk ontbijt hebben we op dinsdag eerst een wandeling gemaakt. Op ongeveer 140 meter afstand vanaf ons bed lag een cachedoosje en daar zijn we naartoe geklommen. Inderdaad klimmen want via de achteruitgang van het hotel ging het meteen steil omhoog. Boven op het duin keken we uit over het brede Zeeuwse strand met de karakteristieke houten golfbrekers.

2009-09-08-01      2009-09-08-02
een indrukwekkend uitzicht naar beide kanten

Daarna hebben we een rondje naar het westen gefietst. In Westkapelle hebben we geluncht. Intussen hadden we verschillende cachelocaties bezocht en later zijn we via Domburg naar drie dorpen gereden met -kerke aan het einde van hun naam. Bij iedere kerk moesten we iets opzoeken voor het bepalen van het eindcoördinaat van een multi. Daarna heeft Maja haar rust gepakt op de kamer en heb ik het slot van een Vuelta-etappe liggen bekijken. Deze avond had ik mijn interview en daarom hebben we op de boulevard op het terras van eetcafé Babbel al vroeg een hapje gegeten. Maja is daarna op de kamer gebleven terwijl ik lopend naar mijn afspraak ben gegaan.
Op woensdag hebben we een stuk naar het oosten gefietst. We hadden als basis een multi en nog een dorp uit de kerkenserie. Tijdens de rit hebben we nog wat verspreide cacheplekjes bezocht. Een daarvan was bovenop een oude bunker. De enige mogelijkheid om erop te komen, was binnendoor via een gat in het dak.

2009-09-09-01
een flinke klauterpartij

We hebben in Dishoek een kopje koffie gedronken met een stukje appelgebak en in Valkenisse geluncht. Vandaag viel het ons bij veel stukken landbouwgrond op dat er aan de zijkant een strook van een paar meter met zonnebloemen was beplant. Het enige doel van deze bloemenhaag was volgens ons dat het als windbreker dienst zou moeten doen.

2009-09-09-02
Maja fietst langs een haag van zonnebloemen

Op een volgende cachelocatie moesten we een vraag beantwoorden en een bewijsfoto maken. Op het grasland liepen een pony en een paard. Over het algemeen kom ik er liever niet al te dicht bij maar deze dieren waren erg rustig. Zo mak dat ik het aandurfde om ze uit mijn hand te laten eten. Hier zullen nog wel een paar familieleden verbaasd van opkijken.

2009-09-09-03
wil jij ook een hapje hooi ?

Intussen hadden we van twee multi's de antwoorden op één na verzameld. Bij een was het infobord met de aanwijziging helemaal verdwenen en de andere was aan de dijkverhoging ten onder gegaan. Met wat gokwerk hebben we een van de doosjes nog wel gevonden maar bij de andere berekening zaten we er duidelijk naast. Terug op de kamer hebben we nog eens goed naar eerdere logs gekeken en daarnaast onze bewijsfoto's aan een nader onderzoek onderworpen. Bij het inzoomen van de foto's bleken we een 3 voor een 8 te hadden aangezien en de correctie leverde een veel beter punt op.
Bij de voorbereiding op ons uitstapje had Maja een restaurant gevonden met een aantrekkelijke menukaart. Het Streefkerkse Huis was vlak bij ons hotel maar het lag bovenop de hoogste duintop uit de buurt. De wandeling er naar toe was al flink inspannend. Maar het was de moeite waard. We kozen er voor een zeven gangen amuse-verrassingsdiner. Alleen het bestek al dat daarvoor op tafel verscheen, was bijzonder indrukwekkend. We hebben er uitstekend gegeten en de wandeling terug naar het hotel ging iets gemakkelijker dan de heenweg.

2009-09-09-04      2009-09-09-05
en dan ontbreekt het bestek voor het dessert nog

Na het uitchecken hebben we met de auto een paar eindlocaties van multi's bezocht. Het gecorrigeerde punt van Rondje Zoetelande en het eindpunt van de kerkenmulti van de Pooh-dames leverden de vondst van een cachebox op. Daarna zijn we naar Vlissingen gereden waar we via twee stadsmulti's het belangrijkste deel van de stad hebben doorkruist. Ook hebben we de cachelocatie van een opgeloste puzzel bezocht. Dat was in een hofje waar we onder toeziend oog van een paar bewoners de box hebben gevonden. Zij waren uiteraard op de hoogte. Bij onze eerste wandeling was het de bedoeling dat we onder langs de boulevard zouden lopen en daarna boven weer terug. We kwamen daar te laat achter en hebben aan het eind van de boulevard besloten in een tijdelijke scheiding waarbij ik beneden over de asfaltglooing en Maja boven over de boulevard terug zou lopen.

2009-09-10-01
gescheiden op stap

Verderop tijdens de wandeling moesten we aan de voet van een flinke trap een vraag over leeuwen beantwoorden. Er was zelfs een extra hint gegeven om goed op te letten maar heel bijzonder, je had het antwoord later niet meer nodig. De box bleek enige tijd terug verplaatst te zijn. Daarom moest de eindformule gewijzigd worden en door de aanpassing hoefde je het bewuste cijfer niet meer te gebruiken.

2009-09-10-02
Maja bleef boven wachten op het overbodige antwoord

Op een terrasje aan de boulevard hadden we koffie gedronken en aan het einde van de tweede stadsmulti hebben we vlak bij het standbeeld van Michiel de Ruyter op een haventerras nog een afsluitend drankje genomen. We vertrokken uit Zeeland na het file-oponthoud en waren in het begin van de avond weer thuis.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina