Weissensee 2005
Een jubileumjaar voor de Mutsen. Voor de tiende keer reisde een afvaardiging van de Mutsenclub naar de Weissensee. Dit jaar gingen Hans, Tiny, Gerard, Nel, Gerda, Henk, Maja en George als min of meer trouwe bezoekers, terwijl Martien, Marian en adoptiemuts Peter na enige jaren van afwezigheid weer van de partij waren. Hans en Henk waren er alle keren al bij en dat werd gevierd. Een minpuntje van het verblijf was de valpartij van Marian, waarbij ze een scheurtje in een bot van haar arm opliep.

Het begin was als vanouds. Een autoploeg die deze keer in Greifenburg overnachtte en 's zaterdags al vroeg in het hotel aankwam. De treinploeg had ook een voorspoedige reis en werd door Gerhard Koch van de trein opgehaald voor het vervoer naar Gasthof Weissensee. De ontvangst van Birgit was allerhartelijkst. Gerda en Nel zijn al in schaatspak dus snel verkleden voor de anderen en op naar het ijs. De berichten vooraf waren niet overdreven. Een prima vlakke ijsvloer en een baan, die over beide meren was uitgezet. Het Open Nederlands Kampioenschap werd gewonnen door Peter Baars en Daniëlle Bekkering. Bij de terugkomst in het Gasthof bleek dat Gerard met Marian naar de dokterspost was. Marian was na het schaatsen vlak bij haar tas gevallen en haar pols deed erg veel pijn. Zwaar ingetaped kwam ze even later weer terug.
Bij het avondeten bleek, dat de verbouwing van afgelopen jaar tot gevolg had, dat een gedeelte van de zitplaatsen bij de bar was veranderd in een een soort tuinkamer. En de familie Koch had dit deel voor ons gereserveerd. Het werd al gauw omgedoopt in het Mutsenhok ofschoon kwade geesten ook op Mutsenhol kwamen.
In de woonkeuken van appartement West II werd de verjaardag van Peter gevierd met de intussen zeer bekende taart van Marianne. Met bij en na de koffie een klein borreltje van diverse origine.

Zondag, bij zonnige weer, werden de jaarlijkse gebruiken heel routineus opgepikt. Heerlijk het ijs verkennen, de vele bekenden begroeten en eten in de tent. Martien was na een consult in de dokterstent met Marian naar het ziekenhuis om een foto van haar pols te laten maken. Maja wandelde naar Sonnenblick om op het ijsterras met de schaatsploeg een versnapering te nuttigen. Het hotel heet eigenlijk Ronacherfels maar iedere Weissensee-ganger kent het onder de naam Sonnenblick. Bij het nuttigen van o.a. de halve kippen in de tent kwam Marian terug met haar arm in het gips en de mededeling dat er een lengtescheur in haar spaakbeen was geconstateerd. Na de aankoop van een rolletje touw door Maja kon in de namiddag het spandoek opgehangen worden.
's Avonds werd het inmiddels bekende en beruchte cadeauspel gespeeld aan een met cadeautjes en flessen drank rijkbedeelde tafel. Aan het einde van de avond was iedereen voorzien van allerlei nuttige en/of overbodige hebbedingetjes.

Op maandag werd er door de deelnemers aan de tocht rustig getraind. De anderen gingen richting het dal voor een wandeling langs de Drau. De enveloppen met startnummers werden opgehaald. Deze keer was er een noviteit. We kregen allemaal een transponder die de exacte tijd van doorkomst bij de finishlijn registreerde, waardoor iedereen zijn of haar nettotijd kreeg. Op internet was voor de thuisblijvers precies te volgen hoe lang er over een ronde werd gedaan en welke afstand er afgelegd was. Een geweldige verbetering: stempelen was niet meer nodig, terwijl de speakers via een laptop op de hoogte waren van de namen van de deelnemers, die voorbij kwamen.

Dinsdag de eerste grote tocht voor de Mutsen. De deelnemers kregen met allerlei weersomstandigheden te maken. In de eerste ronde begon het te sneeuwen. Vooral op het kleine meer waren de scheuren daardoor slecht te zien maar gelukkig was de sneeuwbui van korte duur. De veegmachines, die wat laat werden ingezet, konden de baan weer in redelijke staat brengen. Maar daarna begon het te waaien en dat ontaardde in een storm, die een beetje deed denken aan die van 1999. In de onderstaande tabel met tijden is dat dan ook goed terug te vinden. George reed mede door zijn nog niet geheel herstelde evenwichtsproblemen in zijn rechtervoet 100 km. De laatste twee ronden had hij gezelschap van Elisabeth, zijn Friese schaatsvriendin voor één dag. Martien vond een uitstekend bij hem passende bus en reed tegen zijn verwachting in de hele tocht uit. Peter was wat te snel gestart en zag in de voorlaatste ronde Martien voorbij komen. Maar er is een aloude regel op de Weissensee, te weten: De laatste ronde haal je (calamiteiten uitgesloten) altijd! De tabel met ronde- en doorkomsttijden spreekt voor iedere Muts voor zich. De supporters lieten zich weer van hun beste kant zien. Filmend, fotograferend, aanmoedigend, het kon niet op. Hulde voor deze grandioze steun. Ook Marian bleef ondanks haar blessure de hele dag op het ijs om de schaatsers te ondersteunen.
In de avonduren werden de prestaties aan de bar nog wat luister bijgezet. Bovendien werd iedereen spontaan opgenomen in een koor. De aanwezige Varsseveldse ploeg verzorgde - gedeeltelijk in dialect - een optreden. Degenen, die George op muzikaal gebied wat beter kennen, moeten maar beoordelen hoe zuiver het allemaal klonk.

 25 km50 km75 km100 km125 km150 km175 km200 km
Hans0:55:56.2
0:55:56.2
1:00:40.9
1:56:37.0
1:01:10.2
2:57:47.1
1:06:42.3
4:04:29.4
1:07:12.6
5:11:41.9
1:07:56.5
6:19:38.3
1:06:40.8
7:26:19.1
1:04:41.3
8:31:00.4
Nel0:55:56.8
0:55:56.8
1:00:40.8
1:56:37.6
1:01:12.5
2:57:50.1
1:08:27.8
4:06:17.8
1:11:52.0
5:18:09.8
1:09:03.8
6:27:13.5
1:10:13.6
7:37:27.1
1:11:33.7
8:49:00.8
Gerda1:00:27.2
1:00:27.2
1:02:32.7
2:02:59.9
1:05:53.8
3:08:53.6
1:13:57.0
4:22:50.6
1:15:35.2
5:38:25.7
1:15:22.0
6:53:47.6
1:13:19.0
8:07:06.6
1:16:42.0
9:23:48.5
Henk1:00:20.8
1:00:20.8
1:02:38.7
2:02:59.5
1:05:53.8
3:08:53.3
1:13:58.0
4:22:51.3
1:15:39.4
5:38:30.6
1:20:35.6
6:59:06.2
1:22:17.4
8:21:23.5
1:19:46.9
9:41:10.4
Martien1:14:29.6
1:14:29.6
1:13:56.7
2:28:26.3
1:15:05.7
3:43:31.9
1:24:13.6
5:07:45.5
1:25:00.9
6:32:46.3
1:22:51.7
7:55:37.9
1:21:12.0
9:16:49.9
1:17:05.4
10:33:55.2
Peter1:01:19.2
1:01:19.2
1:08:22.6
2:09:41.8
1:09:06.6
3:18:48.4
1:22:29.1
4:41:17.4
1:37:12.8
6:18:30.2
1:31:48.2
7:50:18.3
1:27:37.2
9:17:55.5
1:28:15.7
10:46:11.2
George1:09:16.5
1:09:16.5
1:15:47.4
2:25:03.8
1:19:02.9
3:44:06.7
1:39:14.7
5:23:21.3
    

Op een winderige woensdag werd er vooral bijgekomen van de tocht. Een door Werner aanbevolen wandeling naar Alm hinterm Brunn werd door het aanwezige ijs op het bergpad omgezet in een wandeling naar Sonnenblick. Nu vanwege de wind niet op het ijsterras maar binnen een plekje gevonden voor ons bakkie met een Strudel. Voor het vertrek genoten de dames in het gezelschap van een windvrije, zonnige plaats. Let op de foto niet op de achter hen geplaatste flessen, die waren niet door hen leeggemaakt. Na een wandeling terug over het ijs werd het criterium voor de 'Profis' bekeken. Wat rijden die mannen en vrouwen toch hard.
In de avonduren introduceerde Gerda een nieuw spel, een zusje van Party&Co. Gezien de samenstelling van het gezelschap leverde dat de nodige lachpartijen op. Daarna werd ook nog het het inmiddels gevreesde 'Wat-ben-ik'-spel gespeeld. Vooral de vragen waar zowel ontkennend als bevestigd op werd geantwoord, leverden de nodige heftige maar altijd komische discussies op.

De donderdag zou besteed worden aan wat rustige trainingskilometers. Halverwege het grote meer was de wind echter aangewakkerd tot een heuse Siberische sneeuwstorm. Sneeuwwervelingen tot tientallen meters hoog. Opgewaaide sneeuw en windvlagen over de baan zorgden voor een spookachtig schouwspel. Dit was het landschap dat Drs. P. de inspiratie gaf voor zijn 'Trojka hier, trojka daar'. Op de terugweg vanaf Dolomitenblick was het op een gegeven moment zo hevig, dat Nel door een windvlaag buiten de baan werd geblazen en zo'n 20 à 25 meter naast de baan belandde. En dat werd vooraf bestempeld als een rustige training. Tijdens deze rondgang heeft George met de tripteller op zijn GPS-ontvanger de afstand gemeten. Een pluim voor de uitzetters, hij kwam aan 24.950 meter.
's Middags werden Hans en Henk in de tent gehuldigd voor hun tiende bezoek aan de Weissensee. Ze werden met vele anderen door de Gemeinde Weissensee in het zonnetje gezet en ontvingen naast een erebord en een medaille ook een flesje Obstler, al leek het meer op een flesje gewoon Weissensee-water.

Op vrijdag de tweede tocht. Dus vroeg aan het ontbijt en naar de start. Henk had zich tot doel gesteld om George zo lang mogelijk te begeleiden en op het ijs bleek dat Peter - na zijn snelle start van dinsdag - het nu wat rustiger aan deed. Al snel had dit drietal een gevolg verzameld, dat graag met hen verder wilde rijden. Het weer werkte ook formidabel mee, weinig wind en een lekker temperatuurtje. In hun groep zaten ook Debbie van Kippersluis en haar vader Ton, die vanwege de speciale Proteq-actie door de TV-camera werden gevolgd. Dat leverde ook de Mutsen weer TV-exposure op. Door het voortreffelijke kopwerk van Henk leek het voor George zelfs weer mogelijk om de hele afstand af te leggen. De uitstekende omstandigheden hielpen daarbij ook een handje. Met de eindstreep in het zicht werden de Mutsen door de metgezellen voor één dag naar voren in de groep gedirigeerd om met Henk aan de leiding te tocht te voltooien. En na hun finish in ongeveer 10 uur en 3 kwartier bleek dat in hun gevolg tenminste twee andere rijdsters en één rijder voor het eerst de 200 km. voltooiden. Blijdschap, veel dank aan de Mutsen voor de begeleiding en ondersteuning en hier en daar ook een emotioneel traantje.
Maar in de tussentijd reden ook de andere Mutsen toptijden. Hans, Nel en Gerda zaten in een grote groep, die flink doorreed. Al moesten Nel en Gerda de groep met Hans in de laatste ronde laten gaan, het resulteerde voor Gerda in een verbetering van haar beste tijd met ongeveer drie kwartier. Een P.R. van allure. Alleen Martien stopte na 150 km. , maar had daarmee wel zijn weekrecord (650 km.) op de Weissensee terug. De supporters waren weer de hele dag paraat voor de door alle rijd(st)ers zeer gewaardeerde steun.
Naast het weekrecord van Martien was er ook nog een week zonder valpartijen te melden voor Henk (voor de tweede keer in successie en ook nu weer totaal 570 km.), Gerda en George. Niet geheel toevallig rijden zij alle drie op zogenaamde klûûnschaatsen.
's Avonds ging een deel van de Mutsenclub voor het eerst in de historie naar het blarenbal in de tent. Volgens zeggen hebben ze zich daar in een oorverdovende herrie kostelijk geamuseerd. Er gaan geruchten, die spreken van een reservering van de hoofdtafel voor volgend jaar.

 25 km50 km75 km100 km125 km150 km175 km200 km
Hans0:57:50.1
0:57:50.1
0:56:40.4
1:54:30.4
0:56:24.5
2:50:54.9
0:59:03.1
3:49:57.9
0:58:16.8
4:48:14.7
0:59:57.4
5:48:12.1
1:00:44.7
6:48:56.7
0:56:59.9
7:45:56.6
Nel0:57:50.3
0:57:50.3
0:56:41.0
1:54:31.2
0:56:22.3
2:50:53.5
0:59:11.4
3:50:04.8
0:58:20.7
4:48:25.4
0:59:51.1
5:48:16.4
1:01:16.9
6:49:33.3
1:04:42.0
7:54:15.2
Gerda0:57:49.8
0:57:49.8
0:56:41.4
1:54:31.2
0:56:23.6
2:50:54.7
0:59:09.7
3:50:04.4
0:58:19.7
4:48:24.1
0:59:52.1
5:48:16.2
1:01:17.2
6:49:33.4
1:04:42.7
7:54:16.0
Henk1:06:58.8
1:06:58.8
1:10:29.8
2:17:28.6
1:14:24.4
3:31:52.9
1:17:22.5
4:49:15.4
1:28:09.2
6:17:24.6
1:24:53.0
7:42:17.6
1:27:45.9
9:10:03.4
1:32:06.9
10:42:10.2
Peter1:06:58.1
1:06:58.1
1:10:30.3
2:17:28.4
1:14:24.8
3:31:53.2
1:17:23.1
4:49:16.2
1:28:08.5
6:17:24.7
1:24:53.1
7:42:17.8
1:27:45.6
9:10:03.3
1:32:07.3
10:42:10.5
George1:06:58.6
1:06:58.6
1:10:30.5
2:17:29.0
1:14:25.1
3:31:54.1
1:17:21.7
4:49:15.7
1:28:09.4
6:17:25.1
1:24:53.1
7:42:18.2
1:27:45.8
9:10:04.0
1:32:06.7
10:42:10.7
Martien1:07:40.1
1:07:40.1
1:11:54.0
2:19:34.0
1:12:45.8
3:32:19.7
1:14:33.8
4:46:53.5
1:17:35.3
6:04:28.7
1:15:11.2
7:19:39.9
  

De laatste dag alweer. De autoploeg vertrok al vroeg in de ochtend en was daarmee de drukte van de vertrekkende vakantiegangers net voor. 's Middags rond 16.00 uur kwam het telefoontje dat ze de thuisreis weer vlot hadden afgelegd. De treinploeg deed het rustig aan en ging in de loop van de morgen op pad om de wedstrijd te gaan bekijken. Hans en George namen een andere route, omdat Loze Jorry het vinden van de Weissensee-cache nog op zijn programma had staan (zie bij Geocachen, log 346). De wedstrijden werden na een levendige strijd gewonnen door Jeroen de Vries en Petra Grimbergen. Een laatste maaltijd in het Mutsenhok waarna Werner de treinploeg naar Greifenburg bracht. Tussen Frankfurt en Utrecht liepen ze een kleine vertraging op. Dit werd veroorzaakt doordat de ICE-trein door ijsafzetting op de bovenleiding slechts 200 km. per uur mocht rijden. De kaartploeg had daardoor wel meer tijd om hun spelletje uit te spelen. Ze waren uiteindelijk om 11.25 uur op het station in Gouda. De afhalers zorgden daar voor een mooi slot aan de Weissensee-trip van de Mutsenclub.
Terug naar De Mutsenclub Terug naar boven Startpagina