13 januari 2010
Toertocht Botshol

Zoals gisteren al aangekondigd, stond er voor vandaag een toertocht op het programma. Unaniem werd voor de tocht in Botshol gekozen, al moet erbij vermeld worden dat er niet zo veel keuze was. Met twee auto's vertrokken we vroeg naar Waverveen en na een rit binnendoor (in Mijdrecht wel erg letterlijk) konden we aansluiten op het parkeerterrein op een bevroren weiland. Peter en Mieke waren al uitgestapt om in de rij te gaan staan voor de aankoop van de stempelkaarten.

2010-01-13-01
Peter en Mieke staan achteraan in de rij

De ijsclub Volharding had op de Groote en Kleine Wije een parcours van zeven kilometer uitgezet. De route leek een beetje op FlevOnice met ook hier veel lussen waarin je de andere deelnemers van nabij kon zien. Na het maken van de nodige foto's vertrokken we (Hans, Nel, Gerda, Mieke, Peter, Anton, Henk en ik) voor het eerste rondje. Peter was na zijn korte wandelvakantie zijn muts vergeten maar ook nu bracht het bijzondere exemplaar van Hans uitkomst. Het ijs was prima, wel echt natuurijs met hier en daar een scheur maar goed te berijden. De geveegde baan was wat aan de smalle kant wat vooral bij het inhalen soms enig oponthoud veroorzaakte.

2010-01-13-03
Mieke (gebogen), Hans, Peter en Henk bij de stempelpost

We kwamen er ook achter waar Gerard zo vaak gaat vissen. We passeerden op een van de lussen namelijk een aankondiging over het viswater van zijn schoonfamilie. De zussen Janssen hebben uiteraard even geposeerd bij het bord aan het einde.

2010-01-13-02
Nel en Mieke aan het einde

Na drie ronden hebben we een koffie- en chocoladepauze ingelast. Als je stil stond, merkte je pas hoe koud het was. We zijn dus weer vlug vertrokken voor de volgende ronden. In een lekker treintje schaatsten we weer verder over de lussen.

2010-01-13-04
van voor naar achter: Henk, George, Anton, Nel (verborgen achter Anton), Peter en Hans

Mieke was intussen aan haar MIJV-jack herkend door Hilda en ze was even achtergebleven voor een praatje. Dat kwam goed uit voor de groepsfoto, want Hilda bood spontaan aan om de foto van ons achttal te maken.

2010-01-13-05
Henk, Nel, Mieke, Anton, George, Hans, Gerda en Peter

Na vijf ronden was de toertocht eigenlijk aan het einde. De mannen besloten om daadwerkelijk te stoppen. De dames van het volkomen ten onrechte zogenoemde zwakke geslacht gingen door en hebben nog drie ronden aan hun totaal toegevoegd.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina

12 januari 2010
Schaatsen op de Rotte

Na een paar dagen min of meer gedwongen ijsvrij waren er vanmorgen de eerste berichten dat er op de Rotte een baan geveegd was. Na de telefoontjes van Gerda en Hans ben ik vanmiddag naar de Roerdomp gereden. Toen ik aankwam, zag Gerda net wegrijden voor een rondje. Gerdien en Huib stopten en ze vertelden dat er nu ook een route naar de A12 was geveegd. Er zaten wel veel kwalsterplekken in, zeg maar echt natuurijs. Gerda was intussen terug bij de Roerdomp en met haar heb ik mijn eerste rondje gereden. Vooral bij de overgangen tussen het kwalsterijs en het gewone ijs was het oppassen geblazen. Aan de kant van de A12 was het keerpunt op de normale plaats gemaakt en aan de oostkant ging de lus tot aan het Pekland-eiland. Totaal kwam ik bij het intekenen op de kaart aan een lengte van acht kilometer.

2010-01-12-01

de route van acht kilometer

Na ons rondje waren Hans en Lau ook gearriveerd. Lau was zijn schaatsmuts vergeten maar Hans had nog een extra, bijzonder exemplaar in zijn tas. Met zijn vieren hebben we een rustige ronde gereden. Hans had zijn fototoestel bij zich en een attente medeschaatser met een goed gevoel voor compositie heeft een groepsfoto van ons genomen.

2010-01-12-02
George, Gerda, Hans, Lau en de molen

Op het stuk van de molen naar de Roerdomp kwamen we Tiny tegen die een een stuk over de Rotte aan het wandelen was. Uiteraard zijn we gestopt om even bij te praten.

2010-01-12-03

Tiny, George en Gerda

Na het volgende rondje kwam ook Nel nog aansluiten. We hebben gezamenlijk nog een paar heerlijke rondjes gereden. Hans, Nel en Lau gingen nog even door toen Gerda en ik gestopt zijn. De afspraak om op woensdagmorgen hier weer samen te komen is in de avonduren al veranderd in een afspraak om een KNSB-toertocht te gaan rijden.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina

9 januari 2010
Toertocht in Breukeleveen

De eerste toertocht in dit seizoen werd onder barre omstandigheden verreden. De weerprofeten hadden de avond ervoor in hun voorspellingen de nodige waarschuwingen afgegeven met uitgebreide uitleg over de gevoelstemperatuur. Gelukkig viel het in de praktijk - mede door een gedegen voorbereiding - wel mee. Mijn metgezellen waren vandaag Hans, Nel en Henk. Het plan was om al vroeg te gaan en te proberen om voor de voorspelde verkeersmoeilijkheden weer terug te kunnen gaan. Stevig ingepakt, met hier en daar een extra laagje, bivakmuts en skibril, arriveerden we even na negenen in Tienhoven. De kaartverkoop was nog niet begonnen door een verschil tussen de gepubliceerde en bedoelde begintijd van de toertocht. Maar kort na onze aankomst begon de organisatie toch met de verkoop van stempelkaarten. Het eerste rondje ging in verschillende lussen over de Vijfde Plas. Heel apart was het indringende snerpende geluid van het rood-witte afzetlint, dat stond te klapperen in de wind. Vooral op de stukken met zijwind was het stuiven van de sneeuw over de baan goed in beeld. We waren vrij vlot weer terug en konden ons niet voorstellen dat we al 12,5 kilometer hadden afgelegd. Bij de stempelpost vertelde een andere deelnemer dat er gekluund zou moeten worden en in onze tweede ronde stonden er richtingsbordjes naar de kluunplaats. We hebben ze in de eerste rond over het hoofd gezien of . . . stonden ze er door het vroege begin misschien nog niet eerder, wie zal het zeggen. Via de kluunplek kwamen we op de Stille Plas. In tegenstelling tot de lussen op de Vijfde Plas was hier een ronde langs de oever uitgezet. Dat betekende een heel lang stuk tegen de wind in, maar Henk zette zich onvervaard op kop en zei aan het einde alleen maar: "Zwaar, heel zwaar!". Na deze volledige ronde hebben we er nog ťťn gereden om in ieder geval aan een redelijke afstand te komen. De stuifsneeuw zorgde al voor behoorlijke sneeuwranden dwars over de baan en dat maakte het er niet gemakkelijker op. Een opmerkelijk voorval maakte ik bij een van de laatste stempelposten mee. Mijn stempelkaart met de verschillende stempels werd onderwerp van een fotograferende mededeelnemer. In de stukken tegen de wind in heb ik mijn eigen tempo aangehouden en dat betekende dat ik iets later bij de finish aankwam. Ook op de terugweg naar huis bleef de voorspelde sneeuw uit en zo hadden we een prima maar zware schaatsochtend.

2010-01-09-01
Nel, Hans, Henk en George, dik ingepakt bij de stempelpost

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina

7 januari 2010
Schaatsen op de Hennipsloot, deel 2

Vandaag was het vooral Mutsendag op de Hennipsloot. Bij mijn aankomst was Gerda al rond geweest en Martien was net zijn schaatsen aan het aantrekken. Martien gaf aan dat hij nog wat stijfjes was van zijn eerste schaatsactiviteiten van dit seizoen, al was daar - gezien zijn gestage tempo - niet veel van te merken. Met zijn drieŽn hebben we onze rondjes of eigenlijk heen-en-weertjes gereden. De scheuren waren vrijwel allemaal dichtgevroren. Jammer was wel dat de mannen met de veegmachines met een klein baantje op de Rotte bezig waren en niet even de moeite namen om het traject op de Hennipsloot van het dunne laagje sneeuw te ontdoen. Later kwam ook Hans aansluiten en aan het einde van de ochtend verhoogde Marian het Mutsen-gehalte. Bij een van de stops werden onze kluun-schaatsen uitgebreid bewonderd en konden we de voordelen ervan uitleggen. Rond lunchtijd zijn Gerda, Hans en ik gestopt. Ik ben naar huis gegaan om de auto aan Maja over te kunnen dragen, terwijl Hans en Gerda van plan waren om na de pauze terug te gaan. Martien en Marian bleven nog even. Bij het uittrekken van onze schaatsen hoorde ik een vaag bekende stem. Tot mijn verrassing was het Albert, een volle neef van Maja, die op het punt stond om wat rondjes te gaan rijden. We hebben nog eventjes bijgekletst.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina

6 januari 2010
Schaatsen op de Hennipsloot

De eerste aflevering van januari lijkt heel erg op die van vorig jaar. Voor het eerste keer in dit seizoen ben ik een paar uurtjes op natuurijs gaan schaatsen. Volgens de berichten van de Mutsen kon dat heel goed op de Hennipsloot, de verbinding tussen Zevenhuizen en de Rotte. Vanaf de nieuwe brug bij de Roerdomp tot aan de molen aan de Rotte was een stuk van ruim 600 meter geveegd. Maja en Rianne hadden vandaag een bezoek aan de sauna gepland. Ik mocht hen wegbrengen en dus ben ik via Gouda en Bleiswijk naar Zevenhuizen gereden. Daar trof ik bijna alle schaatsers en schaatsters van de ouden-van-dagen-en-huisvrouwen-groep aan, die op de woensdagochtenden op de Uithof hun baantjes trekken. Daar is echter de 400-meter baan al enige weken gesloten na het instorten van het winddoek boven het middenterrein als gevolg van de sneeuwlaag. Dus was deze gelegenheid een schitterend alternatief. Na mijn aankomst op de Hennipsloot kon ik meteen aanschuiven voor de koffie, die net als op de Uithof door Gerda werd verzorgd. Intussen had ik Hans, Lau, Peter, Gerdien, Huib en Rien begroet en hen een goed jaar gewenst. Daarna kon ik aansluiten voor mijn eerste rondjes op natuurijs in dit seizoen.

2010-01-06-01
op de voorgrond Gerda en daarchter Rien, Gerdien en Huib

Er vormden zich verschillende groepjes, die bij de stops dikwijls van samenstelling veranderden. Het was echte sneeuwijs en dus werken geblazen. Gelukkig was er in het begin weinig wind terwijl het zonnetje flink zijn best deed. De temperatuur bleef iets onder het nulpunt waardoor het ijs wel redelijk hard bleef.

2010-01-06-02
Lau, Hans en Peter

Bij een van de stops werden we begroet door Tiny, die al wandelend een kijkje kwam nemen. Tevens hoorde ik dat Nel en Henk al eerder op de ochtend hun rondjes hadden gereden maar vanwege andere afspraken al weer waren vertrokken. Intussen ontstonden op het smalle gedeelte de eerste scheuren en er waren een paar valpartijen te noteren. Vooral omdat door het ijsslijpsel de scheuren slecht te zien waren.

2010-01-06-03
Rien, George, Lau, Hans, Gerdien, Peter en Huib

Aan het einde van de ochtend werd het Mutsengehalte flink vergroot door de komst van Martien en Marian. Ook zij reden in een rustig tempo hun rondjes over het toch wel slechter wordende ijs.

2010-01-06-04
Martien en Marian

De vroege schaatsers sloten hun sessie af voor de lunch. Ze konden nog wel getuige zijn van de eerste pogingen om op de Rotte een baan uit te zetten. De veegmachines deden hun uiterste best om in de kom voor de Roerdomp een baan te creŽren. Hopelijk kan daar in de komende dagen uitgebreid geschaatst worden.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina