Weissensee 2003
Dit jaar gingen Jack, Henk, Gerard, Hans, George, Tiny, Gerda, Maja en Nel voor een verblijf bij Gasthof Weissensee. Hiermee was vooral aan een wens van Gerard voldaan, te weten een hotel met een bar en een gezellige barkeeper. De treinploeg had Tine Koehoorn als zesde persoon in hun couchette, een dame op leeftijd, die al jaren naar alle buitenlandse evenementen van de Stichting Winter Marathon gaat. Ze kon daar geweldige verhalen over vertellen en ze deed ook graag mee aan het gebruikelijke hapje en drankje in de trein.

In plaats van het spel Party & Co had Gerda dit keer wat nieuws in petto. Iedereen had minimaal twee cadeautjes mee moeten brengen en die werden via een dobbelspel verdeeld. Door het vele rouleren van de toepasselijke dwaze pakjes werd het een heerlijke chaotische bedoening. Op een andere avond werd een variant van 'Wie/wat ben ik' gespeeld. Iedereen kreeg van zijn/haar buurman/vrouw een plakplaatje op zijn voorhoofd geplakt met daarop het te raden woord. Door slimme vragen te stellen moest je je eigen woord trachten te achterhalen. En weer was het lachen, gieren, brullen. Op bijna iedere vraag werden zulke tegenstrijdige antwoorden gegeven, dat de komische discussies niet van de lucht waren.

Twee dagen voor de tocht begon het 's morgens te sneeuwen en wel zodanig dat iedereen het somber inzag. Het leek op: schaatsen inpakken en een klaverjascompetitie beginnen. Gelukkig werd het rond het middaguur droog en de veegploegen gingen met man en macht aan het werk om op het kleine meer de gebruikelijke baan van 16,7 km. aan te leggen. Het vroor de nacht erop net voldoende om een aantal trainingsrondjes te kunnen rijden. Echter zonder Gerda, die aan het ontbijt een aanval van het Weissensee-virus te verwerken kreeg en niets binnen kon houden.

Op de dag van de tocht was het heerlijk weer. Nel, die in het voorseizoen wat fysieke problemen had gekend, bleef bij Hans en samen eindigden ze in 8:13. Gerda was toch gestart en reed samen met Henk en George haar 200 km. Ze deden om beurten hun kopwerk en hielpen elkaar door de moeilijke momenten. Na een paar ronden hadden ze een hele stoet van rijders achter zich. De supporters hadden het over wel 25 40 man. Uiteindelijk finishten ze in een alleszins redelijke tijd van 9:34. Vooral Gerda was erg tevreden na alle commotie van de dag ervoor.
Terug naar De Mutsenclub Terug naar boven Startpagina