18 september 2013
The Canadian cousins of Maja

Het begon begin augustus met een mailtje van een Nederlandse nicht van Maja met de vraag of het huis van haar oma en opa nog bestond. Vier Canadese nichten van Maja, te weten Mary Ann, Toni, Nancy en Tina, dochters van ome Ton en tante Ria, waren van plan om half september naar Nederland te komen en zouden het huis, waar hun vader opgroeide, willen bekijken. Het trapjeshuis, zoals het geboortehuis van Maja in Poeldijk bekend staat, is echter enige jaren geleden afgebroken. Eind augustus volgde er een mailtje van Toni met de vraag of het mogelijk was om een andere Nederlandse nicht, Riet van ome Theo, te bezoeken. Nancy wilde tevens graag in contact komen met Diana, een dochter van Maja's neef Bep (een broer van Riet). Na vele mailtjes en telefoontjes werd er een dagindeling in elkaar gezet, waarbij de eerste ontmoeting bij ons zou zijn en we verder de dag met een tocht door het Westland zouden invullen. Tonny en Willy, zussen van Riet, kwamen mee om de kleine reünie wat groter te maken. De Canadezen kwamen met de trein uit Amsterdam en Diana zou met haar tantes met de auto naar ons toekomen.
Na het afhalen van de Canadezen van het station en de aankomst van de Nederlandse afvaardiging zat ik dus plotsklaps met negen originele Duijvestijn-en in huis. Dat veroorzaakte meteen een ware hoos aan herinneringen. In de tussentijd werden over en weer een paar presentjes uitgewisseld.

2013-09-18-01
een kopje koffie en veel gepraat
a cup of coffee and a lot of chatting

Er kwamen enige foto's uit de oude doos op tafel, die na een scanactie meteen digitaal werden verspreid. Na de vele voorspelbare oh's, ah's en oh ja's kwam deel twee van de dag in beeld. Bij het vertrek hebben onze Canadese gasten eerst nog even geposeerd in een typisch Westlands tafereel, namelijk bij de voor de dit jaar talrijke druiven in onze tuin.

2013-09-18-02
Tina, Toni, Nancy en Mary Ann in een Westlands decor
Tina, Toni, Nancy en Mary Ann in a typical Westland scenery

Diana had voor de lunch theetuin De Bongaard in De Lier op het oog en daar ging het gezellige kletsen in hetzelfde tempo gewoon door.

2013-09-18-03
de tafelschikking in De Bongaard
the seating order in De Bongaard

De lunchkaart werd uitgebreid besproken en waar nodig vertaald. Volgens het bekende Nederlandse spreekwoord 'als katjes muizen, miauwen ze niet' werden de gesprekken even onderbroken voor de voortreffelijke gerechten.

2013-09-18-04
genieten van de lunch
enjoying the lunch

Het vervolg van het programma betekende dat er afscheid werd genomen van Riet en Tonny, terwijl de anderen naar Poeldijk zijn gereden. Daar werd eerst de plek bezocht, waar het trapjeshuis heeft gestaan. Het is nu een grasveld op de hoek van de Monsterseweg en de Slachthuiskade.

2013-09-18-05
de plaats van het voormalige 'trapjeshuis'
the spot of the former 'steps house'

De veiling was het volgende doel. Deze werd door onze Canadese gasten aan alle kanten op de foto gezet en natuurlijk moesten zij zelf ook voor de vroegere hoofdingang worden vereeuwigd.

2013-09-18-06
Diana zette het Canadese drietal op de plaat
Diana made the picture of the Canadian trio

De rit werd vervolgd naar de Bartholomeus-kerk. Door werkzaamheden aan de toren was de deur geopend en zo kon ons gezelschap ook binnen een kijkje nemen. Daarna stond een bezoek aan het kerkhof op het programma. Naast de voor de Westlanders bekende namen op de grafstenen vonden ook onze Canadese nichten vaak hun achternaam terug. Al was de spelling veelal afwijkend van hun eigen oorspronkelijke familienaam. Voor het gemak hadden zij in Canada de Nederlandse 'ij' al vervangen door een Engelse 'y', dus die aanpassing was niet zo verrassend. Maar de 'e' vóór de laatste 'ij' of 'y' was een afwijking die hier toch nog wel vrij vaak voorkwam.

2013-09-18-07
even een moment van geschiedenis en bezinning
just a moment of history and conciousness

Diana had het geweldige idee om naar de historische druivenkwekerij Sonnehoeck aan de Holle Watering in Kwintsheul te rijden. Het was weliswaar geen officieel bezoekuur, maar er was toch een vrijwilliger aanwezig, die ons uitgebreid heeft rondgeleid. Ook bij mij kwamen de herinneringen boven van druiven krenten. de namen van de originele rassen en de verschillende types van kassen. Al moet ik eigenlijk 'kasten' schrijven want dat is voor mij nog steeds de echte originele Westlandse benaming.

2013-09-18-08
de interessante informatie op Sonnehoeck
the interesting information on Sonnehoeck

Daarna was er gelegenheid om de Duijvestijn-dames op de foto te zetten vóór een echte Westlandse druivenkas. De enige niet-Duijvestijn in het gezelschap, ik dus, werd aangewezen als fotograaf en ik kreeg dan ook de verschillende camera's en mobieltjes in mijn handen gedrukt. Gelukkig kon ik zelf ook nog snel een opname maken.

2013-09-18-09
de Duijvestijn-dames Diana, Willy, Maja, Nancy, Mary Ann, Toni en Tina
the Duijvestijn ladies Diana, Willy, Maja, Nancy, Mary Ann, Toni and Tina

De terugweg naar de auto's liep over een echt Westlands bruggetje. Door de boogvorm konden de tuindersschuiten vroeger tijdens hun tocht naar de veiling de brug gemakkelijk passeren.

2013-09-18-10
het gezelschap op het bruggetje
the company on the little bridge

Via Kwintsheul en Honselersdijk zijn we binnendoor naar De Lier gereden, waar we Willy voor haar huis hebben afgezet. Uiteraard werd ook van haar hartelijk afscheid genomen.

2013-09-18-11
afscheid nemen van Willy met een knuffel
saying goodbye to Willy with a hug

De nichten zagen hun verzoek om een bezoek aan Delft in het programma op te nemen gehonoreerd. Diana leidde ons geroutineerd naar het Stads-Koffyhuis, waar we naast een kopje koffie een heerlijk stuk appeltaart van een behoorlijke grootte hebben verorberd.

2013-09-18-12
in plaats van een diner
instead of a dinner

Daarna hebben we een rondje door de binnenstad gewandeld. Diverse toeristenwinkeltjes werden met een bezoek vereerd, maar ik geloof niet dat onze bezoeken voor enige extra omzet hebben gezorgd.

2013-09-18-13
souvenirs in alle soorten en maten
souvenirs in all kinds and sizes

De volgende stop was bij Stadscafé De Waag, waar we aan een zonnige tafel genoten hebben van een heerlijk glaasje wijn.

2013-09-18-14
relaxen in het zonnetje
relaxing in the sun

Diana deelde haar kennis van verschillende wetenswaardigheden over Delft met ons en zo gingen we een stuk wijzer op weg naar het laatste samenzijn. Door de eerdere appeltaart was er niet zo veel animo voor een uitgebreid diner en dus werd er besloten om de dag af te sluiten met een drankje en een bitterballengarnituur. Voor deze happening kwamen we aan de Beestenmarkt terecht bij BBC Belvédère. Nu staat BBC voor Belgisch Bier Café en ik moet vermelden dat sommigen inderdaad een speciaal biertje hebben genomen. Maar ook de hapjes vonden gretig aftrek.
Hierna was het tijd om afscheid te nemen. Bij de parkeergarage is dat uitgebreid en hartelijk gebeurd. Zo kwam er een einde aan een zeer geslaagde dag.
Ik wil Diana bedanken voor de organisatorische invulling van de dag en alle aanwezigen voor de hartverwarmende gezelligheid.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina

5 - 6 september 2013
De Hellumstocht

Helma (Hellum) Vehoeven liep in tien dagen van Cuyk naar Den Haag om een petitie aan te bieden over de wetgeving van toegankelijkheid van openbare gebouwen voor hulp- en blindengeleidehonden. Zij is zelf door een paar ongeneeslijke ziekten volkomen afhankelijk van haar eigen hulphond Banios. Door haar fysieke beperkingen is haar prestatie des te meer bewonderenswaardig. Zij werd op haar tocht begeleid door een camper met diverse voorzieningen voor haar aan boord. De bestuurder van de camper is tevens een fervent geocacher (Dagwacht) en hij had in ieder overnachtingshotel een cache-event georganiseerd om Helma te ondersteunen. Maja en ik zijn donderdagavond naar de editie in Bodegraven gefietst en we zijn onder de indruk geraakt van de geweldige inzet van Helma en haar echtgenoot Eddy. Bovendien was het gezellig om weer eens andere cachers te ontmoeten om daar een tijdje mee te kunnen kletsen.

2013-09-05-01
het was veel gezelliger dan onze ernstige uitstraling weergeeft

Tijdens het samenzijn van de cachers hadden Helma en Eddy zich opgefrist en bij ons vertrek hebben we nog een tijdje met hen staan praten over favoriete gemeenschappelijke vakantiebestemmingen. Helma was namelijk door mijn T-shirt geattendeerd op ons regelmatige verblijf op de Canarische eilanden, waar Eddy en zij zelf ook frequente bezoekers van bleken te zijn. We hebben wat ervaringen over vooral de iets minder bekende eilanden uitgewisseld.
De volgende dag liep hun route via Reeuwijk, Waddinxveen en Zevenhuizen naar Capelle a/d IJssel. Wij zijn 's morgens op de fiets gestapt en zijn ze vanaf Waddinxveen tegemoet gereden. Op de grens van Reeuwijk kwamen we de wandelaars tegen en ze herkenden ons onmiddellijk.

2013-09-06-02
Helma, Banios en Eddy tijdens hun wandeltocht

Al scheelde het misschien wel dat ik een toepasselijk T-shirt aan had getrokken. Ook nu namen ze ruim de tijd voor een praatje en er was zelfs even gelegenheid voor een groepsfoto.

2013-09-06-03
samen op de kiek

Daarna hebben zij hun tocht vervolgd en zijn wij weer naar huis gefietst. Daar kreeg ik al snel een mailtje van Dagwacht dat ze in Waddinxveen bij de rotonde de middagpauze doorbrachten. Dat punt lag precies op mijn geplande autoroute van die middag en zo heb ik Helma en Eddy daar ook nog even aan kunnen moedigen.
Wil je wat meer weten over hun ervaringen tijdens de tocht of wil je ze op een of andere manier ondersteunen, kijk dan eens op de speciaal voor haar gemaakte website De Hellumstocht.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina