30 december 2015
Wilde Oliebollen Toertocht

Gedwongen door een flinke verkoudheid had Tiny haar geplande verjaardagsfeestje verzet en zo kwam er ineens een gat in ons schema. Net als een paar jaar geleden had Wim IJpelaar het initiatief genomen om op Flevonice een Wilde Oliebollen Toertocht te organiseren. Het weer leek mee te werken en dus heb ik maar een uitnodiging in de groeps-app van de Mutsen geplaatst. Al snel meldde Gerda zich als deelneemster en later op de avond voegde ook Henk zich bij ons. Zo stonden we om 09:30 uur aan de start, waarbij Wim het voor elkaar had gekregen dat Marianne Timmer het startschot zou lossen. Dat ging uiteindelijk op een alternatieve manier want na het maken van de groepsfoto weigerde - ondanks de spontane hulp van speaker Henk Jan - het startpistool alle dienst. Gerda en Henk vertrokken in de groep terwijl ik mijn eigen ritme heb gezocht. Na een paar ronden is Henk na een val gestopt mede omdat het hogere tempo van Gerda hem teveel werd. Het voordeel van zijn time out was wel dat hij nu enige actiefoto's van ons heeft kunnen maken. Gerda had in Schoonhovenaar Jan Faaij een ideale windbreker gevonden en reed zo haar trainingsrondjes. Het wat zachte ijs en de flinke wind maakten het schaatsen in de polder zwaar en om in Mutsentaal te blijven, de toevoeging 'heel zwaar' was hier best wel van toepassing. Na de koffiestop heeft Henk de stoute schaatsschoenen toch maar weer aangetrokken en hebben we samen de resterende rondjes afgelegd. Aan het einde heb ik nog even een praatje gemaakt met de duursporters bij uitstek: Alfred en Wim. Gerda vond na het afhaken van Jan een plekje in een Skate4Air-groep en heeft zo 70 kilometer kunnen voltooien. Na afloop bleek dat er in onze prestaties een rekenkundige evenredigheid zat. Door zijn onderbreking had Henk de helft van mijn ronden afgelegd terwijl ik weer aan de helft van het aantal van Gerda was gekomen. Gerda had daarna voor mij de aanmoediging dat ik dat op de Weissensee ook maar moest doen want bij haar geplande 200 kilometer kom ik dan mijn gewenste 100. Een mooie opsteker na een schaaatsdag met een moeizaam begin, een zwaar middenstuk en een vermoeiend maar toch wel voldoening gevend einde.

2015-12-30-08
voor de start poseert Marianne (midden) met de groep

2015-12-30-02
even tijd voor een drankje en een hapje

2015-12-30-03
in zijn bekende soepele stijl danst hij over het polderijs

2015-12-30-06
vanaf rechts: de schaduw van fotograaf Henk, Jan en Gerda

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina