11 augustus 2010
Een bijzondere cache

Op de dag dat we terugkwamen uit Dalaas werd er in Alphen a/d Rijn een serie van drie nieuwe caches gepubliceerd. Het bijzondere hieraan was de positie van de eerste, die je nodig had om de andere twee te kunnen lokaliseren. De box was op ruim twee meter diepte in de Zegerplas verankerd. Op de eerste dag was er meteen al een aantal cachers, die de box boven water kregen. Zelfs mijn minder trouwe lezers weten hoe ik over wateroppervlakten denk. Die zijn in bevroren toestand alleen geschikt om over te schaatsen. Ik was dan ook erg blij met een verzoek van Edwin en Diane (Team Castellum) om dit gezamenlijk aan te pakken. Al snel stroomden de aanmeldingen binnen en werd de woensdagavond als meest geschikte moment bepaald. Vanaf 18:45 uur verzamelde een grote groep geïnteresseerde cachers zich op het parkeerterrein. Tijdens het rondje handen schudden werden onbekende gezichten gekoppeld aan bekende namen.

2010-08-11-01
kennismakingsrondje

Om 19:00 uur werd koers gezet naar het punt die de cachelegger (Axel-F) had aangeduid als 'te water plaats'. Daar werden door de ervaren zwemmers voorbereidingen getroffen om de box te gaan opduiken. Dit gebeurde onder toezicht van de vele belangstellenden, waaronder de cachelegger en enige vinders van het eerste uur.

2010-08-11-02
de samenscholing voor het te water gaan

Al snel werd er door de zwemmers de mogelijke plaats bepaald. Om mijn goede wil te tonen ben ik ook nog het water ingegaan maar niet te ver. Vanaf een veilige plek heb ik me vooral bezig gehouden met aanmoedigingen. Ik moet zeggen dat dat me goed afging.

2010-08-11-03
ver genoeg om te mogen loggen

Na enige mislukte pogingen lukte het Edwin om samen met Jarno (wij-twee) de box boven water te krijgen. Het enthousiasme op de wal steeg naar grote hoogte. Door middel van een alternatieve boei werd de plaats vastgelegd om na alle plichtplegingen de box weer op de juiste plek terug te kunnen plaatsen.

2010-08-11-04
hier ging het dus om

Terug op de oever werd de box officieel geopend en ontstond er een spontane rij met cachers om te loggen en om de aanwijzingen voor de twee volgende caches te noteren. Keurig werd het logboekje doorgegeven en de benodigde aanwijzingen gingen van hand tot hand.

2010-08-11-05
met veel interesse werd de inhoud bekeken

Nadat alle logjes geschreven waren, werd er geposeerd voor een groepsfoto. Linda (LiZoe) heeft op de foto van Fred (carasadie) de namen van de cachers toegevoegd. Ze heeft er echter eentje over het hoofd gezien maar daar kwam ik ook pas later achter. In de handen van Jarno (wij-twee) ligt Daan, de jongste deelnemer, die zelf onder de naam Little__D blijkt te loggen.

2010-08-11-06
veertien van de zeventien loggers

Na het vastleggen van de eeuwige roem werd de box teruggevoerd naar zijn pleisterplaats. De fles, die als altenatieve boei dienst had gedaan, bleek inderdaad heel nuttig te zijn om de gele otterbox op de juiste plaats te kunnen fixeren. Daarna werden de zwem-outfits weer vervangen door de gewone korte broeken. Intussen hadden de cateraars hun waren op een picknick-kleed uitgestald. Koffie, thee, cake, frisdranken, stroopwafels, drop, te veel om op te noemen. De aanwezige cachers, aanhang en toeschouwers begonnen aan het gezellige napraten, het zogenaamde geokletsen. Na een uurtje vertrokken er kleine groepjes, die met de aanwijzingen de andere twee caches gingen zoeken.
Zo kwam er een einde aan een bijzonder evenement of zoals geocachers dat noemen een event, in dit geval een mini-event.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina

3-8 augustus 2010
Uitstapje naar Dalaas

In Dalaas in het Vorarlberg in Oostenrijk hebben Ria en Gerrit hun caravan op een camping staan. Dat is hun uitvalsbasis voor de skivakanties. Zo nu en dan gaan zij er in de zomervakantie naar toe. Dat was in deze week ook het geval en wij zijn bij hen op bezoek geweest. De camping wordt beheerd door de 85-jarige Herr Erne. Hij rijdt of liever gezegd hij scheurt regelmatig op zijn scootmobiel over de camping en houdt alles nauwgezet in de gaten. Zijn schoondochter Angelika beheert het pension tegenover de camping, waar wij een kamer hadden.
We zijn dinsdagochtend tegen zessen vertrokken. Maja had wat pauzes gepland voor een kopje koffie gecombineerd met het zoeken van een cachedoosje. Tot Karlsruhe zijn we vijf keer gestopt met even zovele vondsten.

2010-08-03-01
Rastplatz bitte sauberhalten

We hebben hoegenaamd geen last van Stau gehad. Die stond aan de andere kant van de middenberm. Wel moesten we dikwijls een aangepaste snelheid aanhouden door versmallingen in verband met wegwerkzaamheden. In de buurt van Memmingen hadden we onze laatste pauze. We hebben daar meteen een vignet voor Oostenrijk aangeschaft. Tijdens onze stop belde Gerrit dat zijn auto naar een garage in Bludenz moest voor een reparatie. Wij hebben hem daar opgepikt en om ongeveer 16:30 uur waren we op de camping. Na een kopje koffie hebben we Herr Erne begroet en zijn we naar onze kamer gegaan. Op ongeveer 30 meter van ons bed zou er een cachedoosje moeten liggen maar we hebben het niet kunnen vinden.
De woensdag begon met een stralend zonnetje. Na het ontbijt hebben we bij de caravan een kopje koffie gedronken.

2010-08-04-01
de voortuin bij de caravan

Daarna zijn we naar Braz gereden voor een cachedag. In het Klostertal heeft een Nederlander een groot aantal caches geplaatst. Bij mailcontact over een van zijn caches had hij in zijn antwoord een flinke hoeveelheid tips verwerkt. Voor onze eerste cache moest een flinke wandeling ondernomen worden. We zijn over een steil en glibberig bospaadje naar de cachelocatie gelopen. De afstand van 1,6 kilometer met een totale stijging van 220 meter geeft de moeilijkheid wel aan. Vooral voor Maja en Ria was het door hun fysieke ongemakken een prestatie van jewelste.

2010-08-04-02
Ria en Maja tijdens de afdaling

Beneden hebben we de waterval van veraf en de beek van dichtbij bekeken. Als goed volgelingen van Willem Alexander hebben we ons nog even beziggehouden met het watermanagement. Het blijft altijd fascinerend hoe een waterstroom tussen de rotsen door zijn weg zoekt.

2010-08-04-03
Gerrit helpt Ria over de stroom

We hebben in het dorp nog een paar caches gevonden en op een terras een lunchhapje gegeten. Jammer was het dat er op de salades net iets te veel azijn was gebruikt. Op een parkeerplaats bij een benzinestation hebben we tussen klimop nog een tijdje naar een doosje gezocht maar niet kunnen vinden. Na ons zijn er nog een paar 'not found' logs verschenen en we denken dus dat het kokertje verdwenen is. Na een kopje koffie bij de caravan zijn Gerrit en ik naar Bludenz gereden om zijn auto op te halen.
De weersvoorspelling dat het donderdag slecht zou worden is helemaal uitgekomen. We hebben er een rust/lees/kaartdag van gemaakt. Voor ons kaartspelletje konden we in de eetzaal van het pension terecht. Angelika had op verzoek van Herr Erne een taart gebakken en gezorgd voor koffie, fris en water. We hebben met hen een uurtje zitten kletsen en zijn uitgebreid van taart voorzien. Goed dat we niet geluncht hadden want anders was het toch wel een beetje teveel van het goede geweest. Voor ons diner hadden we bij Paluda gereserveerd voor Hutessen. Dat is een soort vertikaal gourmetten op een metalen hoed met een opstaande rand om de vleessappen op te vangen. Die vormen met de bouillon en de groente, die er vooraf ingedaan worden, uiteindelijk een gevulde groentesoep.

2010-08-05-01
Hutessen

Van de voorspelde weersverbetering was op vrijdagmorgen nog niets te merken. Toen het aan het einde van de ochtend iets opklaarde na een regenbuitje van ruim 30 uur zijn we naar Wald gereden. Bij het bergstation van de lift op Sonnenkopf ligt een cachedoosje. We hebben het zoeken gecombineerd met een lunch in het restaurant. Daarna hebben we nog even kort gewandeld rond het bergstation.

2010-08-06-01
in de cabine naar Sonnenkopf

Weer terug in het dal was het vrijwel droog. We hebben in Wald onze cachetocht voortgezet en bij een benzinestation, bij de kerk en bij het museum naar drie doosjes gezocht (en gevonden).

2010-08-06-02
tussen het museum en de kerk in Wald

Daarna zijn we tussen Dalaas en Braz langs enige cacheplekjes gereden. Bij een ervan zagen we het echte watermanagement. Daar was het onze eerder op de dag maar kinderspel bij. Door de regen van de laatste dagen was de stroming in de Alfenz vele malen heftiger dan ervoor. De waterstroom nam zelfs gedeelten van de oevers met zich mee. Op een eilandje midden in de beek was een draglinemachinist bezig om de stenen van het eiland ter versteviging naar de oever te verplaatsen. Hij groef als het ware de bodem onder zich zelf vandaan.

2010-08-06-03
Oostenrijks watermanagement

Toen we er de volgende dag langskwamen, was het eilandje bijna geheel verdwenen en waren de oevers van een flinke beschermlaag met stenen voorzien. Terug in de caravan hebben Gerrit en ik de planning voor de volgende dag bekeken.

2010-08-06-04
Gerrit en ik zijn serieus met de volgende dag bezig . . . .

2010-08-06-05
. . . . terwijl Maja en Ria zich kostelijk amuseren

Bij terugkomst na ons diner in Klösterle was er grote commotie bij de buren, hotel Post. Politie, brandweer, groot licht en veel heen-en-weer geloop. Herr Erne, die net zijn avondrondje over de camping had gereden, vertelde dat er een rotsblok op de helling was losgeraakt, die dwars door het dak van een magazijn was gevallen. Vanaf het balkon van onze kamer hadden we een uitstekend uitzicht op de werkzaamheden.
Na het ontbijt op zaterdag zijn we het weer gaan bekijken. Het zonnetje scheen en het leek inderdaad een stuk beter. Voor de zoveelste keer heb ik het kokertje aan de overkant van de weg gezocht. Verrassend was de vondst op een plekje waar we voor ons gevoel al iedere dag een keertje hadden gezocht. Alleen het logrolletje was enigszins vochtig. Maja had het idee om het op onze kamer met de föhn te drogen. Dat is prima gelukt

2010-08-07-01
de praktische kant van Maja

Later op de dag hebben we deze droog-actie aan Alexander, de Nederlandse cache-eigenaar, bij een min of meer toevallige ontmoeting kunnen melden. We spraken hem nadat we na een cachevondst nog een stuk op een hellend pad langs de beek hadden gewandeld. Het leek echter vooral voor Maja te inspannend te worden en daarom zijn we niet helemaal naar boven gegaan.

2010-08-07-02
Maja en Ria met de Mason waterval op de achtergrond

Alexander gaf ons nog wat tips over de caches in Montafon. Bij de cache bij de kerk van Bartolomäberg bleek echter dat de weg naar boven voor ons verboden was. Om het hele stuk te gaan lopen, was iets teveel van het goede. Na het loggen hebben we op een terras met een geweldig uitzicht van onze lunch genoten.

2010-08-07-03
eerst in alle rust loggen . . . .

2010-08-07-04
. . . . om daarna met dit uitzicht te lunchen

Tijdens de lunch hebben we via de tekst in mijn PDA de vragen voor een multi in het dal opgeschreven. De formule voor de eindberekening was echter op een foto afgebeeld en die was bij het opslaan niet meegekomen. We hebben het rondje om drie stuwmeren toch gelopen en de antwoorden genoteerd. We konden het eindpunt dus niet berekenen maar door gebruik te maken van ons G.B.C.V. (Gewoon Boeren Cache Verstand) hebben we toch het doosje gevonden. Die ligt in veel gevallen dicht bij het beginpunt. Door het uitkijken naar een plekje, waar de hint op van toepassing is, hebben we uiteindelijk de juiste cacheplaats ontdekt.

2010-08-07-05
gevonden met behulp van ons G.B.C.V.

Na het nuttigen van een kleine consumptie bij de caravan bleek dat het restaurant van hotel Post gesloten was. Waarschijnlijk hadden ze te veel last van de naweeën van het gevallen rotsblok.
Voor het ontbijt hebben we Gerrit en Ria uitgezwaaid. Wij zijn een uurtje later vertrokken en via sms-verkeer zijn we op de hoogte gehouden van de verkeerssituatie. Wij hadden wat meer last van files met als hoogtepunt een aankondiging bij Karlsruhe van een Stau van 12 kilometer. Maja heeft toen op de Nüvi de functie 'omrijden' uitgeprobeerd. Dat ging ideaal want via een evenwijdige weg aan de snelweg leidde de navigatie ons feilloos naar onze enige cache van de dag. Daarna hebben we in zeer afwisseld weer (zon, miezerregen en stortregen) de rest van de terugreis afgelegd. Ria informeerde ons over de file op de A12 bij De Meern en daarna hebben we besloten om via Venlo te rijden. Dat ging redelijk goed en om ongeveer 20:00 uur waren we thuis.
Al met al hebben we ondanks de regendag een paar gezellige dagen in Dalaas en omstreken doorgebracht.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina

11 augustus 2010
Een bijzondere cache

Op de dag dat we terugkwamen uit Dalaas werd er in Alphen a/d Rijn een serie van drie nieuwe caches gepubliceerd. Het bijzondere hieraan was de positie van de eerste, die je nodig had om de andere twee te kunnen lokaliseren. De box was op ruim twee meter diepte in de Zegerplas verankerd. Op de eerste dag was er meteen al een aantal cachers, die de box boven water kregen. Zelfs mijn minder trouwe lezers weten hoe ik over wateroppervlakten denk. Die zijn in bevroren toestand alleen geschikt om over te schaatsen. Ik was dan ook erg blij met een verzoek van Edwin en Diane (Team Castellum) om dit gezamenlijk aan te pakken. Al snel stroomden de aanmeldingen binnen en werd de woensdagavond als meest geschikte moment bepaald. Vanaf 18:45 uur verzamelde een grote groep geïnteresseerde cachers zich op het parkeerterrein. Tijdens het rondje handen schudden werden onbekende gezichten gekoppeld aan bekende namen.

2010-08-11-01
kennismakingsrondje

Om 19:00 uur werd koers gezet naar het punt die de cachelegger (Axel-F) had aangeduid als 'te water plaats'. Daar werden door de ervaren zwemmers voorbereidingen getroffen om de box te gaan opduiken. Dit gebeurde onder toezicht van de vele belangstellenden, waaronder de cachelegger en enige vinders van het eerste uur.

2010-08-11-02
de samenscholing voor het te water gaan

Al snel werd er door de zwemmers de mogelijke plaats bepaald. Om mijn goede wil te tonen ben ik ook nog het water ingegaan maar niet te ver. Vanaf een veilige plek heb ik me vooral bezig gehouden met aanmoedigingen. Ik moet zeggen dat dat me goed afging.

2010-08-11-03
ver genoeg om te mogen loggen

Na enige mislukte pogingen lukte het Edwin om samen met Jarno (wij-twee) de box boven water te krijgen. Het enthousiasme op de wal steeg naar grote hoogte. Door middel van een alternatieve boei werd de plaats vastgelegd om na alle plichtplegingen de box weer op de juiste plek terug te kunnen plaatsen.

2010-08-11-04
hier ging het dus om

Terug op de oever werd de box officieel geopend en ontstond er een spontane rij met cachers om te loggen en om de aanwijzingen voor de twee volgende caches te noteren. Keurig werd het logboekje doorgegeven en de benodigde aanwijzingen gingen van hand tot hand.

2010-08-11-05
met veel interesse werd de inhoud bekeken

Nadat alle logjes geschreven waren, werd er geposeerd voor een groepsfoto. Linda (LiZoe) heeft op de foto van Fred (carasadie) de namen van de cachers toegevoegd. Ze heeft er echter eentje over het hoofd gezien maar daar kwam ik ook pas later achter. In de handen van Jarno (wij-twee) ligt Daan, de jongste deelnemer, die zelf onder de naam Little__D blijkt te loggen.

2010-08-11-06
veertien van de zeventien loggers

Na het vastleggen van de eeuwige roem werd de box teruggevoerd naar zijn pleisterplaats. De fles, die als altenatieve boei dienst had gedaan, bleek inderdaad heel nuttig te zijn om de gele otterbox op de juiste plaats te kunnen fixeren. Daarna werden de zwem-outfits weer vervangen door de gewone korte broeken. Intussen hadden de cateraars hun waren op een picknick-kleed uitgestald. Koffie, thee, cake, frisdranken, stroopwafels, drop, te veel om op te noemen. De aanwezige cachers, aanhang en toeschouwers begonnen aan het gezellige napraten, het zogenaamde geokletsen. Na een uurtje vertrokken er kleine groepjes, die met de aanwijzingen de andere twee caches gingen zoeken.
Zo kwam er een einde aan een bijzonder evenement of zoals geocachers dat noemen een event, in dit geval een mini-event.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina