16 september 2011
Happen en Trappen

Maja had voor haar verjaardag een cadeaubon van Ria en Gerrit gekregen voor een dagje Happen en Trappen. Dit concept houdt een diner in, waarbij je de diverse gangen in verschillende restaurants gereserveerd krijgt en je het tussenliggende traject per fiets aflegt. Je kunt daarvoor kiezen uit meerdere routes en samen met de schenkers van de bon hebben wij vandaag de Groene Hart route gereden. Vooral voor Gerrit zat er heel wat nostalgie in onze rit en dat zal hieronder duidelijk worden.
We zijn gestart bij de Sfeerstal in Nieuwveen. Daar werden we ontvangen met een kopje koffie/thee met wat lekkers en kregen we onze vouchers en een routekaartje. Daarna zijn we op de fiets gestapt en langs de Langeraarse Plassen en de Braassemermeer naar Woubrugge gereden. Hier stond bij De Disgenoten het voorgerecht op ons te wachten. We konden kiezen uit een salade met zalm en Hollandse garnaaltjes of een salade met geitenkaas. Woubrugge is de geboorteplaats van Gerrit en dat bleek duidelijk uit zijn verhaal aan de huidige eigenaresse over hoe het interieur van dit restaurant er vroeger uit had gezien.

2011-09-16-02
De salade bij De Disgenoten.

Na het voorgerecht hebben we onze tocht vervolgd. Al hebben we er een klein ommetje langs de Vrouwgeestweg in verwerkt om langs het geboortehuis van Gerrit te kunnen fietsen. Ook Ria kon hier nog heel wat herinneringen ophalen.

2011-09-16-03
Een stukje nostalgie voor Gerrit.

We hebben de route weer opgepikt en die leidde ons langs de Wijde Aa en de Does over de A4 richting Oud Ade. Onze volgende stop was bij de Meerhoeve, waar op het terras een tafeltje voor ons was gereserveerd.
De hele dag had een hoog bruiloftsgehalte. Bij de Sfeerstal stond het bruidspaar in de hal met de trouwambtenaar te overleggen, bij De Disgenoten was er een aankondiging voor het feest later op de dag en hier liepen de bruid en de bruidegom na de trouwplechtigheid met hun gasten naar buiten.
Voor onze tweede gerecht konden we kiezen uit een tomatensoep of een groentesoep. Bij het opdienen was er hulp van de chefkok en dat was voor ons een bekend gezicht. Maja en ik kijken regelmatig naar Wie is de Chef? Dit is een TV-programma, waarbij drie hobbykoks en één echte chefkok voor elkaar een maaltijd bereiden. Voor de deelnemers en de kijkers is het de kunst om de echte chef aan te wijzen. Eén van de koks uit de uitzendingen van deze week verscheen nu echter aan onze tafel en zo wisten we meteen wie deze week de chefkok was. We spraken hem aan met zijn TV-naam Sander maar dat bleek in de werkelijkheid Stefan te zijn. Na het gezellige gesprek over de uitzendingen hebben we 's avonds met heel andere ogen naar de ontknoping op de TV gekeken.

2011-09-16-04
Maja, George, Sander/Stefan, Ria en Gerrit.

Hierna zijn we weer op weg gegaan om via Rijpwetering naar Roelofarendsveen te fietsen. In De Rip hebben we even gezwaaid naar het beeld van Joop Zoetemelk, die bij de Paardenbrug juichend staat afgebeeld. Ook Maja en ik hadden hier een klein nostalgisch momentje. We reden namelijk over de Poeldijk. Het heeft hier niets met de Poeluk te maken; het is namelijk de dijk langs de Koppoel en de Kleipoel, maar toch. In Roelofarendsveen was bij De Drie Eenen ons hoofdgerecht gepland. Eerst hebben we de fiets van Maja aan het electro-infuus gelegd voor wat extra voeding. Zelf konden we kiezen uit een gerecht met maïskip of zalm.

2011-09-16-05
Het hoofdgerecht staat op tafel.

Voor ons nagerecht zijn we doorgereden naar Leimuiderbrug. Bij café Ruimzicht was er een speciale Happen en Trappen-toetjeskaart. Na een uitgebreid ijsgerecht konden we ons opmaken voor de laatste etappe.

2011-09-16-06
Het afsluitende ijsje.

We hadden de hele dag goed fietsweer gehad met weliswaar een flinke wind, die deze keer als uitzondering uit het oosten kwam. Op het laatste stuk via Leimuiden en Bilderdam terug naar Nieuwveen hadden we hem tegen, terwijl de lucht bovendien steeds dreigender werd. Precies op de laatste paar honderd meter vielen de eerste druppels. Vervelender was dat Gerrit in dat laatste stukje door een insect in zijn oog werd gestoken. Na enige tijd zwol zijn ooglid erg op en daar had hij behoorlijk veel last van. En zo zat Ria 's avonds met hem bij de HAP, waar hij na een lange wachttijd uiteindelijk geholpen kon worden.
Dit was toch wel een anticlimax van een verder zeer geslaagde eet- en fietsdag.

2011-09-16-07
De route met 53 kilometer op de teller.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina