Weissensee 2016
In verband met de situatie van Maja hebben we mede door de goede weersverwachting op donderdag besloten dat we inderdaad naar de Weissensee zouden gaan. Bovendien wilden we op zondag rijden met het idee dat het dan een relaxte rit zou kunnen zijn. Gerard en Nel vertrokken al op donderdag om via een overnachting in Inzell op vrijdag in hun appartement aan te komen. Gerda en Nienke gingen met de trein vanaf Rotterdan naar Bischofshofen om het laatste stuk met een bus te voltooien. Zij hadden zich aan kunnen sluiten bij de Schoonhoven-groep in het appartementencomplex bij Regitnig. Gerrit en Ria tenslotte reden op zaterdag en hadden Cees en Henriëtte als medepassagiers.
Al was de eenheid van tenue bij de Mutsen sinds dit jaar over boord gezet, zij hielden tijdens hun 21ste Weissensee-trip hun saamhorigheid in stand. Ondanks de verschillende locaties hadden ze regelmatig contact, al was dat naast de ontmoetingen op het ijs ook veelal via de groepsapp.

Zondag 24 januari
Om ongeveer 02:00 uur werd Maja wakker en om 02:30 uur zaten we in de auto. De reis verliep erg voorspoedig. Het verbod voor vrachtverkeer in Duitsland, heel weinig verkeer op de wegen, het inlassen van alleen een paar plas- en tankpauzes en slechts een kleine Stau bij München zorgden ervoor dat we om 14:15 uur bij Gasthof Weissensee arriveerden. We werden door Gerhard ontvangen en al tijdens het uitladen kon ik verschillende vaste gasten begroeten. Na het uitpakken van de bagage kwamen Ria en Gerrit terug van het ijs om meteen een kopje thee/koffie te komen drinken. WIFI was dan wel anders dan vorig jaar geregeld maar nog steeds alleen in de bar en de hal beschikbaar. Bij ons drankje voor het eten werden we in de bar door vele bekenden begroet. Birgit hadden aan onze tafel de zwagers Otto en Klaas toegevoegd en dat leverde na de kennismaking redelijk veel nieuwe gespreksstof op. Na het eten hebben we nog een kopje thee, koffie en een klein drankje genuttigd en zijn we vroeg in bed gedoken.

Maandag 25 januari
Vandaag het ijs op voor de eerste trainingsrondjes. Het zag er goed uit, mooi zwart ijs en geen sneeuw op het meer. Natuurlijk zijn er de inmiddels overbekende scheuren en er zit een flinke dwarsscheur over de hele breedte van het meer. Die wordt iedere dag open gezaagd anders zou het ijs gaan kruien en zou er kistwerk ontstaan. Dit is ontstaan door de zonneschijn op het zwarte ijs. Het ijs zet door de warmte uit waardoor het ijs scheurt en de ijsplaten over elkaar beginnen te schuiven. Als er sneeuw op het ijs ligt, wordt de zonnewarmte teruggekaatst en ontstaat dit fenomeen niet. Na de verkenning zijn we met zijn vieren bij de bakker gaan lunchen. Maja werd in haar rolstoel naar het restaurant gereden. Na de lunch zijn we over het ijs naar de tent gelopen en gereden om onze startspullen op te halen. Daarna zijn we naar het Schoonhoven-appartement gegaan waar we bij Henriëtte en Cees respectievelijk Gerda en Nienke koffie/thee hebben gedronken. We hebben wat inkopen bij de Spar gedaan en daarna de gewone routine gevolgd van een drankje in de bar, eten, op de kamer een kopje koffie of thee drinken, de spullen voor de tocht klaarleggen, de wekker zetten en naar bed.
Gerda appte nog een foto van de voorkant van de dagkrant:


Dinsdag 26 januari
De dag van de eerste toertocht begon net zoals de vorige jaren. Vroeg ontbijt en daarna naar de start. Gehard loste in zijn functie als burgemeester het startschot. Norbert Jank had met zijn team een traject van tien kilometer uitgezet waarbij de dwarsscheur vier keer gekruist werd. De meute rekte al snel uit tot een lang lint en in het begin was het ijs nog goed hard. Ik werd tijdens de eerste ronden door vele passerende bekende schaatsers begroet. In de derde ronde maakte ik een flinke smak maar na enige kilometers trok de pijn gelukkig al weer weg. In mijn vijfde rondje begon de temperatuur behoorlijk invloed te krijgen op het ijs en werd het oppervlak al snel zacht en later nat met zelfs aardig grote plassen. In de zevende ronde ging ik onderuit. De val viel wel mee maar bij het opdrukken voor het opstaan werden mijn beide handschoenen kleddernat en dus ook koud. Gezien de natte toestand van het ijs ben ik hierna gestopt. Ik miste Ria en Gerrit bij de doorkomsten tijdens het wandelen naar het hotel. Daar bleek dat Gerrit zich niet lekker voelde en op bed lag. Toen hij weer een beetje opgeknapt was, is hij samen met Ria haar resterende ronden gaan rijden. Na mijn douchebeurt ben ik met Maja in de rolstoel naar de deelnemers van de toertocht gaan kijken. We waren net op het ijs toen de speaker de binnenkomst van Nienke aankondigde. Gerda gaf aan dat ze nog twee ronden moest rijden. Bij de finish vertelde Gerard dat hij voor Nel een aankomst rond 17:30 uur verwachtte. Zoals gebruikelijk zijn de ronde- en doorkomsttijden in het volgende schema terug te vinden.

  10 km
110 km
20 km
120 km
30 km
130 km
40 km
140 km
50 km
150 km
60 km
160 km
70 km
170 km
80 km
180 km
90 km
190 km
100 km
200 km
 Nienke  0:24:15
0:24:15
0:22:21
0:46:35
0:21:35
1:08:09
0:22:16
1:30:25
0:23:38
1:54:03
0:23:21
2:17:23
0:23:27
2:40:50
0:23:09
3:03:59
0:24:04
3:28:02
0:24:25
3:52:27
0:25:16
4:17:42
0:25:23
4:43:05
0:25:58
5:09:02
0:26:28
5:35:30
0:25:56
6:01:26
0:26:34
6:28:00
0:25:32
6:53:31
0:24:24
7:17:54
0:25:54
7:43:48
0:25:13
8:09:01
 Gerda  0:26:36
0:26:36
0:25:07
0:51:42
0:24:34
1:16:16
0:24:23
1:40:39
0:25:01
2:05:39
0:26:48
2:32:26
0:26:01
2:58:27
0:27:10
3:25:36
0:26:50
3:52:26
0:26:45
4:19:11
0:26:42
4:45:52
0:28:09
5:14:00
0:27:58
5:41:58
0:29:21
6:11:19
0:30:30
6:41:49
0:28:31
7:10:19
0:29:12
7:39:30
0:29:45
8:09:15
0:31:19
8:40:34
0:30:46
9:11:19
 Nel  0:29:45
0:29:45
0:27:37
0:57:22
0:27:42
1:25:03
0:29:36
1:54:39
0:28:51
2:23:29
0:28:38
2:52:07
0:32:11
3:24:17
0:28:20
3:52:36
0:29:01
4:21:36
0:34:35
4:56:11
0:31:23
5:27:34
0:36:37
6:04:10
0:32:24
6:36:34
0:40:01
7:16:35
0:32:22
7:48:57
0:32:14
8:21:11
0:33:44
8:54:55
0:36:49
9:31:43
0:35:13
10:06:56
0:36:56
10:43:51
 Gerrit  0:30:36
0:30:36
0:28:41
0:59:16
0:29:38
1:28:53
0:29:17
1:58:10
0:30:50
2:28:59
0:32:03
3:01:02
0:31:44
3:32:46
0:35:32
4:08:17
0:51:26
4:59:43
3:12:50
8:12:33
0:52:39
9:05:11
0:42:51
9:48:02
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Ria  0:44:17
0:44:17
0:38:53
1:23:09
0:42:23
2:05:32
0:47:29
2:53:00
0:46:40
3:39:40
0:47:54
4:27:33
0:48:04
5:15:36
2:56:27
8:12:03
0:52:40
9:04:43
0:42:47
9:47:29
 George  0:44:18
0:44:18
0:39:55
1:24:12
0:44:40
2:08:52
0:48:19
2:57:10
0:47:58
3:45:07
0:48:37
4:33:44
0:50:26
5:24:10
 
 
 
 
 
 

Eenmaal binnen het bereik van WIFIi was er een druk verkeer met de Mutsen onderling en met het thuisfront.
Ook vandaag was Gerda in de dagkrant terug te vinden, nu samen met Nienke.


Woensdag 27 januari
De day after hebben we rustig doorgebracht. Dit jaar was het programma voor de profs aangepast en werd de 200 kilometer op de woensdag verreden. Maja heeft op het balkon in het zonnetje gezeten en ik ben naar het ijs gelopen om naar de wedstrijd te kijken en wat bij te praten met de vele bekenden. Daar hoorde ik al snel dat Gerda naar het ziekenhuis was voor foto’s van haar vermoedelijk gebroken pols. De wedstrijden waren erg levendig met Niels Mesu en Brigit Witte als winnaars. Gerrit en Ria waren ook naar het ijs gewandeld en bij onze terugkomst waren Cees, Henriëtte en Henk de Mars bij het hotel gearriveerd voor een koffievisite. Daarna zijn we met zijn zevenen bij de bakker gaan lunchen. Intussen kwam de bevestiging dat Gerda inderdaad haar pols had gebroken. Volgens haar WhatsApp-bericht met foto een mooie breuk maar wel vier weken in het gips. Dat leverde een flinke berichtenwisseling op met de nodige steun- en sterktewensen. Na het eten hebben we nog een half rondje boerenbridge gespeeld.

Donderdag 28 januari
Onze voorlaatste dag, want we hebben besloten om op vrijdag terug te rijden. Maja kon ’s morgens nog heerlijk in het zonnetje op het balkon liggen. Gerda kwam koffie drinken en haar gipsen arm laten zien. Ik ben nog een rondje gaan schaatsen maar de opgevroren plekken maakten het niet echt een leuk rondje. Nel achterhaalde me al snel en samen zijn we naar het finishgedeelte gereden. Daar heb ik de nodige gesprekjes gevoerd en met een half oog naar het criterium van de dames gekeken. Daarna heb ik Maja opgehaald en zijn via het benedenpad naar Schuller gereden. De traditionele Holzhacker smaakte weer voortreffelijk. Over het pad langs de zuidoever zijn we naar de eindlocatie van de multi gereden, waarvan we vorige jaar de waypoints hadden bezocht. Toen was de plek door de sneeuw moeilijk bereikbaar maar nu was het goed te doen. Ik had wel verwacht dat het onverharde deel van het pad in de schaduw goed berijdbaar zou zijn voor de rolstoel maar dat viel tegen en het was behoorlijk zwaar, zeg maar heel zwaar. Na het vinden van de box zijn we dwars over het ijs teruggereden naar het hotel. Na het eten hebben we ons spelletje boerenbridge afgemaakt en daarna ben ik nog even naar de bar gegaan om afscheid te nemen van de vaste gasten.

Vrijdag 29 januari
We werden gewekt door de speaker bij de start van de toertocht. We hebben onze bagage ingepakt en bij het ontbijt was er iets vreemds. Klaas reed zelf niet en vertelde dat Otto wel was gestart. Maar . . . ook de ontbijtattributen van Gerrit en Ria lagen nog op tafel. Volgens Birgit hadden ze niet gegeten maar waren ze wel vertrokken. Het was raar dat ze zonder ontbijt aan de tocht zouden zijn begonnen. Terug op de kamer kwam er een telefoontje van Gerrit dat Ria op advies van de medische dienst naar het ziekenhuis was gebracht. Ze had 's nachts pijn op haar borst gekregen en dat wilde maar niet overgaan. In overleg met Gerrit zijn wij toch vertrokken. Onderweg kregen we het bericht dat het niet haar hart of longen betrof en dat ze terug in Nederland naar haar huisarts moest gaan. Tot de Oostenrijks-Duitse grens ging het prima. Daar hadden we een half uur oponthouid door de grenscontrole. De Nüvi gaf een route over Stuttgart aan en die hebben we gevolgd. Je weet natuurlijk niet wat de andere richting opgeleverd zou hebben maar hier hadden we flink veel Stau. Het dieptepunt was een afgelegde afstand van 22 kilometer in één uur. Uiteindelijk hebben we besloten om door te rijden naar huis maar het ging vooral de laatste uren niet echt lekker. Om 01:00 uur waren we nogal vermoeid weer in Boskoop.

Zaterdag 30 januari
In de loop van de dag kregen we van de autoreizigers de berichtjes dat ze ook weer veilig thuis waren. Gerda en Nienke lwamen met de nachttrein en waren zondagochtend in Zevenhuizen,

Zo kwam er een einde aan een ongewoon vreemd Weissensee-verblijf met een gebroken pols voor Gerda, een onderbroken toertocht voor Gerrit en Ria en een ziekenhuisbezoek voor Ria.
Terug naar De Mutsenclub Terug naar boven Startpagina