CYPRUS 2008
23 april - 7 mei

De keuze om tijdens onze vakantie naar Cyprus te gaan was mede ingegeven door de invoering van de euro. Ik kon nu meteen mijn verzameling aanvullen met de Cypriotische exemplaren. Bovendien pasten de weersverwachting en een verblijf op een eiland in de Middellandse Zee prima in ons idee van de voorjaarsvakantie. Zoals sinds jaren gebruikelijk verkennen we onze vakantiebestemmingen voornamelijk via onze zoektochten naar caches. De ervaring heeft ons intussen geleerd dat we dan iedere keer weer op bijzondere plaatsen terechtkomen.
De middagvlucht op woensdag verliep volgens schema en misschien kwam dat wel omdat we een lijnvlucht hadden. Om ongeveer 22.00 uur waren we bij ons appartement in Limassol. We hebben even in de buurt rondgelopen. De winkels waren al gesloten maar we hebben nog wel een ijsje kunnen kopen. We moesten wel wennen aan het verkeerslawaai dat ook 's nachts vrolijk doorging.
Het welkomswoordje van de hostess op donderdag bleek een privÚ-praatje te zijn. We hebben lekker gezellig zitten kletsen en onze auto besteld. Daarna de eerste inkopen gedaan en over de promenade langs de kust gewandeld. Na het avondeten, waarbij we geheel toevallig in een restaurant terechtkwamen waar een gratis buffet was, hebben we op ons balkon met een kopje koffie en een klein glaasje genoten van de heerlijke avondtemperatuur.
De auto zou pas op zaterdag afgeleverd worden en dus zijn we voor onze eerste cachetocht op vrijdag met een taxi naar Germasˇgeia gegaan. Vanaf de kerk zijn we gaan wandelen naar een heuvel in de buurt met een schitterend uitzicht over Limassol. Op de terugweg zijn we doorgelopen naar ons appartement. 's Avonds kwam daar nog een flinke wandeling naar een restaurant bij en zo kwamen aan een dagtotaal van ongeveer 16 km.
Op een behoorlijk warme zaterdag werd de auto afgeleverd en konden we gaan wennen aan het links rijden. Dat ging me redelijk af al kwam ik er wel achter dat de motoriek van mijn linker (schakel)hand een stuk minder was dan mijn 'normale' rechterhand. De auto stond nogal eens in een verkeerde versnelling met allerlei onverwachte situaties als gevolg. Maar het oefenrondje noordelijk van Limassol met het vinden van een viertal caches was goed verlopen.
Op zondag zijn we naar het schiereiland Akrotiri met het grote zoutmeer gereden. Aan de westzijde hebben we een mooie cachewandeling door de duinen gemaakt. Vlak bij de zee scharrelde een kudde geiten rond. De wind was wat sterker dan de afgelopen dagen en dat was ook aan de golven af te zien. Witte schuimkragen tegen de diepblauwe zee veroorzaakten een contrastrijk tafereel. Ook zorgde de wind voor wandelende duinen met de bekende windrimpelingen in het zandoppervlak. Bij onze volgende stop hadden we een fraai uitzicht over de zojuist bezochte kust. Het meest westelijke punt van onze tocht was in Pissouri waar we bij een klein kerkje een leuk doorkijkje naar de zee hadden. 's Avonds hadden we op ons balkon net een flesje wijn opengetrokken, toen ik een telefoontje van een bevriende medecacher kreeg die in Alphen a/d Rijn een cachebox niet kon vinden. Het zogenaamde hulplijntjes-netwerk werkte dus ook op grote afstand. Alleen bleek uit zijn log achteraf dat hij het idee had dat we op Corsica zaten. De letter 'C' en een eiland in de Middelandse Zee had hij al goed dus zal het wel een gevalletje zijn van iets te vroeg een hoera-biertje te hebben genomen na het vinden van de kunstig verborgen box.
De Cyprioten vierden dit weekend Pasen en dus waren de voorbereidingen voor de Paas-maandag in volle gang. We konden dat verschillende keren constateren tijdens onze cachewandeling door het plaatsje Lania. Zelfs de souvenir-winkeltjes waren dicht en de dorpelingen liepen letterlijk in hun Paasbeste kleding door het dorp. Hier en daar werden ondanks het vroege tijdstip de barbecues al aangestoken en werden overduidelijk de op bezoek komende familieleden begroet. De volgende cachewandelingen leverden nog wat avontuur op. Eerst beklommen we een heuvel aan de verkeerde steile(re) kant en later zijn we dwars door de bush met heel wat 'op en af' naar de ru´nes van een boerderij gelopen. Dit waren wel leuke ervaringen met enige fraaie uitzichten.
De dinsdag was bestemd om een dagje naar de verdeelde hoofdstad Nicosia te gaan. Uiteraard hebben we een groot deel van de oude stad bekeken door een multicache te doen. Daarna zijn we in de bekende Ledrastraat naar de doorgang tussen het Griekse en Turkse deel van het eiland gelopen. Uit alle gesprekken, die we met Cyprioten daarover hebben gevoerd, bleek de ontzettend grote ontstemming en woede, die er over de Turkse bezetting onder de bevolking heerst. Ook bij deze onlangs opengestelde doorgang werden paspoorten en de inhoud van de tassen zeer nadrukklijk gecontroleerd. Op de terugweg hebben we nog een stukje door het binnenland gereden om een cache te vinden. Dat bracht ons ook deze keer op heel bijzondere wegen, die soms met een verkeerde aanduiding of helemaal niet op de wegenkaart vookwamen.
Het oostelijk gebied richting Lanarca was het doel voor de woensdag. Na een cache in de buurt van de rijkswegen-driesprong zijn we naar Lefkara geweest. Dit dorp bestaat uit een boven- en benedengedeelte en staat bekend om zijn borduurwerk en zilveren sieraden. We hebben ons als echte toeristen gedragen door een zilveren beeldje en een stukje borduurwerk te kopen. Heel bijzonder was dat de vrouwen in de deuropening van hun winkeltje aan allerlei kleden en kleedjes zaten te werken.
Ook uitzonderlijk was dat we op onze volgende rit naar een klooster op een bergtop een regenbuitje kregen. De Cyprioten zaten namelijk al maanden te snakken naar flinke regen voor het vullen van de stuwmeren. Aan het eind van de middag kwamen we op weg naar een vuurtoren voor het beantwoorden van een cachevraag door de plaats Kiti. Bij het plaatsnamenbord hebben we een speciale verjaardagsfoto voor mijn zus Kitty gemaakt. Al schrijven die Cyprioten het niet helemaal goed, het klinkt bijna hetzelfde.
Op donderdag zijn we het binnenland westelijk van Limassol ingetrokken. Door het zoeken naar caches kwamen we toch op plekjes waar de gewone toerist niet naar toe gaat. Onze eerste stop was bij een ru´ne van een kerk die gedeeltelijk gerestaureerd was. Na het loggen en koffie waren we net van plan om weer verder te gaan toen er een paar auto's stopten. Een jong stel met een ouderpaar en een begeleider liepen naar het gerestaureerde deel van de Timios Stavrˇs en gingen er naar binnen. Wij hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om er ook een kijkje te nemen. Uit de uitleg van de gids hebben we afgeleid dat het jonge stel trouwplannen had en dat de ceremonie doorgesproken werd. Een deel van de plechtigheid zou in dat stukje kerk plaatsvinden. Hij vertelde ons bovendien dat de kerk daar al drie keer was vernield en weer opgebouwd. Alleen bouwde men de nieuwe kerk elke keer naast de oude plaats en dus is de kerk in de loop van de eeuwen een heel stuk opgeschoven. Op een volgende cachelocatie lagen vier hooibalen op de weg. Maar binnen de kortste keren verscheen er een boer met zijn truck die de 'verloren' balen oplaadde en weer vertrok. De laatste ervaring van de dag was teleurstellend. Na een afdaling over een steil kasseienweggetje hebben we bij een ru´ne in een verlaten dorpje geen box kunnen vinden. Mijn nulpunt viel precies onder een stapel puin en rommel. Kort na mijn NF-log heeft de cache-eigenaar naar aanleiding van de foto bij mijn log de cache op unavailable gezet.
Een dagje naar het Troodos-gebergte was het resultaat van betere weersverwachtingen op vrijdag. In het fraaie bergdorp Platres hebben we wat rondgereden en gewandeld. Een multi door het dorp en een schitterende wandeling naar de Millomeri waterval leverden weer mooie plaatjes op. De autorit naar de derde bestemming viel een beetje tegen. Volgens de kaart was het een prima te berijden weg maar in werkelijkheid bleek het een onverhard pad. Boven bij de Chantara waterval was er zelfs een Cyprioot die vanuit zijn jeep vroeg of onze auto soms de nieuwste versie van een Skoda 4WD was. Op de terugweg naar Limassol zijn we bij Lania afgeslagen om naar de eindlocatie van onze eerder gelopen multi te rijden. Een rit over steeds slechter wordende paden bracht ons in de buurt van ons berekende eindpunt maar meer dan in de buurt werd het niet. Het punt was voor ons niet te bereiken. Later op ons balkon bleek bij het nog eens nakijken van de opgaven waarom. We hadden bij een vraag een verkeerd cijfer in het co÷rdinaat opgenomen. Vreemd, dat gebeurt ons anders bijna nooit, ahum.
De zaterdag hebben we gebruikt om een serie caches rond het zoutmeer bij Lanarca te zoeken. Die liggen dan altijd bij de mooie plekjes, zoals bij de Hala Sultan Tekke moskee, in de buurt van een oud aquaduct en in een vogeluitkijkhut. Als lunch hebben we een heerlijk typisch Cypriotisch pitta-broodje gevuld met kip en een veelvoud van toebehoren gegeten. Bij terugkomst in Limassol hebben we getracht om de weg of het pad (volgens de omschrijving zou er een 'reasonable track' naar toe moeten zijn) naar het eindpunt van de Limassol View-cache te vinden. De antwoorden op de vragen van deze multi hadden we tijdens onze eerdere ritten verzameld. We hielden twee mogelijkheden over maar beide locaties waren we niet erg succesvol. 's Avonds zijn we naar de binnenstad van Limassol gereden. We vonden het een nogal saaie stad met alleen rond de oude burcht enig vertier. Daar hebben we dan ook op een terrasje het typisch Cypriotisch gerecht 'meze' gegeten.
Zondagmorgen werden we om 06.30 uur gewekt door loeiende sirenes. Vanuit ons badkamerraam konden we de rookwolken van een fikse brand zien. Deze laatste dag dat we de auto hadden, hebben we benut om nog een keer naar het Troodos-gebergte te gaan. Wel zijn we even bij Lania afgeslagen om naar de verbeterde eindlocatie van de cache te rijden. Via heel andere paden kwamen we uiteindelijk op een pad waar we al eerder deze week op hadden gereden maar nu zijn we wel op het juiste punt afgeslagen. Mooie vergezichten over de vallei waar Lania in ligt en dus hebben we ook hier weer fraaie foto's gemaakt. Op de terugtocht naar de doorgaande weg kon ik de verleiding niet weerstaan om met de auto door de smalle straatjes van Lania te rijden. In Trimiklini zijn we bij een boerenmarkt gestopt. Maja heeft er een pot met een streekgerecht (walnoten in een zoetige saus) gekocht. In Troodos hebben we de Persephone Trail gelopen. Die heeft echter te weinig hoogteverschil om echt leuk te zijn. Een aardige ervaring was ook de rit naar onze laatste cachevondst. Er lag asfalt maar de weg was vele malen slechter te berijden dan menig onverhard pad. Later hebben we vanuit Platres de wandeling naar de Kalidonia waterval ondernomen. De beste wandelervaring van onze vakantie maar wel met de teleurstelling dat we daar de cachebox niet hebben gevonden. Maar de wandeling langs en de oversteekjes over het stroompje vergoedden veel. Terug in Limassol hebben we nog geprobeerd of we nu wel het juiste pad naar het eindpunt van de Limassol-multi konden vinden maar ook nu weer zonder succes.
Op maandag heb ik de auto ingeleverd met precies 1.300 km. op de teller. Verder hebben we er een rustig dagje van gemaakt met een wandeling langs de zeepromenade, wat zonnen bij het zwembad en nog wat inkopen doen.
De laatste volledige vakantiedag op dinsdag heb ik benut met een ultieme poging om het eindpunt van de Limassol-cache te bereiken. Ik heb me daarvoor met een taxi af laten zetten in de buurt van het mogelijke punt met de grootste afstand vanaf ons appartement. Vanaf het afzetpunt naar die eerste locatie was het hemelsbreed ongeveer 750 m. maar daar moest je dan wel een redelijk diepe kloof voor oversteken. Dwars door de bush heb ik dat punt bereikt maar de omgeving voldeed niet aan de cache-omschrijving. Dus ging ik vol goede moed naar het tweede mogelijke punt. Dat betekende wel dat ik vanuit de kloof een heuveltop op moest zonder dat er een goed pad te vinden was. Wel leuk, zo'n klautertocht bijna recht omhoog. Op de nieuwe locatie waren de condities een stuk beter. Echter, helaas, ik heb er geen cachedoos gevonden.. Na lang zoeken heb ik uiteindelijk de terugtocht naar het appartement maar aanvaard. Daar aangekomen stond er een tripafstand van 12 km. op de teller. 's Avonds hebben we onze koffers gepakt want de volgende morgen zouden we vroeg naar het vliegveld vertrekken.
De reisdag terug verliep volgens de planning en op Schiphol werden we na onze geslaagde vakantie op Cyprus door Rianne opgehaald. Rest mij nog te vermelden dat Maja het 'geluk' had om op beide vluchten naast de dikste passagier uit het hele vliegtuig te mogen zitten en dat was niet mijn-persoontje.

Zoals gebruikelijk hebben we ook tijdens onze vakantie weer een flinke hoeveelheid foto's geknipt. Een selectie is te zien door op onderstaande foto van het uitzicht op Limassol te klikken.


Terug naar boven Terug naar Vakanties Startpagina