Weissensee 2007
De Mutsen kwamen bij hun twaalfde verblijf aan de Weissensse voor een verrassing te staan. Ze dachten toch echt alles al meegemaakt te hebben, maar twee dagen hevige sneeuwval kort voor hun vertrek zorgde ervoor dat alle evenementen voor de toerrijders door de Stichting afgelast werden. De groep bestond deze keer uit een autoploeg met Gerda, Nel en Gerard en een treinploeg met Tiny, Marian, Maja, Peter, Hans, Martien en George. De autoploeg vertrok al op vrijdag en zou twee nachten in Greiffenburg overnachten. Hun idee om zaterdags alvast wat te gaan trainen werd door het gebrek aan behoorlijk ijs gedwarsboomd. De treinploeg reisde zaterdags overdag. Bij aankomst in hotel Post in Greiffenburg troffen ze daar een glunderende Gerard met twee bedrukte dames aan. Nel en Gerda waren die dag in Nassfeld gaan skieŽn maar waren aan de verkeerde kant van de berg beland. De terugkeer op de ski was onmogelijk geworden en dus werd telefonisch contact met Gerard gezocht. Echter, helaas had Gerda een verkeerd nummer in haar mobiel staan, er kwam geen contact tot stand. Toen ze elkaar uiteindelijk via de andersom-route toch spraken, was het ontmoetingspunt moeilijk uit te leggen. De beide dames kregen intussen ook nog een lift en tijdens hun rit naar beneden kwamen ze Gerard tegen, die op weg was naar hun oorspronkelijk afgesproken ontmoetingspunt. Maar het is allemaal goedgekomen en zoals Gerard vol trots verklaarde: "Ik heb ze nog nooit zo blij gezien als toen ze me zagen. . . ." Overigens was het duidelijk dat de Karintische vredesduif van vorig jaar nu voor een aanzienlijk aantal nakomelingen had gezorgd. Duidelijk goed zijn best gedaan.
Na een goede nachtrust werd de treinploeg door Gerhard Koch opgehaald en gingen ze in twee voertuigen naar boven. Na de allerhartelijkste begroeting door Birgit hebben Nel en Gerard van kamer geruild met Maja en George, zodat Maja tijdens haar rustperiodes van het balkon aan de zonzijde kon genieten. Dat heeft ze meteen in praktijk gebracht terwijl de rest is gaan wandelen. Op het Panoramapad was een smal paadje geformeerd van ca. 50 cm. breed met loodrechte sneeuwwanden en in ganzenpas gingen ze richting Tschabitscher. Ter hoogte van Oberdorf ging op de driesprong het gebaande pad echter alleen maar naar beneden. Martien probeerde nog op handen en voeten het oorspronkelijke doel te bereiken maar die poging strandde al meteen. De route werd verlegd naar een rondje rondom het kleine meer. De koffie met en de soep werden nu op het terras bij Esther genuttigd. Na een bezoek aan de tent konden ze vanaf de brug een geveegd stukje ijs zien op het grote meer. Schaatsen was nog illegaal maar de vooruitzichten waren hiermee sterk verbeterd. Na terugkomst hebben Hans en George het inmiddels in Gatschach wereldberoemde spandoek opgehangen. Na het avondeten werd het gebruikelijke bakkie gedronken en in het Gasthof een spelletje klaverjas en rummicub gespeeld. Als afsluiting van de dag is het verjaardagsspandoek voor Peter boven de eettafel opgehangen.
De maandag begon met de felicitaties aan Peter voor zijn 65ste verjaardag. Zijn cadeau, een sweater met opdruk en het spandoek waren opvallend genoeg voor vele gasten om hem geluk te wensen. De club splitste zich op deze zonnige dag in drie groepen. Gerard, Peter, Tiny en Marian gingen in het Drautal wandelen. Hans, Nel, Gerda en Martien gingen langlaufen en hadden het geluk dat ze de laatste vier paar latten bij Alpen Sport konden bemachtigen. Maja en George hebben het rondje van de wandeling van gisteren in omgekeerde volgorde gedaan. In de middag- en avonduren werd het vaste patroon gevolgd van saunabezoek, koffie en een nippie, diner en bijkletsen in de woonkeuken van het appartement. Peter heeft zijn lenigheid gedemonsteerd door in zijn nieuwe sweater op zijn hoofd in de eetzaal te gaan staan. Als extraatje van de avond was er de intussen vermaarde notentaart van Marianne. Lau en Mieneke van der Lans kwamen op verjaardagsvisite en konden meteen van haar bakkunsten genieten.
Op dinsdag dan de eerste ijskilometers voor de schaatsende Mutsen. Er was door Norbert Jank een rondje van ca. 7 km. op het grote meer uitgezet. Het ijs was officieel nog niet vrijgegeven maar houd Hollanders maar eens tegen als er een geveegde baan ligt. Er waren verschillende slechte stukken tussen met veel gaten in het sneeuwijs. Het ijs was nog te dun om er met zwaar materieel op te kunnen en daardoor was de preparatie nog niet optimaal. Hans maakte een behoorlijk zware val. In een volgend rondje kwam hij met een soort pirouette te voorschijn, die hem bij een aflevering van 'Mutsen dansen op het ijs' meteen de hoofdprijs opgeleverd zou hebben. Hij besloot om de door de anderen zo gewaardeerde kluunschaatsen te proberen en was meteen om. Een impulsaankoop volgde en zijn schaatsschoenen zaten zo lekker dat hij niet eens in de gaten had dat hij de missende linker nog aan zijn voet had. In de tent werd de lunch gebruikt en de halve kippen hadden niet aan kwaliteit ingeboet. In de avonduren stond een bezoek aan het Blarenbal (voor deze keer omgedoopt in Sneeuwbal) op het programma. De herrie was nog steeds van hoog niveau maar de muziekkeuze maakte het deze keer wat dragelijker. Lau van der Lans voelde zich in zijn specialiteit bedreigd en heeft nu samen met Peter een act opgevoerd. Rug aan rug stonden ze op hun kop op een tafel in de feesttent. Ook Henk Bleichrodt liet zich van een onvermoede kant zien in een optreden met Tine Koehoorn.
De zon scheen weer volop op woensdag. Tiny en Marian gingen al vroeg weg naar hun langlauf-les en de rest maakte zich klaar voor een ochtendje schaatsen. Maja liep via de oefenloipe naar het terras. De baan was weer een beetje beter dan de vorige dag. Navraag bij Berhard Jank leerde ons dat ze een miniem laagje water op de baan zetten zodat vooral de gaten vollopen. Deze keer bij de Weinstube op het terras geluncht. 's Middags nog een paar ronden gereden en verder ging alles volgens een heerlijk relaxt en vertrouwd patroon. Na het avondbakkie met daarbij het verorberen van de restanten van de taart hebben we in het Gasthof nog wat gekaart. Een viertal vermaakte zich met een potje klaverjassen en de rest met boerenbridge.
Op donderdag schijnt de zon weer uitbundig. Gerda, Nel, Peter en Hans hebben besloten om met elkaar 15 rondjes te gaan schaatsen, ruim 100 km. Martien doet dat ook maar dan in zijn eigen tempo. Twee jaar na haar val rijdt ook Marian weer op het natuurijs van de Weissensee. Het gaat haar goed af. Gerard probeert 's morgens een paar kluunschaatsen en Maja en Tiny komen lopend naar het grote meer. De diehards rijden gewoon door maar de overigen lunchen bij de Weinstube op het terras. Na de finish van de vier gaan ze met elkaar wat drinken in de tent. Voor de rest van de dag pakt iedereen het normale ritme weer op., waarbij inmiddels ook het potje kaarten in de avonduren behoort.
Een heel relaxte dag op vrijdag. Eigenlijk weinig verandering met de voorgaande dagen. Alleen Martien staat heel vroeg op, maakt een portie spaghetti voor zich zelf en gaat proberen een dagrecord te realiseren. Dat lukt hem met 150 km. Gerard had een nieuwtje, hij ging op een van Gerhard geleende fiets naar het ijs. De overigen schaatsen of wandelen 's morgens, lunchen bij de Weinstube, zonnen op het balkon of het bankje voor het Gasthof, bezoeken de sauna, leuten koffie en drinken een nippie. George heeft het spandoek binnengehaald en de gebruikte lat bij Hans MŁller teruggebracht. Na het avondeten weer koffie leuten, de drankjes opmaken en daarna nog een kaartje gelegd. Aan het einde van de avond werd er afscheid genomen van Gerard, Nel en Gerda, die de volgende morgen vroeg met de auto zullen vertrekken.
We treffen het deze week wel met het weer, alweer een zonnige dag. De autoploeg vertrekt om 06.00 uur. Peter, Hans en George ontbijten wat eerder om naar het ONK te gaan kijken. De bagage is intussen verzameld en de rest komt ook naar het ijs om de finales bij de cracks te kunnen zien. Mooie wedstrijden met DaniŽlle Bekkering en Casper Helling (solo) als winnaars. Bovendien reed Bart Veldkamp met zijn inmiddels beroemde Kluners uit Kenia een trainingsrit van 100 km. Na een afsluitend bakkie bij de Weinstube gaan ze met de lift naar de Naggler Alm. Daar genieten ze van het zonnetje en wandelen nog een stukje over de piste. Maja en George gaan met de lift terug en de overigen wandelen naar beneden. Het ontmoetingspunt is de Konditorei, waar ze lunchen en belegde broodjes voor de terugweg kopen. Na een hele zonnige week steekt er aan het einde van de middag - om aan te geven dat het nu echt voorbij is - een forse wind op. In het Gasthof maken ze zich reisklaar, nemen afscheid van Birgit en worden door Gerhard naar het station in Greiffenburg gebracht. Daar kwam het sms-je van Gerard dat de autoploeg na een goede rit in Zevenhuizen was gearriveerd. In Spittal was er ca. drie kwartier oponthoud door een gebroken bovenleiding op het traject naar Mallnitz. Deze vertraging werd in de loop van de nacht weer goedgemaakt, zodat de verdere reis volgens schema verliep. Op het station in Gouda konden de afhalers op de geplande tijd hun passagiers begroeten.

Door het aflassen van de toertochten was er ditmaal een zeer relaxte sfeer bij de Mutsenclub tijdens hun verblijf in Gasthof Weissensee. Geen stress bij het klaarleggen van de kleding voor de tochten, geen gespannen witte koppies bij het vroege ontbijt op de dagen van de tochten, niet vroeg naar bed op de avond ervoor en dus iedere dag en avond een gezellig samenzijn.
Terug naar De Mutsenclub Terug naar boven Startpagina