13-20 maart 2011
Restaurant Week

    

Deze keer hebben we een andere invulling aan de Restaurant Week gegeven. Vorige keren gebruikten we deze week om nieuwe restaurants te ontdekken. Ditmaal zijn we naar twee restaurants uit onze favoriete rijtje geweest. Dat gaf ons beide keren de mogelijkheid om onze gasten van die avond kennis te laten maken met onze keuzes.
Op dinsdag zijn we naar Kaagjesland geweest, waarbij sinds kort Carla en Rien aan de naam van hun restaurant het woord Smaakt hebben toegevoegd. Deze avond werden we vergezeld door Rianne en Ben. Rianne was hier vroeger wel meer geweest en ze werd hartelijk begroet. Voor Ben was het de kennismaking met dit Reeuwijkse restaurant. Tijdens het drankje vooraf legde Carla uit dat er naast de bekende smaken zoet, zuur, bitter en zout nog een vijfde smaak bestaat, namelijk umami. Het woord komt oorspronkelijk uit het Japans en betekent 'hartig'of 'heerlijkheid'.
Voor deze gelegenheid was er een vast driegangenmenu met de mogelijkheid om een extra tussengerecht te bestellen. Na de lichte tegenvaller van het voorgerecht, dat niet helemaal in ons smaakpatroon paste, was het tussengerecht van bijzondere klasse. Het was een stukje op de huid gebakken koningsbaars op een bedje van zwarte rijst. Rianne had van tevoren aangegeven dat zij graag iets anders zou willen en had gekozen voor de voor haar van vroeger zo bekende canneloni. Het hoofd- en nagerecht smaakten uitstekend en bestonden respectievelijk uit sukade van varkensvlees in combinatie met stoofvlees in een soort deegrolletje en pannacotta met een bolletje ijs. Dit alles werd voorzien van een bijpassend glaasje wijn volgens het BOB-principe. We denken na deze avond dat Ben ons enthousiasme voor dit restaurant wel zal begrijpen.
Op zaterdag zijn we met Ria en Gerrit naar inTenz in Rijnsaterwoude geweest. Sinds onze laatste bezoek was er het een en ander in het personeelsbestand veranderd maar onder leiding van Tom en Iñez verliep de avond op rolletjes. Gerrit kon door zijn afkomst uit het naburige Woubrugge met Tom herinneringen ophalen over de vroegere bestemming van het restaurant, namelijk een bruin café met een biljart in het midden.
Ook hier was er sprake van een driegangenmenu, dat aangevuld kon worden met een tussengerecht. Het gerecht dat ons het meest aansprak, was in vergelijking met de vaste menuprijs van € 27,50, in onze ogen met een bedrag van € 17,50 echter iets te veel overvraagd. De gerechten van het menu waren van het bekende hoge niveau. Het voorgerecht was een aangekleed stukje zalm, het hoofdgerecht bestond uit een rouleau van hoevekip en het nagerecht uit cheese cake in combinatie met een bolletje ijs van witte chocolade. Dit alles werd omlijst met een BOB-arrangement van passende wijnen. Onze tafelgenoten Ria en Gerrit lieten blijken dat ze vanaf nu onze voorliefde voor dit restaurant delen.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina

5 maart 2011
Seizoensafsluiting op FlevOnice

Vrijwel alle schaatsende Mutsen waren in het buitenland en dus was ik de enige vertegenwoordiger van de Mutsenclub bij de seizoensafsluiting op FlevOnice. Maja had een BSM-bijeenkomst in Soestduinen en na haar afgezet te hebben, was ik al halverwege Biddinghuizen. Bovendien had ik de avond ervoor tijdens een gezellig samenzijn met twee achtergebleven eenzame Mutsen een vrijkaartje voor de 'speultuin in de polder' ontvangen Maja zou me op de hoogte houden van haar plannen met betrekking tot de terugreis en zo was mijn schaatstijd daarvan afhankelijk. Tijdens het aanklikken van mijn schaatsen kwam er een groepje voorbij met daarin de filmende Alfred Knikker, Ton Damen en Wim IJpelaar. In de volgende ronde stond Alfred aan de kant te telefoneren en zoals later bleek, was dat een gepland interview met een plaatselijke radio-omroep. Ook Esmée, de dochter van Alfred, was weer aanwezig en reed met een vriendin haar rondjes. Na een paar ronden haalde eerst Alfred me in en later Wim met zijn groepje. Daarna hebben we in een mini-redactieraad van het Marathon Magazine even bijgepraat.

2011-03-05-01
George, Ton en Wim

2011-03-05-02
MM-overleg tussen George, Alfred en Wim

Precies tijdens een korte lunchstop na acht ronden belde Maja dat ik haar niet op hoefde te halen. Ik kreeg toen het idee om een leuk aantal kilometers te rijden. Als eerbetoon aan de 555 kilometer in 24 uur van Alfred een week eerder in het kader van de IJsstrijd voor de Nierstichting leek voor mij 55,5 kilometer wel mooi. Je moet tenslotte weten wat je kunt maar vooral wat je niet kunt. Hoe kom je op een traject van vijf kilometer echter aan dit aantal? Vaste bezoekers van FlevOnice kennen het binnendoorrondje van ongeveer 4,4 kilometer. Daar had ik er in mijn gesprek met Alfred al eentje van gereden. Dus met tien hele ronden en het binnendoorrondje zat ik op 54,4 kilometer. Ik heb er nog drie ronden op de 400-meterbaan aan vastgeplakt, die ik aan de binnenkant bij elkaar op ongeveer 1,1 kilometer schat. Zo kom je dan in de buurt van de gewenste afstand van 55,5 kilometer.
Na afloop heb ik Roel Ketelaar nog even kort gesproken en het met hem over het afgelopen en het komende seizoen gehad.
Nu nog een paar keer naar de Uithof om af te kicken en dan zit het schaatsseizoen 2010-2011 er weer op.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina