26 december 2017 - 4 januari 2018
Silvester vieren aan de Weissensee

dinsdag 26 december
Voor een gezamenlijk vakantie met Rianne, Ben, Joris en Christy hebben we deze Kersttijd benut voor een verblijf aan de Weissensee. We wilden hen wel eens laten meemaken waarom wij daar ieder jaar weer zoveel plezier aan beleven. Uiteraard - zou ik bijna zeggen - logeerden we bij Gasthof Weissensee. Maja en ik hebben het heel relaxed in twee dagen gereden. Om ongeveer 04:00 uur werd ik wakker omdat Maja zich aan het voorbereiden was op ons vertrek. Om 05:30 uur vertrokken we en in het eerste deel hadden we vooral last van regen met een paar flinke plensbuien. In het middenstuk kregen we te maken met twee keer een Stau met ieder ongeveer een kwartier oponthoud. Daarna brak de zon door en om 16:30 uur checkten we in bij hotel Alte Post in Siegsdorf. Na ons avondeten zijn we vrij vlug naar bed gegaan om te proberen wat slaap in te halen.

woensdag 27 december
Rond zeven uur waren we net bezig om over opstaan na te denken toen het eerste sms-je van Rianne er was met het bericht dat zij om 02:30 uur waren vertrokken en dat de reis tot dan voorspoedig verliep. Wij zijn zelf om 09:00 uur ingestapt voor het laatste stukje. Na de Tauerntunnel begon er flink wat neerslag te vallen in de vorm van regen en natte sneeuw. Om 11:30 uur waren wij in Gatschach waar we traditiegetrouw allerhartelijkst door Birgit werden verwelkomd. We hadden net onze bagage uitgepakt toen het bericht van Rianne kwam dat ze er bijna waren. Om 12:45 uur parkeerden ze hun auto (volgens mij is tien uur en een kwartier een recordtijd) en na de ontvangst door de familie Koch hebben zij hun spullen naar hun kamer gebracht en uitgepakt. Door het mindere weer (nog steeds neerslag) hebben we de middag verder rustig doorgebracht. Rianne en Ben zijn nog wel door de sneeuw naar het meer gelopen maar verder hebben we niet veel ondernomen. In verband met de vermoeidheid van de vroegvertrekkers zijn we bijtijds gaan eten.
Tijdens het diner werden we door Gerhard gewaarschuwd dat er een bezoek van de Perchten op het programma stond. Dat bleken verklede mannen te zijn met grote onheilspellende maskers op Zij komen jaarlijks om geluk en zegen voor het komende jaar te brengen. Joris en Christy toonden zich al enigszins bevreesd en toe ze echt verschenen, wisten ze niet waar ze het zoeken moesten. Pas nadat de Perchten hun maskers afgezet hadden, kwamen de kinderen weer tot rust.

2017-12-27-01
het uitzicht bij aankomst

2017-12-27-02
de auto staat netjes op het parkeerterrein

2017-12-27-03
op weg naar de ingang

2017-12-27-04
de kennismaking met Birgit en Gerhard

2017-12-27-05
wat gaat er gebeuren?

2017-12-27-06
die Perchten zijn toch wel heel erg eng!!

donderdag 28 december
We werden min of meer gewekt door het geluid van een tractor, die al heen en weer rijdend bezig was met sneeuw ruimen. Na het openen van de gordijnen bleek dat er zo'n 30 40 centimeter sneeuw was gevallen. Van vorige jaren weten we dat dan onmiddellijk overal de trekkers uit de schuur gehaald worden om de huizen bereikbaar te maken. Na het ontbijt zijn Joris en Christy de sneeuwvlakte gaan onderzoeken. Sleen ging alleen op de geveegde stukken want in de verse sneeuw zakten de slee maar ook de kids zover weg dat ze soms volkomen vast zaten. Ook voor een sneeuwpop was de sneeuw veel te los, ballen rollen lukte totaal niet. Ben en Rianne zijn met de kinderen naar het dorp gereden. Ben wilde graag in de sneeuw rijden en heeft even een uitstapje naar Naggl gemaakt. Ze hebben meteen de boodschappen gedaan en we hebben op de kamer geluncht. Terwijl Maja haar rust pakte, ben ik over een smal paadje op de Seeweg naar de brug gelopen voor wat winterse foto's. De loipes voor het langlaufen waren wel geprepareerd maar op het ijs was nog geen activiteit van ijsmeester Norbert Jank waar te nemen. Hopelijk krijgt hij het toch voor elkaar om een baan uit te zetten want een paar rondjes schaatsen staat nog wel op mijn programma.
Het meest vermakelijke voorval gebeurde bij het tanden poetsen. Christy liep met me mee naar de badkamer en toen ik mijn gebit in de wasbak legde, was ze totaal verbijsterd. Ze liep naar Maja en Rianne en vertelde hen in complete verwondering dat opa zijn tanden uit zijn mond had gehaald.

2017-12-28-01
het uitzicht was behoorlijk veranderd

2017-12-28-02
sleen op een geveegd stuk

2017-12-28-03
want in de verse sneeuw lukte dat niet

2017-12-28-04
de kids spelen met hun speelgoed. de volwassenen met hun telefoon

2017-12-28-05
de kerk vanuit een ander gezichtspunt

2017-12-28-06
de vloer in de bar wordt goed benut

vrijdag 29 december
Het ijs was nog steeds niet vrijgegeven door Nobert Jank en dus hebben we ons in de sneeuw vermaakt. De kids hadden de grootste lol bij het sleen en de ouderen hebben het vooral vastgelegd met hun fototoestel en telefoon. Rond het middaguur zijn Rianne en ik met de kinderen op de slee over de Seeweg naar Schuler's Weinstube gelopen. Ben en Maja zijn er met de auto naar toe gereden. Na de lunch op het terras, waar het met het zakken van de zon steeds kouder aanvoelde, zijn Rianne, Maja en Christy met de auto teruggegaan en de mannen met de slee. We hebben de middag verder rustig doorgebracht en de avond verliep volgens een inmiddels vast patroon van een hapje eten, een kopje koffie/thee drinken, social media volgen en Uitzending gemist kijken op de tablet.

2017-12-29-01
vermaak in de verse sneeuw

2017-12-29-02
hier ging het sleen beter

2017-12-29-03
de dames tegen de heren

2017-12-29-04
op het terras bij Schuler

zaterdag 30 december
Er was redelijk wat onduidelijkheid over het ijs. Informatie van de Eismeister op de balie bij de receptie van het Gasthof gaf aan dat de ijsvloer nog niet vrijgegeven was. Op de site van de gemeente Weissensee werd een baan bij de brug als mogelijkheid genoemd. Mijn wandeling naar het dorp voor een paar boodschappen gaf uitsluitsel. Er werd op een klein baantje van zo'n 500 600 meter geschaatst. En dus gingen we na de lunch op pad naar het ijs. Joris en Christy reden op hun dubbele ijzers en Rianne en Ben fungeerden als hun begeleiders. Het was echt sneeuwijs. Zolang het koud genoeg blijft, gaat het redelijk maar als het warmer wordt, zal het snel in softijs veranderen. De rest van de middag en de avond verliepen in het gebruikelijke ritme.

2017-12-30-01
ik ben alvast begonnen

2017-12-30-02
de eerste ronde van Joris en Christy

2017-12-30-03
Joris krijgt de smaak te pakken

2017-12-30-04
en nog een gezamenlijk optreden

zondag 31 december
De start was vergelijkbaar met de dag ervoor. Na het ontbijt zijn we naar het ijs vertrokken. Rianne en Ben gingen met de kinderen met de auto. Eerst langs de Inter Sport voor een kleine reparatie aan de schaats van Christy en daarna naar het ijs. Het was duidelijk Einheimischen-dag, bijna allemaal op hockeyschaatsen en zonder helm. Het ijs begon al wat slechter te worden met uitgetrapte scheuren en gaten. Voor onze lunch zijn we met de kabelbaan naar de Naggler Alm gegaan. Daar was het een drukte van belang maar gelukkig konden we een tafel in de zon veroveren voor ons hapje. De kinderen vonden de trip - eerst met de skibus en daarna in de kabelbaan - best spannend en toch interessant. Rianne en Ben hebben 's avonds met de kinderen vooraf gegeten en wij zijn aangeschoven aan het Silvester gala-diner. Dat was een avondvullend programma met zes gangen, maar wij hebben daarna de jaarwisseling in de overvolle bar niet afgewacht.

2017-12-31-01
eerst 's morgens even schaatsen

2017-12-31-02
en daarna met de lift naar boven

2017-12-31-03
wandelen naar de Naggler Alm

2017-12-31-04
op het zonnige terras van de Alm

2017-12-31-05
het Silvester gala-diner

maandag 1 januari
Helaas kregen de weer-apps gelijk. Vandaag was het een echte sneeuwdag. Bij het ontbijt sneeuwde het al licht en tegen lunchtijd zelfs hard. We wilden bij Holzer gaan lunchen en mede vanwege de neerslag besloten de dames om met de kinderen de skibus te nemen. Die kwam maar niet opdagen en dus zijn ze ook gaan lopen. Bijna uiteraard kwam halverwege de wandeling de bus alsnog voorbij. Die kon met alle troep op straat zijn dienstregeling geheel begrijpelijk niet waarmaken. Na het nuttigen van onze pizza's zijn Rianne en Ben met de kids gaan sleen. Wij hebben in het kader van de arbeid-rust verhouding nog wat rust gepakt. De avondvulling verliep volgens het inmiddels gebruikelijke patroon.

2018-01-01-01
zo zag het er 's morgens uit

2018-01-01-02
Maja met haar geleende Muts

2018-01-01-03
en zo zag het er 's avonds uit: feeriek

dinsdag 2 januari
Het ijs was nog steeds niet vrijgegeven maar de weerprofeten hadden wel weer gelijk, het was een zonnige dag. Na het ontbijt ben ik de auto schoon gaan maken. Rianne en Ben zijn met de kinderen gaan sleen over de Waldweg. De zon maakte het zo aangenaam dat we uitgebreid van het balkon hebben kunnen genieten. Wij hebben geluncht met belegde broodjes van Holzer, terwijl Rianne c.s. hun eigen plan trokken. Op mijn wandeling 's middags over de Seeweg naar het dorp heb ik een klein uitstapje gemaakt en een heel gezellig met Hans en Gerti Mller staan praten. Rianne en Maja zijn daarna de laatste boodschappen voor de terugreis gaan doen. Na het diner hebben we afscheid genomen van Rianne, Ben, Joris en Christy, want zij gaan al vroeg rijden. Ik heb een deel van de bagage in de auto geladen, zodat wij morgen niet zoveel meer hoeven in te pakken en na ons ontbijt kunnen vertrekken.

2018-01-02-01
het was nog een hele klus

2018-01-02-02
Maja in het zonnetje op het balkon

2018-01-02-03
zelfs in T-shirt was het te doen

2018-01-02-04
poseren met Gerti

woensdag 3 januari
Rianne en Ben waren inderdaad al vroeg vertrokken en wij zijn om 09:20 uur ingestapt. Tot Salzburg ging het prima maar daarna was het aanmodderen. De grenscontrole leverde een oponthoud van 23 minuten op en daarna begon het te plensen, echte hoosbuien zorgden ervoor dat de snelheid niet boven de 80 km/u uitkwam. Het duurde tot Mnchen en het totale vertraging kwam op ongeveer n uur uit. Door de aanhoudende regen werd het - om in F1-termen te spreken - een n-stops-strategie. We zijn slechts n keer gestopt voor een plas- en lunchpauze. In de loop van de middag kregen we het bericht dat Rianne en Ben al weer thuis waren. Maja had tussen Wrzburg en Aschaffenburg een paar hotels bekeken en de middelste is het geworden, hotel Jgerhof in Weibersbrunn. We waren er kort vr zessen, mede door de drukte en enige korte Stau-en. Na ons eten hebben we nog wat internetwerk afgehandeld en zijn vroeg in bed gedoken.
In dit hotel heeft men een leuke oplossing bedacht om het bovendeel van de kast te benutten. De draagstang voor de klerenhangers, die helemaal bovenin zit, kan naar voren en beneden worden getrokken. Na het ophangen van je kleding kan de stang naar boven worden geduwd waardoor je kleren bovenin de kast hangen.

2018-01-03-03
de oplossing voor het ophangen van je kleding bovenin de kast

donderdag 4 januari
Bijna op de minuut af vertrokken we op dezelfde tijd voor het laatste stuk. Het was vrij rustig en daardoor konden we lekker doorrijden. Zo deden we bijvoorbeeld over de afstand waar we gisteren drie uur over hadden gedaan, nu slecht twee uur. We hebben in Hnxe geluncht. Maja had geregeld dat ze in het UMCU even bloed kon laten prikken, we kwamen er toch bijna langs. Mede door dit oponthoud waren we om 16:25 uur thuis.
Concluderend en resumerend kunnen we melden dat het een vermoeiende week was, dat we weinig hebben kunnen schaatsen maar dat de kinderen zich vooral door de sneeuwval uitstekend hebben vermaakt.

Terug naar WeblogTerug naar boven Startpagina