27-30 december 2010
Schaatstrainingskamp in Blokzijl

Het begon eigenlijk met een losse opmerking van Gerda op de verjaardag van Hans en Tiny. Kunnen we niet een keertje overnachten in plaats van elke keer heen en weer naar de kop van Overijssel te rijden? Daar werd op dat moment niet echt op gereageerd maar de opmerking was wel blijven hangen. Op maandagmorgen zouden we verder afspreken waar we die dag zouden gaan schaatsen, want op zondagavond was er nog geen toertocht aangekondigd. Zondagavond laat is het idee van Gerda door Maja uitgewerkt met als gevolg een ruim telefonisch overleg op maandagmorgen. Het is me nu duidelijk waarom KPN sponsor van de KNSB is geworden. Uiteindelijk was het resultaat dat er genoeg animo was om het in gang te zetten. We hebben contact gezocht met Alie Westerhof of zij in haar appartementencomplex nog een plekje voor ons had. Maja en ik waren daar al een paar keer in de zomer geweest en we wisten dus dat het appartement in Blokzijl direct aan het water en nu dus aan het ijs ligt. Vorig jaar met de Bolkzijler Merentocht had ik haar nog gesproken en min of meer beloofd dat we een keertje in de winter zouden komen. Ze had een kamer beschikbaar en ons onderkomen was daarmee geregeld.
Maja en ik hebben voor drie nachten geboekt en de eerste nacht zouden Hans en Gerda blijven. Nel en Mieke zouden ook naar Blokzijl gaan om er te schaatsen maar gingen 's middags weer terug. Bij aankomst bleek dat de vier anderen elkaar al hadden ontmoet en een flink rondje hadden gereden. Ik ben naar het Giethoornsche Meer geschaatst en volgens planning heb ik hen daar getroffen. In Dwarsgracht hebben we met een kop erwtensoep en roggebrood met spek geluncht. Ook kwamen we daar de eerste bekenden tegen. Daarna zijn we via de Walengracht naar de Beulakerwijde (uitgesproken als -wiede) gereden. Dit meer dankt zijn naam aan het veendorpje Beulacke dat in 1776 door een storm volkomen overstroomde en in het water verdween. Op de bodem van het meer worden nog steeds resten van het dorp gevonden. Volgens de legende kun je nu bij zware storm de kerkklokken onder water nog horen slaan. We waren hier echter niet voor de historie van het meer maar om te genieten van een geweldig mooie ijsplaat.

2010-12-27-04
George, Gerda, Nel en Hans trainen op de Beulakerwijde

Na een rondje hebben we afscheid genomen van Nel en Mieke die weer naar huis vertrokken. Voor de afwisseling was het deze keer eens niet Nel die de meeste kennissen ontmoette maar had vooral Mieke niet over belangstelling te klagen. Hans, Gerda en ik hebben nog een ronde langs Sint Jansklooster, Ronduite en de Blauwe Hand gereden. Op het meer werden de voorbereidingen getroffen voor de toertocht van dinsdag. Vlak voor de afslag naar Jonen hadden we een schitterend zicht op de ondergaande zon.

2010-12-27-09
de ondergaande zon tegemoet rijden

Maja had intussen een rondje door het dorp gelopen en daardoor kon ze de andere Mutsen 's avonds heel gemakkelijk naar een goed restaurant leiden. Na terugkomst in het appartement kwam de bedindeling aan de orde en mocht Gerda haar voorkeur uitspreken. Aan alle nieuwsgierige lezers kan ik melden dat er een alleszins bevredigende oplossing uit de bus is gekomen.
We waren dinsdagmorgen ruim op tijd wakker want de wekker-telefoon stond nog op de zomertijd. Na een goed verzorgd ontbijt kwam de bevestiging dat Henk onderweg was naar Sint Jansklooster om met ons de toertocht over de Beulaker- en Belterwijde te gaan rijden.

2010-12-28-01
de basis voor een flinke schaatstocht

Onze aankomst in Sint Jansklooster was vrijwel gelijk met die van Henk, waardoor we gezamenlijk op pad konden. De route liep over beide meren met één grote kluunplaats om de weg over te kunnen steken. Daar werd het auto- en schaatsverkeer heel soepel door verkeersregelaars op elkaar afgestemd.

2010-12-28-13
de route

Op de routekaart was niet duidelijk te zien dat er op de Belterwijde een gedeelte was, waar we tegen elkaar in over dezelfde baan reden. Daar was al snel een heel slecht stuk maar de organisatie liet zich niet uit het veld slaan en zorgde voor twee by-passes. Daarna liep het ook hier gesmeerd. Door het hoge percentage 'spijkerbroekenschaatsers' (term geleend van Alfred Knikker) die voornamelijk op gewone Noren reden, vielen onze Free Skate-schaatsen danig op. Het uitklikken bij de kluunplaats en het weer aanklikken aan de andere kant ging ons steeds gemakkelijker af.

2010-12-28-07
de routine bij het aanklikken

Hans begint er steeds meer plezier in te krijgen om een 'filumku' te maken. Hij gaat vanaf nu dan ook als de film-Muts alias Hans Spielberg door het leven. Bij een van de stempelposten hebben we door een van de toeschouwers nog een groepsfoto laten maken.

2010-12-28-18
de Mutsen op de Belterwijde

Zoals intussen gebruikelijk op onze schaatstochten hebben we ook vandaag weer vele bekenden ontmoet. Na afloop van het tweede rondje viel de tijd ons mee en Gerda stelde dan ook meteen voor om er een derde aan vast te knopen. Zo goed als de organisatie het op het ijs voor elkaar had, zo gebrekkig ging het bij het uitreiken van de medailles. Dit gebeurde in een café in het dorp en daar ontstond naast een parkeerprobleem ook een grote rij met schaatsers. Daarna zijn Gerda en Hans mee teruggegaan naar het appartement en zo konden zij geheel opgefrist aan de thuisreis beginnen. Henk had aangegeven dat hij wel een nachtje wilde blijven slapen en dus nam hij hun plaats in. We hebben in onze kamer naar het NK schaatsen zitten kijken en waren zo getuige van het afscheid van de wedstrijdsport van Marianne Timmer. Maja had voor vanavond een ander restaurant op het oog en na het diner en een kopje koffie hebben we moe maar voldaan de kooi opgezocht.
Na het ontbijt op woensdag is Henk richting Friesland vertrokken om op het Tjeukermeer een toertocht te gaan rijden. Daar zouden Nel, Mieke en Martien ook naar toe gaan maar zoals achteraf duidelijk is geworden, hebben ze elkaar niet ontmoet. Ik ben zelf een herstelrondje naar Dwarsgracht wezen schaatsen waarna Maja en ik naar Sint Jansklooster zijn gereden. We hadden het idee om daar wat te cachen maar het weer was niet echt aantrekkelijk. Wel hebben we bij het bezoekerscentrum van De Wieden een earthcache gedaan. Dan ligt er geen fysieke cachedoos maar is het de bedoeling om een paar vragen te beantwoorden en ter plaatse een bewijsfoto te maken.

2010-12-29-02
de bewijsfoto met achter het rietland de Kleine Beulakkerwijde

Verder hadden we een relaxte middag en dat was gezien mijn vermoeide benen erg plezierig. Bij het NK hebben we gekeken naar de ontknoping van het allround-toernooi. Tijdens ons diner kwam er een telefoontje met de vraag om voor de toertocht van donderdag drie extra stempelkaarten te kopen. Die waren bestemd voor Hans, Gerda en Peter, die na uitgebreid telefonisch verkeer gezamenlijk naar Blokzijl zouden komen.
Het drietal Mutsen was keurig op tijd en na een kopje koffie zijn we op weg gegaan voor de Natuurtocht Dwarsgracht, die ook Blokzijl aandeed. De route liep verder via Dwarsgracht en Jonen naar de Beulakerwijde, die we nu rechtsom moesten afleggen.

2010-12-30-40
de route van vandaag

We zijn voor het appartement op het ijs gestapt. Intussen was het redelijk mistig geworden en we vertrokken dan ook in een klein wereldje.

2010-12-30-09
het mistige vertrek voor een heerlijke schaatstocht

Net voorbij de stempelpost op de Thijssengracht werden we ingehaald door Lau en Dammus. Bij Jonen werden we over een voor ons nieuwe sloot geleid. Ik moet vermelden dat dit niet het beste stuk ijs was van deze dag. Ook waren er een paar flinke kluunplaatsen, die ook door Peter op zijn gewone schaatsen werden bedwongen. Na het werkelijke geweldige rondje over de Beulakerwijde zijn we via de Walengracht terug richting Blokzijl gereden. Ook hier was een kluunplek door het riet, die door het verspreiden van de losse rietstengels zich nog ver op het ijs uitstrekte.

2010-12-30-57
klunen door het riet

Maja was intussen begonnen aan een wandeling over het ijs en had zich tot aan onze doorkomst beziggehouden met het schieten van plaatjes van de berijpte rietkragen.

2010-12-30-17
het lijkt misschien niet zo maar het is echt een kleurenopname

De zon deed wel pogingen om er doorheen te komen maar het bleef de hele dag behoorlijk mistig. Het nadeel was het gebrek aan uitzicht over het meer maar de mist had als voordeel dat er fraaie beelden van ijsafzetting waren te bewonderen. Gerda heeft haar fototechniek gedemonstreerd door de ijsafzetting op het draadje aan mijn bril en in mijn baard vast te leggen.

2010-12-30-42
ijsafzetting

Na de tweede ronde heb ik mijn voornemen om te stoppen uitgevoerd. Hans, Gerda en Peter hebben er nog een rondje aan vastgeplakt.

2010-12-30-30
het laatste stukje van de tweede ronde

2010-12-30-32
mijn eindstempel

Maja is meegelopen naar het beginpunt, waar we de drie andere Mutsen een prettig vervolg hebben gewenst. Ik heb me nog lekker kunnen douchen en na ons afscheid van de vriendelijke en behulpzame familie Westerhof zijn we naar huis gereden.
En zo kwam er een einde aan een spontaan georganiseerd maar zeker zeer geslaagd trainingskamp. Ik wil mijn schaatsmaten van deze dagen bedanken voor de ondersteuning tijdens de tochten en de fotografen voor de geleverde bijdragen.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina

11 december 2010
Toertocht op FlevOnice

Binnen dertig uur nadat Maja en ik bij onze landing op Schiphol na onze vakantie op Fuerteventura een temperatuurschok van ongeveer 25° hadden doorstaan, werd ik door Hans opgehaald voor een rit naar Biddinghuizen. Samen met Gerda en Nel hebben we de Mutsenclub vertegenwoordigd bij de Weissensee-toertocht op het vijf kilometer lange traject van FlevOnice. Rond 08:15 uur kochten we onze inschrijfkaarten en om ongeveer 08:25 uur waren we klaar met de voorbereiding.

2010-12-11-01
George, Nel, Gerda en Hans vlak voor de start

Al tijdens het aantrekken van de schaatsen werden we begroet door Alfred Knikker en dat werd nog verschillende keren door anderen herhaald. Tijdens de eerste ronden waren dat in volgorde van langsrijden Wim IJpelaar, Cees Keijzer en veel bekende gezichten. De allereerste ronde heb ik nog meegereden met de ander Mutsen maar daarna heb ik mijn eigen plan getrokken oftewel lekker in mijn eigen tempo mijn ronden geschaatst. Bij mijn tweede doorkomst waren Gerrit van der Horst en Cees Overes ook net gearriveerd. Wim had zich intussen aangesloten bij Hans, Nel en Gerda. Na mijn zevende ronde werd ik door hen ingehaald en dit gebeuren werd door Wim op de plaat vastgelegd.

2010-12-11-09
Gerda, Hans en Nel zetten George op één ronde

Volgens speaker HenkJan Kerkhoff is Wim in staat om op de schaats niet alleen foto's en 'filumkus' te maken maar zelfs twitteren lukt hem onder het rijden. Net toen ik door Gerrit werd ingehaald en ik een praatje met hem had aangeknoopt, kwam Martin Pater ons achterop. Met hem heb ik de afspraak gemaakt dat mijn intussen antieke kluunschaatsen in een door hem bij Free Skate op te richten museum zullen worden opgenomen. Nu alleen nog even sparen voor een paar nieuwe.
De verzorging tijdens de toertocht was prima verzorgd. De hele dag door was er thee, sportdrank en bouillon te drinken, terwijl de inwendige mens versterkt kon worden met krentenbollen, mueslibollen, bananen en een werkelijk voortreffelijke kruidkoek. Sommigen zullen erbij griezelen maar een bekertje bouillon met een plakje kruidkoek smaakt geweldig. Mijn bewondering en dank gaat uit naar de dames en heren van de verzorging en de stempelpost, die continu bezig zijn en voor alle deelnemers een vriendelijk woord hebben.
Het enige minpuntje was het ontbreken van sanitaire voorzieningen langs de baan. Of als ze er wel waren, beter aangeven waar ze dan te vinden zijn.
Ik haalde Esmée (de dochter van Alfred), die in haar eigen tempo bezig was met haar toertocht, een paar maal in. Ik heb ook nog een rondje meegereden met Pleun Verheij, die met zijn twee zonen hun schaatspakken met daarop de reclame voor zijn huis in Gatschach kwamen showen. De andere Mutsen haalden me weer een keertje in en daarbij maakte Hans me attent op een supersnelle blonde dame in een zwart pak. Al snel werd me duidelijk dat het mijn goede cache- en sportvriendin Bionda Heeringa betrof, die aan het trainen was voor haar eerste optreden op de Weissensee in de komende editie. Bij een van haar pauzes bij de verzorgingspost heb ik haar uiteraard even begroet.

2010-12-11-04
mijn gebruikelijke begroeting van Bionda

Na mijn zestiende ronde haalden de Mutsen en Wim mij weer eens in. Gerda gaf aan dat de anderen toch wel iets te hard voor haar gingen en samen hebben we nog een ronde geschaatst. Aan het einde daarvan hadden Hans, Nel en Gerda hun doel van 100 kilometer gehaald en was ik aan 85 kilometer gekomen. Volgens Hans was de reden van mijn enigszins achterblijven bij de andere Mutsen, dat ik (te) veel tijd besteed had aan het begroeten van de bekenden. Al wil ik daaraan wel toevoegen dat ik dat er graag voor over heb.

2010-12-11-05
Gerda en George halen hun laatste stempeltje

We hebben nog even over de Winter Fair gelopen want de herinneringsmedaille werd uitgereikt op een punt in de grote tent tussen de kraampjes. Ook heb ik een praatje gemaakt met Robin Wubben, mijn hoofdredacteur van het Marathon Magazine van de stichting Alternatieve Elfstedentocht Weissensee. Daarna hebben we in de kantine van FlevOnice wat gedronken en ervaringen uitgewisseld met de vele bekenden. Dat samenzijn met de toerschaatsers werd onderbroken door een volkomen overbodige modeshow. Vooral de knetterharde muziek werd door de aanwezige sporters als een grote dissonant ervaren.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina