7-14 mei 2010
Een verrassingstrip naar het Gardameer

De verrassing bestond uit een verjaardagsbezoek aan Rianne, die met Ben op een camping aan het Gardameer verbleef. Ze gooide nog bijna roet in het eten door ons een enveloppe te bezorgen, die we pas op haar verjaardag mochten openen. Daarbij was de voorwaarde gesteld dat we ons die dag vanaf 18:00 uur beschikbaar moesten houden. We hebben ons er na enig beraad niet aan gehouden, in zoverre dat we wel beschikbaar wilden zijn maar dan in Italië in haar aanwezigheid. We hadden daarvoor een pas geopend hotel op het oog, dat vlak bij de camping in Pacengo di Lazise lag. De uitgezette route ging via Duitsland en Zwitserland naar Italië en terug via Oostenrijk, Zwitserland, Liechtenstein, Frankrijk, Luxemburg en België. Uiteraard hadden we voor onderweg de nodige caches voorbereid en een paar plaatsen in de route opgenomen, waar we graag langs wilden gaan. Op deze manier zou ik tevens in vijf nieuwe landen een of meerdere caches kunnen loggen, waardoor de landkaart van Europa nog verder ingekleurd zou worden.
Op vrijdag hadden we meteen de langste etappe gepland. Wij zijn naar Offenburg in het Zwarte Woud gereden. We zijn onderweg alleen gestopt voor een kopje koffie en voor de lunch. We hadden het geluk dat de files aan de andere kant van de vangrail stonden en wij dus met weinig oponthoud te maken kregen. Na het inchecken in het hotel hebben we nog een cacherondje gelopen. In het hotel hebben we van een prima maaltijd genoten.

2010-05-07-01
de skyline van Offenburg

Ons probleem met buffetten bleek ook hier weer. Wij vinden bijna alles lekker, willen ook van alles proeven en eten dus bijna altijd te veel. Na een te uitgebreid ontbijt zijn we richting Zwitserland gereden. Ook nu hadden we weinig last van de files. In Zwitserland hebben we de stops voor koffie en lunch laten samenvallen met het zoeken naar een cachedoosje. We waren niet echt gelukkig want pas na vier missers vonden we onze eerste Zwitserse cache. We zijn volgens de planning doorgereden naar Bonaduz. Hier kwamen we niet geheel toevallig in hetzelfde hotel terecht waar ik 40 jaar geleden voor mijn werk al eens was geweest. Na het uitpakken van onze koffer zijn we naar een cachelocatie gereden met een schitterend uitzicht over een dal.

2010-05-08-01
de trein kwam net voorbij

Door een misverstand over de cachetekst hebben we op de verkeerde plek gezocht en uiteraard niets gevonden. Dat bleek pas toen we na een uitstekende maaltijd de tekst op de laptop hadden gecheckt.
Het ontbijtbuffet was wat eenvoudiger en dat scheelde ook in de hoeveelheid. Of waren we misschien wat verstandiger te werk gegaan, wie zal het zeggen? Na het uitchecken zijn we wel even teruggegaan naar de plek van de misser van gisteren. Met de betere gegevens was het nu zo voor elkaar. Op weg naar het zuiden zijn we voor een earthcache van de hoofdweg afgeslagen en bij een smalle doorgang in de Viamala gestopt. Het was de moeite waard om te bekijken hoe de Romeinen eeuwen geleden via deze paden naar het noorden waren getrokken.

2010-05-09-01
smal maar indrukwekkend

We hebben onze tocht over de secundaire weg voortgezet. In alle dorpskernen waren festiviteiten waarbij wij het idee kregen dat op deze zondag het vee voor de eerste keer naar buiten mocht. Op een gegeven moment kwamen we in een opstopping terecht en de Nüvi gaf aan dat het wel even kon duren. We hebben dus een alternatief ingetoetst en de omleiding bracht ons op hele steile, smalle weggetjes en door nauwe doorgangen.

2010-05-09-02
de omleiding ging over dit soort paden . . .

2010-05-09-03
. . . en ook over deze brug

Uiteindelijk kwamen we weer op de doorgaande weg. Vanaf Milaan zijn we flink doorgereden naar ons hotel in Pacengo di Lazise. Toen we op de kamer waren, hebben we Rianne en Ben gebeld en terloops gevraagd of ze een hapje mee wilden eten. De stomverbaasde reactie laat zich raden. Ze zijn naar ons toegekomen en hebben ruimschoots meegedaan aan het buffet.
Het ontbijtbuffet was wat aan de magere kant maar dat heeft ook zijn voordelen. We hadden afgesproken om bij Rianne koffie te gaan drinken maar vanwege de regen werd dat een uurtje uitgesteld. In de tussentijd hebben wij geprobeerd om onze eerste Italiaanse cache te scoren. De eerste poging was bij een gloednieuwe cache, die op een steiger lag. Ter plekke bleek waarom hij nog niet gelogd was. De steiger was afgesloten met een extra groot en stevig hekwerk. Door de regen was het bovendien spekglad en dus werd ook een klimactie afgeblazen. We zijn het binnenland ingereden waar we bij een wijngaard wel succesvol waren. Daarna op weg naar de camping voor een bezichtiging van de tent en en kopje koffie met. Het weer klaarde op en we zijn met zijn vieren naar Peschiera gereden. Door het volgen maar ook het missen van de waypoints hebben we een leuk rondje door de oude binnenstad gelopen.

2010-05-10-01
de opgave vergelijken met de werkelijkheid

Op de cachelocatie hadden we het geluk dat een van onze voorgangers, een Nederlands team, het doosje nog in haar handen had. Zoals gebruikelijk hebben we even staan geokletsen en daarna zijn we naar een van de pleintjes in de binnenstad gewandeld voor een welverdiende lunch.

2010-05-10-02
de lunch op de Plaza San Marco in Peschiera

We hebben Rianne en Ben afgezet bij de camping en we zijn zelf nog een paar caches gaan doen. Het was intussen weer gaan regenen en zo liepen we onder onze plu langs de oever van het Gardameer. Voor het diner zijn we door Rianne en Ben opgehaald en hebben in een restaurant op de boulevard in Lazise gegeten. We hadden een plekje met een mooi uitzicht over het meer en het diner bestond uit echt Italiaanse gerechten met opvallend flinke porties.
Na het afscheid van Rianne en Ben zijn we dinsdagmorgen in de regen naar Bolzano gereden. Een eindje voor Medano zaten we voor de afwisseling eens aan de verkeerde kant van de vangrail en hebben we een half uur stilgestaan voor of beter gezegd achter een ongeluk.

2010-05-11-01
Maja bekijkt het oponthoud

Na een mislukte zoektocht naar een cachedoosje in Rabland hebben we er een kopje koffie gedronken. Bij het afrekenen kwamen we met de eigenaresse in gesprek over euromunten. Daardoor afgeleid heb ik achteraf gezien mijn tasje daar laten liggen. Daar kwamen we bij de toren in de Reschensee pas achter. Dus: ruim een uur terug en gelukkig was mijn tasje er nog. We hebben er meteen geluncht en daarna weer dezelfde weg terug naar Reschen.

2010-05-11-02

dit torentje hebben we dus twee keer binnen een paar uur gezien

Op de Reschensee wordt de komende winter voor het eerst een alternatieve Elfstedentocht georganiseerd. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om de situatie eens te bekijken. Door werkzaamheden aan de stuwdam was het meer nu bijna leeg en dat gaf een heel onwerkelijk gezicht. Zo eindigden bijvoorbeeld de onderkanten van de aanlegsteigers nu ruim twee meter boven het wateroppervlak.

2010-05-11-03
zal ik komende winter hier een rondje rond de kerk schaatsen ?

Met uitzicht op de toren hebben we daar wel de cache gevonden. Daarna hebbben we onderzocht of er een hotelkamer vrij was. De meeste hotels waren echter gesloten in deze periode tussen het winter- en zomerseizoen. We hebben daarom besloten om door te rijden naar Zwitserland. Na een mooie afdaling en een stuk door het dal probeerde de Nüvi ons naar de autotrein te leiden. We hebben het advies genegeerd en zijn over de Flüelapas gereden. Het was een aparte ervaring om in deze tijd van het jaar tussen de sneeuwwallen door te rijden.

2010-05-11-04
de sneeuwvelden op de Flüelapas

Aan het einde van de afdaling kwamen we in Klosters uit en ook daar was het niet eenvoudig om een hotel te vinden. Dat lukte uiteindelijk wel en de behulpzame receptioniste was zeer geïnteresseerd in geocachen. Dat kwam uit toen het WIFI-paswoord niet bleek te werken en ze ons even via de computer achter de balie naar de caches liet kijken. Al met al was het een vermoeiende maar enerverende dag.
De receptioniste had bij het ontbijt een ander paswoord geregeld waardoor we toch onze mail nog even konden checken. We zijn op weg gegaan naar Liechtenstein en hadden onderweg uitzicht op een paar bergen waar de verse sneeuw de toppen helderwit kleurden.

2010-05-12-01
net een toefje slagroom op de taart

In Liechtenstein hebben we na een misser een drietal caches gevonden en dus weer een land kunnen toevoegen. In Zwitserland hebben we de pauzes bij de Raststätten laten samenvallen met het zoeken naar een cachedoosje. Maja had bij één ervan een uiterst scherp oog voor het ontdekken van de bergplaats. Het was een holte in een muur die heel geraffineerd ogenschijnlijk met een metalen plaat was afgedekt.

2010-05-12-02
in gesloten toestand valt dit doosje nauwelijks op

We zijn doorgereden naar de geplande stop in Colmar waar we een hotel aan de rand van de oude stad vonden. Bij onze cachewandeling viel de bijzondere bouw in dit gedeelte al op. Veelkleurige huizen met vakwerk aan smalle straatjes die met kasseien waren bestraat.

2010-05-12-03

de aparte bouwstijl in de oude binnenstad van Colmar

Voor het eerst tijdens onze reis was er in het hotel geen restaurant en zo liepen we even later weer over de kasseien in de oude binnenstad. We vonden een uitstekend restaurant waar we heerlijk hebben gegeten. Op onze kamer hebben we nog een kopje koffie gedronken.
Bij het opstaan regende het flink en dus waren we blij met de parkeergarage in de gewelven van het hotel. Al bleek het daar ook behoorlijk nat te zijn door binnenstromend hemelwater. Maar we konden onze bagage wel redelijk droog inpakken en dat scheelde een stuk. De eerste drie uur bleef het hard doorregenen, maar in de buurt van Metz werd het droog en aan het wegdek te zien leek het er zelfs op dat het er helemaal niet had geregend. Maja heeft onmiddellijk in de Nüvi een paar mogelijke caches opgezocht. Er waren er twee vlak bij elkaar en bij de tweede hebben we uit eigen voorraad geluncht. Opvallend in het landschap waren de velden met bloeiend koolzaad.

2010-05-13-01
de lappendeken van gele koolzaadvelden

Daarna zijn we doorgereden naar Vianden in Luxemburg. Daar hadden we in de beginjaren van ons trouwen in een hotel gelogeerd, maar daar en in nog een paar hotels was er in verband met Hemelvaart geen plaats. Uiteindelijk vonden we met behulp van de eigenaresse van het eerste hotel in een hotel bij de brug over de Our een klein kamertje waar de bedden in elkaars verlengde stonden. Het was weer eens wat anders en het deed ons herinneren aan een B&B in Harlingen waar we ooit in dezelfde opstelling in een ouderwetse bedstede hadden geslapen. Voor het diner hebben we nog een gedeelte van een multi gelopen.

2010-05-13-02
de Hockelstoren en het kasteel van Vianden

De auto stond op een plekje bij een parkeermeter. Om 08:00 uur heb ik de parkeerautomaat gevuld en vond de auto onder de vogeluitwerpselen. Ik heb het provisorisch schoongemaakt maar het bleef een vieze laag. Na het uitchecken hebben we de multi afgemaakt. Het parkeerkaartje was ook geldig op andere plekken in de stad en vanaf een andere parkeerplaats hebben we de rest gedaan.

2010-05-14-01
het uitzicht vanaf de Hockelstoren over Vianden

De berekening van de formule gaf in eerste instantie geen geschikte eindlocatie. Met het gebruik van ons G.B.C.V. (Gewoon Boeren Cache Verstand) hebben we wat alternatieven bekeken. We kwamen met een van de mogelijkheden op de oude verdedigingsmuur van de stad uit. En bij een van de torens vonden we inderdaad het doosje, dus eind goed, al goed. Hiermee werd weer een land in Europa ingekleurd.

2010-05-14-02
het pad over de oude verdedigingsmuur

Daarna hebben we nog een tradi zuidelijk van Vianden geprobeerd maar ondanks de inwendige inspectie van een waterafvoerkanaal lukte het niet om het doosje te lokaliseren.

2010-05-14-04
al deze moeite voor niets

Maja is tijdens onze wandeling nog bezig geweest om één van de vele grote slakken op het SD-kaartje vast te leggen. Volgens mij is dat aardig gelukt.

2010-05-14-03
dit is hem dan

Het weer verslechterde zienderogen en daarom zijn we in de richting van het noorden gereden. Onderweg hebben we nog wel een tradi gepakt. Op weg naar huis hebben we in de buurt van Verviers geluncht. In Limburg zijn we even van de route afgeweken om verse aardbeien en asperges te kopen. Vrijdagavond waren we weer thuis na een een tocht van 3.064 kilometer en dat alleen voor een verjaardagsvisite. Al waren de vijf nieuwe landen op mijn cachekaart ook wel interessant.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina