29 april 2011
De magie van 200 kilometer schaatsen

Het mailtje van de Stichting Alternatieve Elfstedentocht kwam om om ongeveer 11:00 uur binnen en bevatte een uitnodiging voor een boeiende avond voor 200-kilometervreters op diezelfde avond in Steenwijkerwold. De mede-organisator was Marrius Dedden en die kenden we van ons verblijf aan de Reschensee, omdat de 'Steenwijkse' groep (waar hij deel van uitmaakte) in hetzelfde hotel logeerde. Op de dinsdagavond na de toertocht heeft deze groep de foto's van die dag nog op de laptop van Maja zitten bekijken.


Marrius (links) bekijkt samen met Maja en zijn schaatsvrienden de foto's

Bovendien zou er tijdens die avond een film van Free Westerhoff over de Reschensee worden vertoond, waarin Marrius en mijn 'Fryske reedridersfreondinne' Elisabeth nadrukkelijk in beeld komen. We kenden Free en zijn echtgenote Gerda intussen ook, omdat zij in het hotel tijdens de maaltijden aan het tafeltje naast ons zaten. Tenslotte zou haptonoom Gerrit, die ook al in hotel Am Reschensee verbleef, een praatje houden over de voorbereiding op en het voorkomen van de dipjes gedurende een 200-kilometer schaatstocht.
Al met al waren dat zoveel bekende namen dat we besloten om ons programma voor die dag om te gooien en er naar toe te gaan. In de eerste plaats moest ik mijn afspraak bij de garage naar voren halen en dat lukte al snel. Daarna had Maja het idee om de rit naar het oosten te benutten voor een bezoekje aan Lea. Om ongeveer 14:00 uur vertrokken we vol goede moed. Maar door oponthoud bij Bodegraven, Utrecht en Amersfoort hadden we ter hoogte van Zwolle al zo'n uur achterstand op ons normale reisschema. We hebben toen de beslissing genomen om direct door te rijden naar Steenwijk. Daar hadden we nu ruim de tijd om lekker rustig door de binnenstad te wandelen. In het begin van de avond hebben we er bij Woody's House uitstekend gedineerd. We waren dan ook keurig op tijd in Steenwijkerwold waar we vol verrassing werden herkend en door de bekenden werden begroet. Daar werd ook bekend dat het late versturen van de uitnodiging te maken had met een ziekenhuisopname van Gerrie.
De SAE werd vertegenwoordigd door Philip Detmar, die tijdens de inleiding door Roelof Groen over de Overijsselse Merentocht de voortzetting van de samenwerking met deze Steenwijkerlandse Stichting bevestigde. Daarna volgde deel twee van de film van Free over de toertocht van de vrijdag op de Reschensee. Ik had de film al via mijn computer bekeken maar ook nu heb ik weer genoten van de zeer herkenbare en hilarische momenten.
In de pauze hebben we een CD met de foto's van Maja laten draaien. Verschillende aanwezigen herkenden zichzelf op de beelden en na afloop hebben we nog wat e-mailadressen verzameld om de foto's door te kunnen sturen.
Na de pauze was het de beurt aan Gerrit. Hij vergeleek een schaatstocht van 200 kilometer met het leven en deelde de beide onderdelen in vier perioden in. Hij benadrukte de overeenkomsten in de vier fases en lardeerde zijn betoog met verschillende aardige anekdotes. Bovendien had hij een dringend advies aan de organisatie om een 300-kilometer tocht te organiseren. Schaatsers en schaatsters, die de 200 kilometer binnen de acht uur volbrengen, moesten volgens hem ook maar eens ervaren wat de groep van tien tot twaalf uur nu elke keer meemaakt. In plaats van 's middags lekker in het zonnetje naar de binnenkomst van de rest kijken, moesten zij ook maar eens de ervaring van 'helemaal kapot in het donker over de finish komen' ondervinden.
Na afloop hebben we nog wat nagepraat en na een terugreis, die een stuk voorspoediger verliep dan de heenreis, waren we om 00:30 uur weer thuis. De dag was door de ontvangst van één mailtje uiteindelijk heel anders ingevuld dan de oorspronkelijke planning.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina