LA PALMA 2007
19 november - 3 december

Na tien jaar terug op het Isla Bonita. We hadden dit keer gekozen voor een casita en dat is ons goed bevallen. De weersvoorspelling voor deze tijd van het jaar geeft wat wisselvallig weer aan en dat klopte in de praktijk. Vrij veel bewolking en regenbuien afgewisseld met zonnige perioden.
De ochtendvlucht verliep voorspoedig met uitzondering van het allerlaatste stukje. Uit de cockpit was al gewaarschuwd dat er weinig zicht zou zijn bij de landing en kans op windstoten. In het uiterste geval zou een doorstart uitgevoerd worden en zou er uitgeweken worden naar Tenerife. En dat gebeurde dan ook. Er werd daar bijgetankt en gelukkig was de tweede poging wel succesvol. Dat had wel tot gevolg dat we een paar uur later op het ontmoetingspunt met de eigenaar van de casita waren. Die was er niet (meer) en na telefonisch contact met de host is dat ook goed gekomen. Eigenaar Ramon reed ons voor naar de casita, die aan het einde van een barranco lag en alleen te bereiken was via een erg steil pad. Het laatste stukje bestond uit twee gestorte betonstroken met gras er tussen. Maar de ligging van Rincon Palmera was de moeite waard, je had vanaf het terras een geweldig uitzicht over Los Llanos en de Aridane-vallei. En na een paar keer begon ik ook gewend te raken aan de steilte van het toegangspad.
Op onze eerste echte vakantiedag hebben we bij het welkomspraatje van de host meteen een mini-excursie geboekt en hebben we in de kustplaatsjes Puerto Naos en Puerto de Tazacorte wat rondgelopen. Tevens de eerste voorbereidingen voor het cachen getroffen en alvast wat antwoorden verzameld.
De volgende dag zijn we weer naar Puerto de Tazacorte gereden om onze eerste cache te gaan zoeken. Dat betekende een behoorlijk steile wandeling waarvan we gelukkig op tijd terug waren. Op de laatste meters barstte er namelijk een flinke bui los en we konden nog net 'droog' bij een restaurant naar binnen vluchten. In de avonduren hebben we ons prima vermaakt bij het gezellige houtvuurtje.
De dagen daarop knapte het weer enigszins op en hebben we het cachen gecombineerd met het bekijken van de verschillende landschappen. Vooral de nog redelijk jonge lava- en asvelden in het zuiden met daarbij de ritten over de alsmaar kronkelige wegen en weggetjes tussen de bananenplantages waren onze eerste bestemmingen.
Op zaterdag was er een meer toeristische dag gepland. Een bezoek aan de hoofdstad Santa Cruz waarbij we ook het Santuario Señora de las Nieves en de Mirador de la Concepción hebben bekeken. Daarna zijn we naar Mazo gereden. Hier was een echte Canarische boerenmarkt waar we wat aparte producten hebben aangeschaft.
Op zondag heeft Maja een rustdag genomen en ben ik in het zuiden een stuk van de Ruta de los Volcanes gaan lopen. Daar lagen twee caches en deze wandeling zou te zwaar zijn voor Maja.
De maandag was bestemd om een rondje aan de noord-oostkant van het eiland te doen. Daarbij hebben we via een heel erg bochtige (volgens zeggen 360 stuks) weg meteen het hoogste punt, de Roque de los Muchachos, bezocht waar de verschillende sterrenwachten en telescopen staan opgesteld.
Na een complete rustdag op dinsdag zijn we op woensdag met de excursie naar het noorden geweest. In het busje kon ik ook eens van de omgeving genieten want als je zelf rijdt, heb je niet veel tijd om rond te kijken. Bovendien had de reisleidster verschillende aanvullende wetenswaardigheden te melden.
De rustige dag met een wandeling door de binnenstad van Los Llanos op donderdag werd gevolgd door een afwisselende vrijdag. Na een korte gezamenlijke wandeling door de Caldera de Taburiente hebben we het zijdemuseum in El Paso bezocht. Daarna heb ik Maja in Puerto Naos afgezet en ben ik via een steile klim naar de indrukwekkende lavavelden van de San Juan gelopen. Uiteraard was hier een cache te vinden, want dat is toch wel de voornaamste reden om een lange en/of inspannende wandeling naar een bijzondere plaats te maken.
Op zaterdag zijn we naar het noordwesten geweest. Daar moesten we nog een paar caches doen en dat konden we meteen combineren met een bezoek aan de markt van Puntagorda. Op een van de onverharde stukken bij Garafia heb ik voor de terugrit eerst een gat in het wegdek gerepareerd. Terug bij de casita werden we verrast door een bezoek van Ramon waarmee we met behulp van een woordenboek en met handen- en voetentaal een gesprekje hebben gevoerd.
De zondag hebben we weer grotendeels gescheiden doorgebracht. Maja bleef bij de casita en ik heb nog een flinke berg beklommen. De top van de Bejenado was het laatste doel en het was de moeite waard. Er lag (uiteraard) een cachebox en het uitzicht op de top was - mede door het goede weer - schitterend. Bovendien waren op de helling nog originele rotstekeningen van de oorspronkelijke bewoners te bekijken.
De laatste dag zijn we vroeg naar de luchthaven vertrokken en na een voorspoedige vlucht waren we halverwege de middag weer terug in Nederland.
Al met al was het ondanks het iets mindere weer een geslaagde vakantie en is een volgende keer het verblijf in een casita zeker een prima alternatief voor de tot nu toe gebruikelijke vakantiecomplexen.

Ook tijdens deze vakantie hebben we een grote hoeveelheid foto's geknipt. We hebben daarvan een selectie gemaakt, die te bekijken is door op onderstaande foto van de casita te klikken.


Terug naar boven Terug naar Vakanties Startpagina