SCANDINAVIË 2008
30 juli - 21 augustus

De hoofdreden om naar Scandinavië te gaan, kwam voort uit het oplossen van een reeks puzzels, die ik op mijn laatste verjaardag van mijn gasten heb ontvangen. Met de uitkomsten kon ik via een door Maja gemaakte formule een coördinaat afleiden waar veel voor mijn verjaardag karakteristieke cijfers en getallen in voorkwamen. De opdracht was om er ooit zo dicht mogelijk bij in de buurt te komen. Het punt bleek in midden Noorwegen te liggen en het vakantiedoel was daarmee meteen bepaald. We hebben er een flinke lus aangeplakt en er een kleine rondreis door Scandinavië van gemaakt. In de voorbereiding hebben we gebruik gemaakt van de reisgids van de Norske Turist Service en na een gezellig bezoek aan hun kantoor in Heemstede hebben we onze definitieve route vastgelegd.
30 juli: Boskoop - Kiel
We zijn vroeg opgestaan om na een rustige rit, waarin we een mooie zonsopgang te zien kregen, ruim op tijd op de kade in Kiel aan te komen. Na het inchecken en het inruimen van de zeer efficiënt ingerichte hut hebben we op het zonnedek het vertrek van de boot afgewacht. Na een paar verkenningsrondjes over de dekken hebben we de eerste antwoorden voor een boot-multi genoteerd, een middagdutje gedaan en een hapje gegeten. Indrukwekkend was ook de passage van een brug over de Grote Belt in Denemarken. In de avonduren hebben we nog wat tapas verorberd en zijn bijtijds in bed gekropen.
31 juli: Oslo - Vågåmo
Na een goede nachtrust hebben we genoten van een prima verzorgd en uitgebreid ontbijtbuffet. Daarna hebben we nog wat vragen van de boot-multi beantwoord en zijn naar de auto gegaan. Na het aanleggen duurde het echter een flinke tijd voordat alle autodekken ontruimd waren. Na de ontscheping hebben we eerst de box van de boot-multi gezocht en daarna zijn we in noordelijke richting Oslo uitgereden. Op enige picknick-plaatsen zijn we gestopt voor onze koffiepauzes. In Hamar zijn we van de doorgaande weg afgeslagen om bij het Vikingskipet onze eerste cache te zoeken. Na een cache-ontmoeting met een Nederlands stel zijn we even bij de receptie van de schaatshal wezen kijken. Er lag zomerijs maar het paste niet in ons schema om daar gebruik van te gaan maken. Maja had voor de stops op regelmatige afstanden een combinatie van koffie, lunch en cachen voorbereid en dat werkte perfect. Opmerkelijk was bovendien dat we een paar flinke plensbuien hebben gehad maar dat het tijdens de geplande pauzes droog was. Na het eten hebben we een stukje door Vågåmo gewandeld, meteen wat cachewerk gedaan maar daar hadden we de plu wel voor nodig.
1 augustus: Vågåmo - Geiranger
We waren redelijk vroeg wakker. Na het ontbijtbuffet hebben we de plaatselijke supermarkt bezocht en zijn we al cachend uit het dorp vertrokken. In Lom hebben we een koffiepauze gebruikt om wat rond te lopen en de bekende stav-kerk te bekijken. Bij Grottli zijn we van de doorgaande weg afgeslagen om een toeristische binnenweg te nemen. Die was min of meer verhard maar wel met schitterende doorkijkjes. Op een parkeerplaats hebben we zelfs de vouwstoelen te voorschijn gehaald voor een lunchstop. Een eindje voor Geiranger zijn we naar het uitkijkpunt op de Dalsnibba gereden. Inderdaad was daar een heel mooi uitzicht over de Geiranger-fjord. In het hotel bleken we onverwacht zelfs een kamer met zicht op de fjord te hebben.
2 augustus: Geiranger
Het oorspronkelijke plan om naar Ålesund te gaan hebben we veranderd in een autoloze dag. We besloten om de wandeling naar Versteråsfjellet te gaan doen. Het eerste stuk naar het restaurant was behoorlijk steil. Daar op het parkeerterrein hebben we een praatje met een Nederlands stel gemaakt en het bleek maar weer hoe klein de wereld is. De 'zij' van het paar werkte in Alphen op een school tegenover de school waar Maja werkt. Na een kopje koffie met een wafel hebben we het laatste stuk naar het uitkijkpunt gelopen. De cruiseschepen leken vanaf die hoogte net kleine bootjes. Bij het uitkijkpunt begon het zachtjes te miezeren en onder de plu hebben we de terugweg afgelegd. Het bleef wisselvallig weer en aan het einde van de middag zijn we naar de haven gewandeld om daar te constateren dat diezelfde cruiseschepen toch wel flinke afmetingen hebben met hun vijf tot zes dekken.
3 augustus: Geiranger - Molde
Het weer was niet echt verbeterd. Dus konden we alleen wat foto's schieten van een druilerige omgeving. In het volgende dal klaarde het een beetje op en hebben we langs de kant van de weg heerlijke zoete aardbeien gekocht. Maar het begin van de afdaling van de Trollstigen was door het slechte weer toch een tegenvaller. Lager trok de mist wel op maar het bleef een natte bedoening. In Åndalsnes werd het beter en kwam er een flauw zonnetje bij. In Molde hadden we een heel bijzonder hotel met glazen gevels, dat van een afstandje op het zeil en de mast van een boot leek. Het diner was deze keer eens niet in buffetvorm. Na het eten zijn we er nog op uitgegaan om wat caches te zoeken. De laatste was bij een uitkijkpunt maar door de optrekkende mist was er weinig te zien.
4 augustus: Molde - Orkanger
Dit werd een dag met wisselende stemmingen. Het weer was redelijk goed maar we moesten bij twee caches een DNF noteren. Eén daarvan was in Bud, waar we wel een leuke wandeling door het dorp hebben gemaakt. Later tijdens onze rit kwamen we op de Atlanktikveien met verschillende fraaie bruggen. Al kregen we daar later in de week nog meer schitterende exemplaren van te zien. Na het avondeten hebben we nog een rondje gewandeld want op het terrein van het hotel lag een cache en die konden we natuurlijk niet laten liggen.
5 augustus: Orkanger - Grong
Het werd een dag met een anticlimax. De tocht verliep prima met een paar caches op mooie plekjes. Een eindje voor Grong hebben we de afslag naar een waterval met een zalmtrap genomen. Het blijft toch altijd weer fascinerend, het kijken naar die voortdurende waterstromen. Het hotel bleek echter niet zo top. Eerst wilden ze ons in een oud bijgebouw stoppen, in het eenvoudige restaurant ging het een en ander mis en de kamer was ook niet al te best.
6 augustus: Grong - Brønnøysund
Vandaag was de wandeling gepland naar het punt waar de reis eigenlijk voor was bedoeld. Door mail-contact met de cachelegger was ik het juiste startpunt van de wandeling te weten gekomen, anders zouden we ons doel waarschijnlijk niet bereikt hebben. Het pad naar de cache was aangegeven door roodgeverfde schildjes in de bomen en later met de voor bergachtig gebied zo karakteristieke stapeltjes met stenen. Over een afstand van 3 km. hebben we een hoogteverschil van 360 m. overwonnen, zowel over rotsachtige bodem als over met gras en lage struikjes begroeide grond. De cachebox was gelukkig goed te vinden en ik kon mijn speciale verjaardags-TB erin achterlaten. Daarna hebben we bekeken of en hoe de puzzelplek bereikt kon worden. Hemelsbreed was het 324 m. met niet al te veel hoogteverschil maar zonder echte gebaande paden. Dus hebben we ons eigen spoor gemaakt en midden in de bush was er de beloning. Precies op het correcte punt heeft Maja een paar bewijsfoto's gemaakt. De terugtocht naar de auto ging ondanks de opkomende vermoeidheid van Maja redelijk snel. We troffen het niet bij de pont en dus waren we wat later dan gepland in het hotel. Al met al een heerlijke dag die we met een positief gevoel hebben afgesloten.
7 augustus: Brønnøysund - Mosjøen
Na het uitchecken zijn we eerst naar Torghatten gereden. Daar is een reusachtig gat dwars door een berg te zien maar daar moet je wel een flink steil pad voor beklimmen. Daarna zijn we naar Mosjøen gereden, waarvan we nog steeds niet precies weten hoe je dat uit moet spreken. Het lijkt op Moesjaun, maar dan net iets anders. Onderweg de gebruikelijke stops bij mooie bruggen, bij schitterende waterpartijen, voor aantrekkelijke caches, voor koffiepauzes en een bezoekje aan een waterval. In een van de caches hebben we een TB aangetroffen met een aparte opdracht. Hij was afkomstig van een meisje uit Californië en het doel was om hem zo dicht mogelijk bij het huis van haar grootouders in Narvik af te leveren. Of in een cache daar in de buurt of thuis bij Opa en Oma. We komen daar toch bijna langs en dus konden we aardig aan haar wens voldoen. Na het avondeten hebben we nog een wandeling door de bekendste en oudste straat van het stadje gemaakt en daar een paar moeilijk verborgen caches gescoord.
8 augustus: Mosjøen - Rognan
Het weer zag er dusdanig uit dat we voor het eerst overdag onze lange broeken hebben aangetrokken. Misschien had het wel iets te maken met het passeren van de poolcirkel later op de dag. Bij een stalletje langs de weg hebben we weer overheerlijke aardbeien aangeschaft. Uiteraard zijn bij het bezoekerscentrum op de poolcirkel gestopt om de min of meer gebruikelijke souvenirs aan te schaffen, zoals een T-shirt, een kleine weergave van het monument en natuurlijk het Polarsirkel Sertifikat. Bij het parkeerterrein was een verkeersbord zo vol geplakt met stickers dat absoluut niet duidelijk was wat er werd bedoeld. Opmerkelijk was dat mijn GPSr aangaf dat poolcirkel iets noordelijker lag dan de overal terugkerende 66° 33' noorderbreedte. Overigens werd bij navraag in het centrum bevestigd dat het in werkelijkheid inderdaad 10" noordelijker is. Na het passeren van de poolcirkel veranderde het uitzicht in een meer glooiend landschap. Onderweg hadden we uiteraard onze door Maja geplande cachestops. Na het avondeten, dat razend snel werd opgediend, hebben we nog een wandeling door de buitenwijk van het stadje gemaakt.
9 augustus: Rognan - Svolvaer
Vandaag was de enige dag tijdens onze vakantie waarop we de wekker hadden gezet. We moesten op tijd in Bodø bij de veerpont naar de Lofoten zijn voor een overtocht van een paar uur. De temperatuur was een stuk lager en dus hebben we tijdens de overtocht voornamelijk binnen gezeten. De voorspelling, dat de Lofoten echt iets aparts zijn, is volledig uitgekomen. Smalle wegen met erg veel schitterende uitzichten op scherpe rotspartijen en fraaie bruggen. We hebben de intussen bekende stops gemaakt voor caches en koffie. In Vågån kwamen we langs de Lofoten Kathedraal die inderdaad indrukwekkend vlak naast de weg oprijst. We kwamen op een redelijke tijd bij het hotel en hadden nog tijd voor een verkenningswandeling door Svolvaer. De maaltijd in het hotel viel een beetje tegen, slechts een mager buffetje.
10 augustus: Svolvaer
We hadden voor vandaag een rustige dag gepland. We hebben wat caches met korte wandelingen gedaan en toeristische bezoekjes afgelegd aan enkele dorpen zoals Henningsvaer en Sorvågen. Hier hebben we op een terras boven het water genoten van een heerlijke lunch. Terug in Svolvaer hebben we een rondje gelopen om een cache te doen en een mogelijk restaurant voor de avond uit te zoeken. De meesten hadden 's avonds echter geen plekje meer vrij en uiteindelijk zijn we bij de Chinees uitgekomen.
11 augustus: Svolvaer - Sortland
De dag begon met goed weer en dat bleef het de hele dag. Een ideale reisdag naar de Vesterålen zou je op het eerste gezicht zeggen. Maar aan het einde van de rit beleefden we toch wat angstige momenten. We hadden namelijk een vrij nieuwe weg genomen en daar waren de gebruikelijke voorzieningen nog niet allemaal aangebracht. De benzinetank begon behoorlijk leeg te raken en in de verre omtrek was geen benzinestation te vinden. Met een vrijwel lege tank bereikten we gelukkig vlak voor Sortland een benzinestation maar gezien de hoeveelheid getankte benzine was het kantje boord. Enigszins opgelucht hebben we nog wat cachewandelingen in de omgeving ondernomen. We waren vrij vroeg bij het hotel en hebben eerst maar een rondje door het dorp gelopen. Na het diner zijn we begonnen aan een multi maar door onzorgvuldig lezen hebben we die niet met succes kunnen beëindigen.
12 augustus: Sortland
Vandaag stond er een rit naar het eiland Hadseløya gepland met wat korte wandelingen. Natuurlijk waren die gecombineerd met het zoeken naar cachedoosjes. Eentje daarvan was heel geniepig verstopt in de steun van een voormalig Hurtigruten-schip, dat nu dienst doet als museum. Een andere zat in het plafond van een hutje aan de kust waar gezien de aanwezige attributen de jeugd regelmatig verbleef. Op de terugweg hebben we nogmaals de gigantisch fraaie brug bewonderd tussen de eilanden Hadseløya en Langøya. In Sortland hebben we de kapotte voorlamp van de auto laten vervangen en op de kamer hebben we geprobeerd om een puzzelcache op te lossen. Heel wat rekenwerk was daar voor nodig en er kwam een logisch punt uit. Na het diner zijn we naar dat punt gereden maar daar was geen spoor van de benodigde volgende aanwijzing te vinden. Ter plekke hebben we een kleine brainstorm-sessie gehouden met een alternatief punt als uitkomst. Die leek midden op een twee kilometer lange brug, die alleen per auto en te voet te bereiken was, te liggen. Wij zijn er eerst met de auto langzaam rijdend langsgereden en inderdaad was daar iets te zien dat de aanwijzing zou kunnen zijn. De volgende stap was een letterlijke want lopend zijn wij dit gegeven gaan controleren. Het klopte en de wandeling terug naar de auto was al een stuk euforischer. De stemming steeg helemaal toen onder het landhoofd van de brug ook het doosje werd gevonden. Vlak bij het hotel hebben we de box van de gisteren onvoltooide multi nu wel gevonden. De gebruikelijke kop koffie met het borreltje smaakte deze avond een stuk lekkerder.
13 augustus: Sortland - Kiruna
We hadden een beetje een aparte dag op onze verplaatsingsdag van Noorwegen nnaar Zweden. Op een gegeven moment begon er een waarschuwingslampje op het dashboard te branden. Volgens het instructieboek was het raadzaam om een dealer te (be)zoeken. We besloten om naar Narvik te rijden maar het opgegeven adres bestond niet meer en er was ook geen garagebedrijf te vinden. Een telefoontje naar onze eigen garage bleek geruststellend genoeg om door te kunnen rijden. Nu we toch in Narvik waren, hebben we meteen de TB bij de grootouders van het Amerikaanse meisje in de bus gedaan. We hadden namelijk in de tussentijd van haar vader het adres van Opa en Oma gekregen maar die waren helaas niet thuis. Daarna hebben we kennisgemaakt met de Scandinavische manier van wegrenovatie. In Noorwegen werd het verkeer door verkeersregelaars tegengehouden waarna de verzamelde rij auto's door een geleide-auto langs de werkzaamheden werd geleid. In Zweden werd je aan je lot overgelaten. Over een afstand van ongeveer 15 km. was de weg opgebroken en moest je zelf je spoor door het losse gravel zoeken. Dat was niet altijd even gemakkelijk en bij de passage van een richel gravel hebben we waarschijnlijk met de grondplaat een flinke hoeveelheid steentjes opgeschept. Letterlijk weken later hoorden we nog steeds stenen onder de auto wegspringen. Ook het weer werkte niet echt mee want we kregen een forse stortbui. Tot nu toe was onze reis inclusief de hotels van te voren vastgelegd maar vanaf nu konden we ons eigen plan trekken. En voor het zoeken naar een hotel bleek de Nüvi een uitermate geschikt hulpmiddel. Na het inchecken in het hotel hebben we een rondje door de omgeving gelopen. Nu we vrij waren in het vervolgen van onze reis hebben we in verband met de weersvoorspellingen de oorspronkelijke conceptplanning aangepast en voor morgen een andere route vastgesteld.
14 augustus: Kiruna - Tornio
We begonnen de dag met een meevaller. Het waarschuwingslampje brandde niet meer. Hiermee werd het adagium van mijn vroegere baas dat tijd veel problemen oplost, weer eens bevestigd. Het weer leek op dat van gisteren, aanvankelijk licht bewolkt en later een paar stortbuien. Opvallend was dat het bij de geplande stops gelukkig elke keer droog was. We zijn de poolcirkel nu in zuidelijke richting gepasseerd. Voor het eerst tijdens onze vakantie hebben we enkele rendieren op de weg gezien. Ons reisdoel voor vandaag was in Finland met als reden om te proberen mijn verzameling Finse euromunten wat aan te vullen. Ondanks verschillende gescheiden bezoekjes aan supermarkten was de oogst slechts één munt. Een andere reden was om in Finland een paar caches te vinden. Dat is gelukt en dus is er weer een land ingekleurd op de landkaart. Door het uur tijdsverschil tussen Zweden en Finland leek het dat we voor ons doen vrij laat naar bed gingen.
15 augustus: Tornio - Umeå
Het weer was wat opgeknapt en na het ontbijt hebben we nog een wandeling door het stadje gemaakt voor een cache en enkele inkopen. De rit verliep verder gladjes met hier een daar een cluster caches. Onderweg hebben we het reisdoel voor vandaag regelmatig besproken en aangepast. Uiteindelijk hebben we in Umeå overnacht. Na het diner hebben we de route voor de komende dagen bekeken met voor de verschillende weertypen een alternatief. Ook de stops met de koffie- en lunchpauzes en cachewandelingen werden min of meer bepaald.
16 augustus: Umeå - Sundsvall
Het weer hield zich redelijk goed en de evenredige verdeling tussen rijden en stops kon daardoor goed aangehouden worden. Bij de Höga Kusten brug hebben we een langere stop ingelast met een lunch en een extra cachewandeling. We hebben nog een foto gemaakt bij de afslag naar het dorp met de naam Mäja, dus bijna goed geschreven. In Sundsvall hebben we vrij vroeg een hotel genomen en daardoor nog wat tijd om de omgeving te bekijken. Van een cachebeschrijving in het Zweeds begrepen we de hint niet en die hebben we eerst door de receptioniste laten vertalen. Dat was maar goed ook. Nu kon Maja mijn vruchteloze pogingen compenseren door uiteindelijk toch naar de cachelocatie af te dalen en de pot met haar eerste greep te voorschijn te halen. Bij terugkomst in het hotel vroeg de zeer belangstellende receptioniste wat haar beloning was. We hebben haar voor minstens de helft de eer van de vondst toegekend. Na het diner hebben we voor de zoveelste keer naar aanleiding van de weersverwachtingen ons reisschema gewijzigd.
17 augustus: Sundsvall - Örebro
Volgens de voorspelling zou het weer in de middaguren verslechteren en daarom hadden we de stops meer in het eerste deel van de route gepland. Dat pakte goed uit en daarna hebben we de gisteren gewijzigde route onderweg maar weer eens aangepast. Toch is dat ook wel lekker, die vrijheid. We waren het rijden op de saaie snelweg lnags de Botnische Golf een beetje zat geworden en zijn wat eerder in zuidwestelijke richting de binnenlanden ingetrokken. Na een tocht over een rustigere weg zijn we in Örebro gestopt. We zijn in het Dalarna-gebied terechtgekomen want onderweg kwamen we langs een reusachtig groot exemplaar van het bekende fel roodgekleurde paardje. We hebben heerlijk uitgebreid zitten eten en daarna onze rit voor de volgende dag voorbereid.
18 augustus: Örebro - Jönköping
Het was een geheel andere dag dan de voorgaande. Nu begon het bewolkt en werd het in de loop van de dag steeds beter met een zonnetje aan het einde van de middag. Mede daardoor konden we ons nu wel aan de gisteren bepaalde route en einddoel houden. De koffiestop hebben we in Skövde gehouden. Later in de middag hebben we een paar korte cachewandelingen ondernomen. In Jönköping hebben we ingecheckt in het hotel. Het was opvallend dat naarmate we meer in het bewoonde deel van Zweden kwamen, de prijzen van de kamers stegen. Terwijl die kamer er precies zo standaard uitzag als al die voorgaande. Voor het eten hadden we nog wat tijd over en zijn naar de rand van het Vättern meer gereden om een cachedoosje te zoeken. Maja heeft er een paar mooie foto's van de ondergaande zon kunnen maken.
19 augustus: Jönköping - Ringsted
Vandaag hebben we Zweden verlaten en zijn we over de imposante nieuwe verbinding tussen Malmö en Kopenhagen, de Øresund-brug, naar Denemarken gereden. Verder leek de dag veel op de vorige dagen, wisselend weer en regelmatige stops. Vlak voor de grens hebben we onze kronen opgemaakt aan een lunch en benzine. In Denemarken moesten we voor eerst tijdens onze vakantie echt op zoek naar een hotel. In Köge troffen we twee hotels met al een volledige bezetting en dan is het bestand in de Nüvi ideaal. Je tikt de volgende plaats in en de mogelijkheden worden zichtbaar. Het werd er eentje in Ringsted. Er was echter alleen een suite beschikbaar. Wel lekker ruim uitgevoerd dus eindelijk een beetje waar voor ons geld. Vlak bij het hotel hebben we onze eerste Deense cache gescoord dus kon er opnieuw een land toegevoegd worden aan de found-kaart.
20 augustus: Ringsted - Bügelsdorf
Het weer was nog steeds wisselvallig maar bij de geplande stops bleef het elke keer droog. Ook vandaag zijn we weer over een gigantische brug gereden. Deze Storebaelt-brug had voor ons als bijzonderheid dat we er op de eerste dag van onze vakantie onderdoor waren gevaren. We hebben onderweg uiteraard een paar korte wandelingen gemaakt, al was het begrip kort bij eentje wat ruim genomen. Door een kleine leesfout (dat gebeurt ons anders nooit, ahum) hebben we een rondje twee keer moeten lopen. Vandaag hebben we voor de verandering onze dagbestemming maar weer eens aangepast. We zijn verder Duitsland ingereden om morgen na een bezoek aan mijn nicht Ria door te rijden naar huis. Het weer leende zich er ook niet voor om wat rustiger aan te doen. We kwamen uiteindelijk uit in een hotel in Bügelsdorf dat niet over een eigen restaurant bleek te beschikken. We zijn daarom naar een restaurant in een naburige plaats gereden. Gelukkig konden we terugvallen op het gemak van onze navigatie-apparatuur, want met alleen de uitleg van de receptioniste zou het een flinke klus zijn geweest. We hadden tijdens onze reis al verschillende keren vlak bij het hotel een cache gevonden maar hier kwam de cachelocatie wel erg dicht bij. Op 77 m. van onze kamer lag het doosje en die hebben we meteen gereserveerd voor de volgende ochtend.
21 augustus: Bügelsdorf - Boskoop
Onze laatste reisdag had niet veel nieuws te bieden. Het was nog steeds wisselvallig weer en we hadden regelmatig onze stops. Bij onze eerste cache werden we verrast door een Duits team, dat vlak na ons op de cachelocatie verscheen. Zoals onder cachers gebruikelijk hebben we even gezellig staan kletsen over vooral cachezaken. Een leuke bijkomstigheid was dat zij uit de plaats kwamen, waar wij avond ervoor hadden zitten eten. De voorlaatste cache had een hele aparte verstopplaats. De naam van de cache was Das Rattenloch en de box was opgeborgen achterin een plastic pijp waarin de voorkant een kunststof rat zat. Die plastic pijp lag dan weer tussen en onder wat boomstammetjes waardoor de rat je na het optillen van stammetjes plotseling als het ware aan lag te kijken. Aan het einde van middag kwamen we in Altenberge bij Ria aan. Na gezellig een kopje koffie gedronken te hebben, was zij zeer verbaasd dat op ongeveer 150 m. van haar huis een cache te vinden zou moeten zijn. Ze is natuurlijk meegelopen bij de zoekactie en heeft beloofd de cachelocatie in het oog te houden. We hebben bij haar een hapje gegeten en we waren na een voorspoedige rit laat in de avond weer thuis.

Samenvattend kunnen we stellen dat we een prima vakantiereis achter de rug hadden met een afstand van 6.697 km. op de teller en 107 stuks gevonden caches (en een stuk of tien niet). Bovendien hebben we ontzettend genoten van de vele mooie uitzichten en erg wisselende landschappen. Bovendien wil ik over een veelgestelde vraag over de aanwezigheid van muggen nog kwijt dat we er bij terugkomst in ons eigen huis meer last van hadden dan tijdens de gehele reis door Scandinavië. Waarschijnlijk geluk gehad. De nodige afweermiddeltjes, die we als voorzorgsmaatregel bij ons hadden, hebben we niet gebruikt.

Ook tijdens deze vakantie hebben we een grote hoeveelheid foto's geknipt. We hebben daarvan een selectie gemaakt, die te bekijken is door op onderstaande foto te klikken.


Terug naar boven Terug naar Vakanties Startpagina