Weissensee 2017
Aanvankelijk leek het erop dat er een kleine afvaardiging (Gerda, Nienke, Maja, Ria, Gerrit en George) naar Oostenrijk zouden afreizen, maar ongeveer twee maanden voor het vertrek besloten Nel en Gerard om toch ook naar de Weissensee te gaan. Maja, Ria, Gerrit en George verbleven bij Gasthof Weissensee. Gerda en Nienke hadden zich weer aangesloten bij de Schoonhoven-groep in het appartementencomplex bij Regitnig. Nel en Gerard hadden een kamer aan de andere kant van de brug, maar voegden zich voor de overige activiteiten bij de Schoonhovenaren. Zij vertrokken op donderdag en na een overnachting in Traumstein waren ze vrijdagmiddag aan de Weissensee. Wij hebben het deze keer in twee dagen gereden. Gerda en Nienke reisden op zaterdag. Ook Gerrit en Ria reden op die dag en hadden Cees en Henriëtte als medepassagiers.

vrijdag 27 januari
De verdeling van de rit over twee dagen betekende dat we een paar uurtjes eerder moesten vertrekken om wel voorbij München te kunnen komen. Dus zaten we om 05:00 uur in de auto en het liep vanaf het begin erg goed. Een beetje drukte in het Ruhrgebied maar verder was het eigenlijk heel rustig op de Duitse Autobahnen. Twee kleine stremmingen door een ongeluk van ieder ongeveer tien minuten, terwijl er aan de andere kant van de middenvangrail regelmatig stilstaande rijen auto's te 'bezichtigen' waren. We zijn een paar keer gestopt voor ontbijt, koffie, tanken, plaspauze en cachen. Niet alles apart maar in verschillende wisselende samenstellingen. Om 16:30 uur zijn we ongeveer 50 kilometer voor de Oostenrijkse grens in Siegsdorf een hotel gaan zoeken en het lukte om in de Florelle de laatste kamer te bemachtigen. Het was niet super luxieus maar voor één nacht moest het maar. We hebben nog een rondje door het centrum gelopen, flink contact gehad via WhatsApp en in het hotel gegeten. In het restaurant werden we herkend door een stel dat ook al jaren in Gasthof Weissensee logeert. Uiteindelijk bleken ze ook nog eens uit Alphen aan den Rijn te komen en dus was het wereldje weer klein. Er was verder niet veel te beleven en dus zijn we redelijk vroeg in bed gedoken.

zaterdag 28 januari
Na een lange nacht en een eenvoudig ontbijt vertrokken we om 09:20 uur voor het laatste stukje naar de Weissensee. Tijdens een korte pauze na het kopen van het vignet checkte ik de Nüvi op de aanwezigheid van caches voor de rest van de rit. Tot mijn verbazing lagen er twee op 200 meter van ons aan beide zijden van de autoweg. We zijn naar die aan onze kant gewandeld en hadden op die manier een onverwachte vondst. De rit ging op een kleine hapering bij een ritssituatie van twee wegen verder weer erg soepel. We hebben nog een koffie- en plaspauze ingelast en waren om 12:30 uur bij Gasthof Weissensee waar we hartelijk welkom werden geheten door Birgit. Onze kamer was al beschikbaar en na het uitpakken ben ik een rondje gaan rijden en is Maja heerlijk op het balkon in de zon gaan zitten relaxen. Op het ijs heb ik verschillende bekenden kunnen begroeten terwijl Maja uit het contact met Ria op had gemaakt dat het bij hen ondanks de drukte voorspoedig verliep. Dat klopte helemaal toen er een verzoek van hen kwam om een kopje koffie te komen drinken. Zo vroeg waren ze in jaren niet geweest. Later in de bar en in de eetzaal waren er weer veel bekenden terwijl we deze keer een andere tafel toegewezen hadden gekregen en geen 'vreemde' tafelgenoten hadden. Na het gebruikelijke kopje koffie/thee op onze kamer zijn we redelijk op tijd naar bed gegaan.

zondag 29 januari
Weer een strakblauwe lucht en een stralende zon. De dag verliep redelijk traditioneel. Na het ontbijt en een kopje koffie/thee zijn Ria, Gerrit en ik naar het ijs gegaan voor wat trainingsrondjes en heeft Maja zich op het balkon geïnstalleerd. Op het grote meer was er een verbinding naar Dolomitenblick gemaakt en het gerucht dat de tocht er dinsdag ook naar toe gaat, werd later op de dag steeds meer bevestigd. Daarna hebben Ria en Gerrit met een restjeslunch hun koeltas verder geleegd en zijn wij naar Holzer gelopen voor een hapje. Wij hebben de middag relaxed doorgebracht. Vervelend is nog steeds dat er alleen Wifi in de hal en de bar is en je altijd daar even naar toe moet voor het intussen 'gewone' e-mail, app en internet. Na het eten hebben we in de bar een rondje boerenbridge gespeeld.

maandag 30 januari
Het weer was weer voortreffelijk, iets meer sluierbewolking maar wel een heerlijk zonnetje en praktisch geen wind. Het trainingsrondje werd uitgebreid naar Dolomitenblick. Het ijs op het grote meer was wisselend van kwaliteit. Er was een stuk waar vandaag nog heen en weer werd gereden en dat was nogal brokkelig, bros sneeuwijs. Bij Dolomitenblick heb ik een paar bewijsfoto's gemaakt en laten maken. Verschillende bekenden waren er ongeveer gelijktijdig en daar heb ik dus uitgebreid mee staan kletsen. Op de terugweg ging het al wat beter. Op het slechte stuk was Norbert Jank al bezig met prepareren en misschien dat het daardoor kwam maar het ijs leek al van een betere kwaliteit. Ter hoogte van Ronacherfels ontmoette ik Gerda, Nienke en Nel, die daar net een koffiepauze hadden gehouden. Voor de lunch zijn Maja, Ria, Gerrit en ik naar Schuler's Weinstube gelopen, waar ik mijn traditionele Holzacker toast heb gegeten. Na het ophalen van de startspullen (een geweldige verbetering is het armnummer met klittenband in plaats van de beennummers met spelden) hebben we er verder een rustige middag en avond van gemaakt. Na het klaarleggen van de schaatskleding voor de tocht zijn we bijtijds naar bed gegaan.
dinsdag 31 januari
De dag van de toertocht begon geheel gebruikelijk. De route liep inderdaad over het grote meer tot aan Dolomitenblick maar de magie van het schaatsen naar het einde van het meer verbleekte voor veel deelnemers in de loop van de dag. Er waren een paar stukken met bros sneeuwijs, die steeds zwaarder te berijden waren. Dat werd ook voor mij het breekpunt en na twee ronden van 25 kilometer heb ik het voor gezien gehouden. Ook voor de toeschouwers is zo'n grote ronde niet echt aantrekkelijk. De rijders komen maar maximaal acht keer voorbij en als je een doorkomst mist, duurt het een paar uur voordat je weer een kans krijgt om ze aan te moedigen. Na de middag begon het te dooien en volgens de verhalen werden de sneeuwijsstukken steeds zwaarder. Bovendien stak er een flinke wind op die het rijden nog wat moeilijker maakte. Nel, die op het laatste moment nog ingeschreven had, reed 100 kilometer. Dezelfde afstand haalde Ria, die haar laatste rondje samen met Gerrit aflegde. Gerrit reed daarna nog één ronde om zijn 150 kilometer vol te maken maar de echte bikkels kwamen uit de familie Slobbe. Nienke en Gerda reden de volledige afstand van 200 kilometer. Hulde en respect zijn hun deel. Het thuisfront volgde de dag via de webcam. Het digitale contact dirigeerde ons naar een plekje waar ze ruim zicht op ons hadden. Het zwaaien viel zo op dat speaker Jannes even kwam vragen hoe een en ander verliep. Al snel kwam het filmpje met het interview via WhatsApp bij ons binnen. De avond verliep rustig met een uitgebreid diner en een koffie/thee-ronde.
Zoals gebruikelijk zijn de ronde- en doorkomsttijden in het volgende schema terug te vinden.

  25 km 50 km 75 km 100 km 125 km 150 km 175 km 200 km
 Nienke  0:57:28
0:57:28
0:58:22
1:55:50
0:57:10
2:52:59
0:59:25
3:52:24
0:58:34
4:50:57
1:03:51
5:54:48
1:07:50
7:02:37
1:08:36
8:11:12
 Gerda  1:02:35
1:02:35
1:01:41
2:04:16
1:05:06
3:09:22
1:09:34
4:18:55
1:10:17
5:29:12
1:22:13
6:51:24
1:26:24
8:17:47
1:29:19
9:47:06
 Gerrit  1:10:03
1:10:03
1:14:09
2:24:11
1:25:248
3:49:35
1:46:51
5:36:25
2:11:07
7:47:32
1:54:00
9:41:32
 
 
 
 
 Nel  1:11:19
1:11:19
1:09:57
2:21:16
1:14:03
3:35:19
1:14:45
4:50:03
 
 
 
 
 
 
 
 
 Ria  1:49:06
1:49:06
1:52:27
3:41:33
1:54:11
5:35:44
2:11:44
7:47:27
 
 
 
 
 
 
 
 
 George  1:53:06
1:53:06
2:10:34
4:03:40
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

woensdag 1 februari
Onze hersteldag valt sinds vorig jaar samen met de Alternatieve Elfstedentocht voor de profs. We zijn dan ook na het ontbijt en de koffie/thee naar het ijs gewandeld voor het bekijken van de wedstrijd en het begroeten van de bekenden. Zo hebben we Gerda en Nienke persoonlijk kunnen feliciteren met hun prestatie. De wedstrijd werd bij de mannen gewonnen door Crispijn Ariëns, die de numerieke meerderheid in de kopgroep met een solo afrondde. Bij de dames zorgde een dramatische val van Elma de Vries in winnende positie zo'n 20 meter voor de streep voor een overwinning van Lisa van der Geest. Om te illustreren hoe zwaar het was, zij deed er een slechts een kwartier korter over dan Nienke gisteren. Voor ons hapje eten zijn we naar Holzer gelopen, waar we Nel en Gerard troffen en gezamenlijk hebben we daar gegeten. De avond verliep verder rustig, het diner en een kopje koffie/thee en daarna naar bed.

donderdag 2 februari
De dag begon bewolkt en het zag er niet aantrekkelijk uit. De weersverwachting was ook al niet echt positief door het ontbreken van vorst. Ik besloot om niet te gaan schaatsen maar toen ik bij het ijs kwam om bij de anderen te kijken, leek het erg mee te vallen. De ijsmassa had zoveel kou afgegeven dat de bovenlaag toch behoorlijk hard was. Pas rond het middaguur was de temperatuur zoveel gestegen dat er dooiwater op het ijs kwam en net als de dagen ervoor ging het ijs daarna hard achteruit. We zijn over de Seeweg naar de brug gelopen en hebben daar besloten om in de tent te eten. Zo kwam ik dit jaar toch nog aan een halve haan. Nu hadden we meteen een goede plaats voor de Gästeehrung van Ria en mij voor respectievelijk 10 en 20 jaar. Gerhard deed in zijn hoedanigheid van burgemeester zijn speech in het Nederlands en dat was voor de meeste aanwezigen een verrassing. Na de huldiging zijn we blijven zitten voor de rijdersbijeenkomst. Daarin werd een route van 16,67 kilometer aangekondigd die gedeeltelijk over het grote meer liep, dus met een passage van de brug. Gezien de verwachting van warm weer en mogelijk neerslag zou het een zware klus worden. Ik had mijn startspullen voor de zekerheid wel opgehaald en na lang dubben heb ik besloten om in ieder geval 's morgens vroeg te bekijken of rijden voor mij een optie zou worden.

vrijdag 3 februari
De tweede toertocht is aan mij voorbij gegaan en achteraf gezien was dat maar goed ook. Toen de wekker ging, voelde ik me niet lekker en ben ik in bed blijven liggen. Ria en Gerrit waren wel naar de start gereden en vertelden na hun rit dat de baan toen al nat was. Door dooi en lichte regen is dat in de loop van de dag nog sterk verergerd. Ria was na een ronde van 16,67 kilometer gestopt en Gerrit heeft de 100 kilometer volgemaakt. Bijzonder voor beiden was dat ze niet gevallen waren. Bij de vele valpartijen die wel voorkwamen, waren meteen natte pakken het gevolg. Later spraken we Gerda en Nienke tijdens de lunch bij Holzer en die vertelden dat er op de brug een soort ramptoerisme was ontstaan bij het bekijken van de moeizame doorkomst van de rijders en rijdsters onder de brug. Na het avondeten hebben we nog een half spelletje boerenbridge gespeeld en verder afscheid genomen van de vroegvertrekkers.
Hieronder zijn de resultaten van Gerrit en Ria vermeld.

  16,67 km 33,33 km 50,00 km 66,67 km 83,33 km 100,00 km
 Gerrit  0:59:40
0:59:40
0:55:15
1:54:55
0:57:10
2:52:04
0:58:57
3:51:00
1:06:06
4:57:06
1:00:18
5:57:23
 Ria  1:08:48
1:08:48
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


zaterdag 4 februari
Onze vertrekdag begon heel soepeltjes. Ontbijten, auto inpakken, uitchecken en afscheid nemen van Birgit en haar staf. We vertrokken om 10:45 uur en de drukte viel erg mee. Bij de grens ging het gelukkig ondanks de grenscontrole vrij vlot en alleen bij Irschenberg en München hadden we door Stau een vertraging van ieder ongeveer een kwartier. De lunch hebben we gecombineerd met een cache en beiden waren succesvol. Om 16:45 uur waren we in Denkendorf, waar we bij een bekend adres van onze heenreizen in de vorige jaren, te weten Mozartstuben, zijn gestopt. Na de nodige appjes en een hapje eten zijn we redelijk op tijd naar bed gegaan.

zondag 5 februari
De dag begon redelijk spectaculair. Toen ik het geluid van mijn telefoon aanzette, verschenen er wat appjes in de Buurtpreventie App. Heel apart was het om dan je eigen adres in een bericht over een poging tot inbraak te lezen. Gelukkig waren de daders door onze buren gestoord en gevlucht. De politie was erbij geweest en op mijn vragende appje meldden onze buren dat de daders niet binnen waren geweest en dat we 's middags na thuiskomst wel bijgepraat zouden worden.
De rit zelf verliep heel gemakkelijk. De Autobahn is op zondag heel rustig zonder het vrachtverkeer en we haalden gemiddelden, die voor ons ongekend hoog waren. Om 16:20 uur waren we thuis en de check op de Nüvi leverde inclusief de koffie- en tank/lunchstop een gemiddelde van 99 kilometer per uur op.
Na het uitladen zijn we op bezoek gegaan bij onze buren en die hebben ons verder geïnformeerd over de commotie van de nacht ervoor.

Zo kwam er een einde aan ons Weissensee-verblijf, dat heel zonnig begon en in het water eindigde.
Terug naar De Mutsenclub Terug naar boven Startpagina