Weissensee 2014
Net als vorig jaar waren de Mutsen met een kleine afvaardiging. Ria, Gerrit en wij zaten weer bij Gasthof Weissensee, terwijl Gerda, Nel, Jack en Gerard via de Schoonhovense groep bij Haus Astrid verbleven. Zij vertrokken op vrijdag en wij op donderdag om vrijdagavond gezamenlijk bij Gasthaus Wulz in Bruggen te logeren. Gerrit en Ria waren weer samen met Cees en Henriëtte en reden op zaterdag.

Donderdag 23 januari.
Met een flink gevulde kofferbak vertrokken we om 09:15 uur met als eerste probleem(pje) een file tussen Boskoop en Alphen. Maar daarna liep het gesmeerd. Een koffiestop werd gecombineerd met twee caches en de tankstop met een lunch. Net voor Frankfurt begon het te regenen en dat duurde tot iets voorbij Nürnberg. In dat gedeelte hebben we daarom geen stops meer ingelast. Maja vergeleek de afgelegde afstanden en tijd met onze vorige ritten en die kwamen steeds dichter bij elkaar te liggen. Om 17:45 uur zijn we bij hotel Mozart Stuben in Denkendorf gestopt. Na ons avondeten in het restaurant, waar overigens uitstekend werd ingespeeld op de koolhydraatarme wens van Maja, zijn we redelijk vroeg gaan slapen.

Vrijdag 24 januari.
Na een lange nacht en een goed ontbijt was het weer de enige tegenvaller. Bij ons vertrek uit Denkendorf om 09:05 uur miezerde het en gedurende de dag werd dat afgewisseld met regen en natte sneeuw. Bij München hadden we even last van een file maar verder verliep de dag prima. Door de regen haalden we geen hoog gemiddelde maar het was redelijk rustig. De paar stops werden gebruikt voor wat cachewerk, een kopje koffie drinken, een vignet kopen en een keertje tanken. Om 15:50 stonden we bij Gasthaus Wulz in Bruggen op het punt om uit te stappen toen Gerda sms-te dat ze op een half uurtje afstand waren. We hadden net onze spullen op de kamer toen zij ook arriveerden. Na het uitwisselen van de laatste informatie en het drinken van een drankje zijn we zoals gebruikelijk bij 'oma' in Greifenburg gaan eten. Daarna hebben we bij Wulz nog een afzakkertje genomen en zijn we naar bed gegaan.

Zaterdag 25 januari.
Na het gezamenlijke ontbijt zijn wij bij Kreuzwirt een stukje richting Hermagor gereden om te proberen een cachebox te vinden. Bij een klein kapelletje lukte dat en daarna zijn we naar Gasthof Weissensee gereden. We werden allerhartelijkst door Birgit ontvangen waarna we het geluk hadden dat onze kamer al beschikbaar was. Na het uitladen van de bagage ben ik een welkomstrondje over het ijs gaan lopen en heeft Maja na het uitpakken van de bagage alvast wat rust gepakt. Door het schitterende zonnige weer kon ze al uitgebreid gebruik van het balkon maken. In het begin van de middag hebben we samen nog een rondje over het ijs gelopen. Even in de tent geweest en uiteraard hebben we weer vele bekenden kunnen begroeten. Uit het sms-verkeer met Ria bleek dat zij al in de buurt waren en inderdaad kwamen we praktisch gelijk met hen bij het hotel aan. Gerrit heeft een handje geholpen om het aangepaste spandoek op te hangen. Na een gezamenlijk kopje koffie/thee en een drankje in de bar konden we aan tafel. Harrie en Marian schoven zoals besproken aan en met Maja's eetwensen was goed rekening gehouden. De samenspraak met kok Heinz had geresulteerd in een keurig aangepast menu. Na het eten hebben we met Ria en Gerrit op onze kamer een kopje koffie/thee gedronken.

Zondag 26 januari.
Mijn eerste schaatsdag had twee gezichten. Na het ontbijt heb ik de stoute schoenen of liever de stoute schaatsen aangetrokken voor mijn eerste rondje op het ijs van de Weissensee. Het viel zowel mee als tegen. Het mee-gedeelte was dat ik inderdaad bewegingen maakte die op schaatsen leken maar het tegen-gedeelte bestond uit heel onzekere passages over de ongelijke stukken ijs. Maar goed, ik bewoog me op schaatsen voort op het ijs. Maja heeft het een en ander op de plaat vastgelegd. Al snel werd ik door Jack ingehaald en hij heeft me heel gezellig op mijn rondje begeleid. Na het schaatsen zijn Maja en ik naar Schüler gewandeld om daar een hapje te eten. Ze serveren er nog steeds de overheerlijke Holzhacker. Bij terugkomst is Maja naar de sauna geweest en heb ik wat gelezen. Bij het avondeten bleek dat Maja weer een uitstekende afspraak met kok Heinz had gemaakt. Na het kopje koffie/thee op de kamer hebben we met zijn viertjes nog een rondje boerenbridge in de bar gespeeld. In de loop van de dag was bovendien duidelijk geworden dat Henk zich niet alleen aangemeld had bij WhatsApp maar bovendien meteen een Mutsen-groep had geopend.

Maandag 27 januari.
De dag begon zoals de twee voorgaande dagen. Een zonnetje en wat lichte bewolking bepaalden ons uitzicht. We hebben dan ook ons gebruikelijke ritme aangehouden. Na het ontbijt ben ik een rondje gaan schaatsen en is Maja een stukje over het ijs gaan wandelen. Daar had Gerda het bericht dat Jack ziek op bed lag. Na het schaatsen zijn we even op ziekenbezoek geweest. Hij was toen net uit bed en het ging alweer wat beter. Daarna zijn we met Ria en Gerrit bij de bakker wezen lunchen. Via de brug zijn we naar de tent gelopen. Ik heb me afgemeld voor de tochten en in de tent nog wat bekenden succes gewenst. Na ons avondeten hebben we met zijn zessen een potje boerenbridge gespeeld.

Dinsdag 28 januari.
De dag van de tocht werd deze keer geheel anders ingevuld. Nu ik zelf niet mee deed, kon ik me aanpassen aan het gebruikelijke ritme van Maja. Dat hield in dat we om ongeveer 07:30 uur naar de baan zijn gelopen om daar een doorkomst van de deelnemers te bekijken. Daarna hebben we ontbeten en heb ik Maja's functie om zoveel mogelijk bekenden te fotograferen overgenomen. Het viel me op dat de schaatsers op het ijs mij heel vaak eerder herkenden dan dat ik hen kon plaatsen. Jack en later Gerard waren ook op het ijs om de Mutsen en verdere bekenden aan te moedigen. Maja kwam tussendoor ook een paar rondjes lopen. Ria reed zoals elk jaar 100 kilometer en Gerda, Nel en Gerrit voltooiden de 200 kilometer. De beide dames deden dat in precies dezelfde tijd. In de uitslag wordt Gerda echter wel vóór Nel geplaatst, waarschijnlijk zijn de nu niet gepubliceerde tienden van seconden in haar voordeel uitgevallen. Hieronder volgt het complete overzicht van de ronde-, tussentijden en eindtijd.

  12,5 km
112,5 km
25 km
125 km
37,5 km
137,5 km
50 km
150 km
62,5 km
162,5 km
75 km
175 km
87,5 km
187,5 km
100 km
200 km
 Gerda  0:33:39
0:33:39
0:32:28
1:06:06
0:31:39
1:37:44
0:31:00
2:08:43
0:30:21
2:39:04
0:34:09
3:13:12
0:32:50
3:46:02
0:34:44
4:20:46
0:33:14
4:53:59
0:40:08
5:34:06
0:36:43
6:10:49
0:39:54
6:50:42
0:37:49
7:28:31
0:38:18
8:06:48
0:35:02
8:41:50
0:34:41
9:16:30
 Nel  0:33:39
0:33:39
0:32:28
1:06:06
0:31:39
1:37:45
0:31:00
2:08:44
0:30:57
2:39:41
0:33:32
3:13:13
0:32:52
3:46:06
0:34:43
4:20:46
0:33:13
4:53:59
0:40:10
5:34:08
0:36:42
6:10:50
0:39:53
6:50:43
0:37:49
7:28:31
0:38:18
8:06:49
0:35:03
8:41:51
0:34:40
9:16:30
 Gerrit  0:35:43
0:35:43
0:32:06
1:07:48
0:32:24
1:40:12
0:33:59
2:14:11
0:33:31
2:47:42
0:33:56
3:21:38
0:33:04
3:54:41
0:33:16
4:27:57
0:39:06
5:07:02
0:36:56
5:43:58
0:39:13
6:23:10
0:38:47
7:01:57
0:38:58
7:40:54
0:41:04
8:21:57
0:40:02
9:01:59
0:43:39
9:45:38
 Ria  0:46:22
0:46:22
0:48:52
1:35:13
0:50:18
2:25:31
0:53:23
3:18:54
0:52:40
4:11:34
0:54:51
5:06:24
0:52:58
5:59:21
0:53:26
6:52:47

Aan het einde van de middag kwam de mededeling dat in verband met de weersomstandigheden de toertocht van vrijdag naar donderdag was vervroegd. Na het eten hebben we met zijn zessen nog een inmiddels gebruikelijk spelletje boerenbridge gespeeld.

Woensdag 29 januari.
De dag na de toertocht wordt bijna altijd wandelend doorgebracht. We hebben dit ingevuld door met Ria en Gerrit in Berg im Drautal te gaan cachen. Daar was een multi door het dorp en een tradi bij een kerkje. We vertrokken uit Weissensee met bewolkt weer maar in het dal was het flink zonnig. Beide cachedoosjes hebben we gevonden al gaf de ogenschijnlijk gemakkelijke cache bij het kerkje nog de meeste problemen. Na terugkomst zijn Maja en Ria bij de bakker gaan lunchen en zijn Gerrit en ik naar het ONK wezen kijken. We zijn nog even in de tent bij de Gasteehrung geweest, waar Cees en Henriëtte gehuldigd werden. Daarna verliep de avond volgens een inmiddels redelijk vast patroon. Dat hield in dat we ook nu na het eten een spelletje boerenbridge hebben gespeeld.

Donderdag 30 januari.
De dag van de verplaatste tocht was een memorabele. Het sneeuwde vrijwel de hele dag en dat maakte het voor de toerrijders heel zwaar. Ria heeft toch nog 75 kilometer geschaatst en Gerrit 150 kilometer. Dit zijn hun tijden:

  12,5 km
112,5 km
25 km
125 km
37,5 km
137,5 km
50 km
150 km
62,5 km
162,5 km
75 km
175 km
87,5 km
187,5 km
100 km
200 km
 Gerrit  0:36:32
0:36:32
0:37:02
1:13:33
0:33:36
1:47:09
0:38:27
2:25:36
0:35:03
3:00:39
0:39:06
3:39:44
0:38:54
4:18:37
0:40:53
4:59:30
0:40:19
5:39:48
0:44:54
6:24:41
0:45:19
7:10:00
0:46:34
7:56:34
 
 
 
 
 
 
 
 
 Ria  0:48:14
0:48:14
0:51:00
1:39:14
0:49:51
2:29:04
0:51:21
3:20:25
0:52:06
4:12:31
0:56:13
5:08:44
 
 
 
 

Nel is gaan skiën, Gerda en Jack hebben een paar rondjes gereden en Gerard, Maja en ik hebben in verschillende perioden op het ijs als supporter gefungeerd. De avond hebben we in dezelfde routine als de voorgaande avonden doorgebracht. Het bleef de hele avond sneeuwen en dat beloofde niet veel goeds voor de volgende dagen.

Vrijdag 31 januari.
Gisteren was het een memorabele dag voor de toerrijders, vandaag was het er een voor de autobezitters. Iedere auto leek op een iglo en moest uitgegraven worden. Dat betekende dat er een laag van ongeveer een meter sneeuw afgevoerd moest worden. Gerhard reed de hele dag met zijn tractor heen en weer om de paden rond het hotel en de parkeerplaatsen begaanbaar te maken. Het bleef bovendien continu sneeuwen en dat maakte het allemaal niet gemakkelijker. Maja ging met Ria en Gerrit naar Henriëtte en Cees en gezamenlijk hebben we bij de bakker geluncht. Daarna heeft Gerrit bij mijn auto en zijn eigen auto de sneeuwkettingen aangebracht. Tijdens het potje kaarten viel bovendien de electricieit nog een kwartiertje uit.
De geruchten over de bereikbaarheid van het dorp en de berijdbaarheid van de wegen bleven de hele dag rondzingen. Birgit bevestigde aan het einde van de middag wel dat de weg bij Kreuzwirt afgesloten was. Dat wordt op zaterdag nog een heel gedoe om iedereen te kunnen laten vertrekken.

Zaterdag 1 februari.
Op de dag van het vertrek kwam meteen bij het ontbijt de geruchtenstroom weer op gang. De pas bij Kreuzwirt was nog gesloten en over het tijdstip van openstelling waren heel wat varianten te horen. Uit een sms bleek dat Gerard al in de rij stond maar dat het nog wel enige tijd zou duren. Uiteindelijk kwam er om ongeveer 13:00 uur van Gerda het bericht dat zij mochten gaan rijden. Er werden steeds blokken van 40 auto's doorgelaten en om 14:00 uur zijn wij kort na Gerrit ook gaan rijden. Zij konden nog mee maar wij moesten op het volgende blok wachten. Dat betekende dat wij rond 15:00 uur in Greifenburg onze sneeuwkettingen konden losmaken. Het duurde wel even voordat we de sluiting loskregen. Tot Flachau reden we in de regen maar daarna werd het droog. Dat was ons overigens in een van de vele sms-jes al aangekondigd. Uit de teksten van verschillende sms-jes bleek ook dat wij in het ingesneeuwde Weissensee veelvoudig in allerlei media waren vermeld. Kort na ons uiteindelijke vertrek uit Greifenburg heeft Maja op de Nüvi gecheckt hoe laat we in de buurt van Ingolstadt zouden kunnen zijn. Alle files bij Salzburg en München waren inmiddels verdwenen en zo konden we de verwachte aankomst van 19:15 uur realiseren. We hebben ingecheckt bij het Ara Hotel in Ingolstadt. Een paar jaar geleden hadden we hier ook overnacht en in onze herinnering was dat goed bevallen. Maar nu bleek het een afknapper te zijn. Een kleine kamer voor een forse prijs en in het restaurant een totale desillusie. De ober was een hork van de bovenste plank en toen hij op een onverschillige bijna onbeschofte manier kwam vertellen dat van de vier bestelde gerechten er drie niet geserveerd konden worden, zijn we redelijk boos opgestapt. Echter, een ander restaurant was er in de wijde omgeving niet te vinden. De enige mogelijkheid was een Burger King en daar hebben we een snelle junkhap genuttigd. Aangevuld in het hotel met bananenbrood van Maja bij een kopje koffie hadden we toch een redelijk gevulde maag. Ondertussen waren we via sms en WhatsApp op de hoogte van de posities en bijzonderheden van onze reisgenoten en het thuisfront.

Zondag 2 februari.
Bij het inchecken gisteren werkte het pinapparaat niet en bij het uitchecken nog steeds niet. Het bedrag dat nu door de receptioniste werd genoemd, was echter een stuk lager dan wij eerder hadden begrepen. Of we hadden het niet goed verstaan of we waren bijna slachtoffer van de late incheck met een hoge genoemde prijs. Alleen was die niet in de computer vermeld en werd de standaardprijs nu berekend. We vetrokken met regen maar na een paar uur werd het droog en hadden we verder een relaxte rit. Het was heerlijk rustig door het ontbreken van vrachtverkeer. Onderweg hebben we bij een koffiestop nog een cache gescoord. De lunch hebben we met bananenbrood bij de koffie ingevuld. Om 16:15 uur waren we weer in Boskoop.

Al met al voldeed deze editie aan het gezegde dat het ieder jaar weer anders is aan en op de Weissensee. Het was uniek door de gigantische hoeveelheid sneeuw en memorabel door het uitgraven van de auto.
Terug naar De Mutsenclub Terug naar boven Startpagina