FUERTEVENTURA 2010
25 november - 9 december

Voor onze wintervakantie was in de Canarische archipel Fuerteventura weer eens aan de beurt. Als verblijfplaats hebben we gekozen voor Calete de Fuste, mede omdat het redelijk centraal ligt op het eiland. Van noord naar zuid is het eiland ongeveer 130 kilometer lang en we willen toch zo veel mogelijke plekjes bezoeken. Al was het maar omdat er overal caches liggen. In het complex Cay Beach Calete verbleven we in een bungalow, die nog niet zo lang geleden gerenoveerd was. Alleen was de constructie totaal niet berekend op een hevige regenbui, maar daarover later meer.
Het vertrek op donderdag ging erg soepel. Wil reed om 12:00 uur voor om ons weg te brengen en door ons e-ticket was het inchecken zo gebeurd. Ook bij de security liep het vlotjes. Ondanks een half uurtje vertraging als gevolg van het de-icen verliep de vlucht prima. We waren om ongeveer 19:45 uur in ons complex. Nog net voor sluitingstijd hebben we in het winkeltje een fles water kunnen kopen en in het restaurant op het complex waren we de laatste gasten van de dag.
Na het ontbijt zijn we naar de bijeenkomst met de hostess gegaan. Maja had het goede idee om het begin van de periode van de huurauto van zaterdag 11:00 uur te vervroegen naar vrijdag 18:00 uur. Dat kon geregeld worden en dus hadden we diezelfde avond onze auto ter beschikking. Tijdens haar spontane info-praatje vertelde de hostess nog een leuke bijzonderheid. Op het eiland zijn meer geiten dan Fuerteventurianen, de geit (cabrito) is dan ook het symbool van Fuerteventura. Op een heleboel verkeersborden staat echter een hert afgebeeld terwijl de geit wordt bedoeld. Waarschijnlijk waren die borden ergens in de uitverkoop. We hebben zowel in de ochtend als in de middag een rondje langs het strand gewandeld. De eerste cachebox bij de haven van El Castillo hebben we gevonden en op een terrasje hebben een sangria gedronken. We hebben gegeten bij Frasquita, een visrestaurant op het strand. Hier was geen menukaart maar de eigenaar kwam met een schaal met allerlei vissoorten waar je iets uit kon kiezen. Via sms-contact met Elma bleek dat zij er ook wel eens hadden gegeten. Daarna hebben we op het terras nog koffie gedronken en een spelletje yatzee gespeeld.
Nu we de auto al hadden, konden we op zaterdag na het ontbijt in alle rust vertrekken. We zijn naar de westkust gereden waar een cache in een barranco ligt. Een fraaie wandeling langs het waterstroompje, dat we verschillende keren moesten oversteken. Na het vinden van het doosje zijn we doorgelopen naar Los Molinos. Daar was vlak voor ons vertrek een nieuwe cache gepubliceerd en bij het vinden bleken we de eerste loggers te zijn. Daarna hebben we op een terrasje geluncht. Maja is blijven zitten en ik ben bovenlangs teruggelopen om de auto op te halen. In de buurt van Betancuria hebben we bij een paar grote bronzen beelden een cache gevonden en de vraag voor een multi beantwoord. Bij een mirador hebben we wat gedronken en ook een vraag voor de multi opgelost. Op de terugweg hebben we in Antigua twee caches gedaan. En bij de molen en de andere bij een kunstwerk, waar ook een foto moest worden gemaakt. Op ons terras hebben we nog wat gedronken. We hebben bij Gambrinus gegeten en als toetje een ijsje in het winkelcentrum genomen. Daarna het gebruikelijke programma van koffie en yatzee.
Na een rustig begin van de zondag zijn we naar het zuiden gereden. Het was net zo'n lang en saai stuk als in onze herinnering. Vooral het onverharde gedeelte na Morro Jable leek veel langer. Het uiteindelijke doel was de vuurtoren op het zuidelijkste puntje waar bovendien een cache te vinden was. In het dorpje Puerto de la Cruz hebben we wat gedronken. De lunch bestond uit ons meegenomen broodje met kaas. In Morro Jable hebben we een multi over en langs de promenade gelopen. Daarna zijn we terug naar de bungalow gereden. We hebben bij het Italiaanse restaurant La Bodeguita gegeten. Op het terras bij de bungalow hebben we onze gebruikelijke avondinvulling uitgevoerd.
De maandag begon met zware bewolking en dat verbeterde in de loop van de dag niet meer. Sterker, er waren verschillende heftige regenbuien. We hebben ons dan ook beperkt tot lezen, puzzelen en spelletjes spelen. In de loop van de middag zijn we nog even naar het winkelcentrum Atlantico gereden voor een combinatie van cachen en winkels kijken. We hebben koffie met gedronken bij Caf Mozart. Heel verrassend was dat de (voormalige) eigenaresse Waltraud er nu totaal onbekend was. Voor ons diner zijn we vanwege het slechte weer met de auto naar het restaurant Metropolis gereden, waar we erg genoten hebben van Indiase maaltijd. Terug in de bungalow hebben we ons naast onze gebruikelijke avondinvulling ook beziggehouden met het droogmaken van de vloer na het binnensijpelen van regenwater onder de deur. Voor het gemak van het schoonmaken was er geen drempel onder de deur maar bij regen veranderde het beoogde voordeel in een groot nadeel. Het water liep net zo gemakkelijk naar binnen alsof de deur gewoon open stond.
De hele nacht van maandag op dinsdag waren er hevige buien. Het water kwam weer onder de deur door en met behulp van een rijtje handdoeken konden we de overlast beperken. Al vroeg was er personeel op pad om het ergste op te ruimen. Na het ontbijt zijn we wat later vertrokken in de richting van de westkust. Onderweg waren er al veel modderstromen dwars over de wegen te zien. Bovendien waren bijna alle akkers veranderd in kleine meertjes. Bij Pajara werden we door de politie tegengehouden omdat de weg verderop was versperd. In Pajara zelf was er ook nog een tradi maar het onverharde pad was nu onberijdbaar. Net toen we onze schoenen hadden verwisseld om te gaan wandelen, kwam er een stortbui. We zijn toen maar naar Betancuria gereden. Onderweg hadden we flink last van modder en steenlagen, die dwars over de weg lagen. We hebben na lang zoeken een tradi gevonden, die uiteindelijk in het tunneltje onder de weg bleek te liggen. Er stroomde nu een behoorlijke hoeveelheid water door. In Betancuria hebben een stuk van een multi gedaan. Voor de lunch kwamen we, zeker voor Canarische begrippen, in een redelijk chique restaurant uit. We hebben hier uitgebreid gegeten en daarna hebben we besloten om ons lunchpakket voor ons avondeten te gebruiken. Op het eindpunt van de multi was het mistig en regenachtig. Tot overmaat van ramp konden we de doos niet vinden. Na deze misser zijn we teruggereden en hebben bij het vliegveld nog een tradi gevonden. Bij ons brood hebben een bordje soep genomen en later op de avond hebben we tijdens een avondwandeling nog een ijsje gekocht.
Na een rustig begin van de woensdag zijn we naar het noorden gereden. Op de weg langs de oostkust liggen vier caches, waarvan ik er eentje alleen heb gedaan. We hebben ons lunchpakket op een strand bij Corralejo opgegeten. Daarna zijn we naar La Oliva gegaan. Bij een earthcache bij een grot hebben we de antwoorden bij de man aan de kassa verkregen. In La Oliva hebben we na een tradi een multi gelopen. Op het eindpunt hebben we lang lopen zoeken. Uiteindelijk is het met behulp van de spoilerfoto gelukt om de juiste plek te bepalen. Bij de bungalow waren de badhanddoeken van het droogrek verdwenen. Maja heeft bij de receptie vier kleine handdoeken opgehaald. Voor onze avondmaaltijd zijn we naar Tony Roma's op het complex geweest.
De donderdagmorgen hebben we doorgebracht met wat leeswerk, een wasje in de wasserij en boodschappen doen in Atlantico. We hadden een kleine lekkage onder de spoelbak in de keuken, maar een van de medewerkers onderbrak meteen zijn tuinwerk en heeft het een en ander met succes gerepareerd. Na de lunch zijn we naar het zuiden gereden maar waren bij twee caches niet succesvol. Bij de eerste konden we het startpunt niet vinden en bij de tweede, een multi in Las Playitas, konden we het tweede punt niet bereiken omdat de weg ernaar toe met stenen en modder was versperd. We zijn nog even in Pozo Negro wezen kijken waar Jan en Agnes in het voorjaar in een huisje hadden gezeten. Aan het einde van de rit zijn we vlak bij onze bungalow naar een nieuwbouwwijk gereden waar we toch nog een cache hebben gevonden. Voor ons diner zijn we naar de haven gelopen maar het restaurant daar was dicht. Uiteindelijk zijn we weer bij La Bodeguita uitgekomen.
Een dag om snel te vergeten. Ik heb namelijk door een aanval van draaierigheid de hele vrijdag op bed gelegen. Maja heeft zich naast mijn verzorging vooral beziggehouden met zonnen en lezen.
Mijn aanval was gelukkig aardig afgezwakt en na een wandeling aan het einde van de zaterdagochtend vrijwel verdwenen. We besloten om toch nog naar El Cotillo te rijden om daar een clustertje caches te gaan doen. Dat ging erg goed want alle drie de doosjes waren vlot gevonden. We zijn daarna bij Llanos de Conception naar de kust gereden maar de opgegeven parkeerplaats was na het slechte weer in het begin van de week moeilijk bereikbaar en dus zijn we maar teruggekeerd. We zijn weer op de eindplek van de Betancuria-multi wezen zoeken maar alweer zonder resultaat. Terug bij de bungalow stond er vrij veel wind en daarom hebben we ons verder binnen vermaakt. Voor ons diner zijn we onze kortingsbon bij Gambrinus wezen verzilveren. Daarna was de wind gaan liggen en hebben we nog tot 22:30 uur op ons terras gezeten.
Het weer zag er op zondag prima uit en Maja wilde niet te veel in de auto zitten. We besloten om naar Pajara te rijden om daar de cache te gaan doen, die afgelopen dinsdag was verregend. Hierbij wordt gevraagd om een fles water mee te nemen en ter plaatse een cactus en nog wat plantjes water te geven. Na de geweldige regenval van afgelopen dagen leek dat nu overbodig. Dat klopte en na het loggen heb ik een paar Alo Vera-plantjes min of meer uitgegraven en het stenen muurtje rondom de planten wat verstevigd. Daarna zijn we naar Ajuy gereden. Onderweg bleek waarom we hier dinsdag niet door mochten. Halverwege de rit was het halve wegdek weggespoeld. Na een kopje koffie op een terras zijn we via een mooi pad langs de kust naar een cacheplekje gelopen. Terug in het dorp hebben we op een terras met uitzicht op de hevige branding geluncht. We kregen speciale en erg smakelijke Canarische viskroketten voorgeschoteld. Daarna zijn we naar Betancuria gereden voor een cache op een picknickplaats. De smalle vingers van Maja konden precies bij het potje. In de stad hebben we ook nog een punt van de eerder gezochte multi gecheckt. We vonden nu een beter antwoord maar de weg naar de mirador met de eindplek was afgesloten. Bij de bungalow hebben we het hele ritueel van avondvulling afgewerkt.
We waren op maandag vroeg op pad voor onze rit naar het zuiden. De weg naar de eerst cache kwam me al bekend voor maar op de parkeerplaats werd duidelijk dat ik hier vierenhalf jaar geleden gestart was voor een wandeling dwars over het eiland naar de westkust. Net toen we nu wilden gaan wandelen, kwam er een andere auto waarvan de chauffeur veelbetekenend naar mijn GPSr wees. Het bleek een Duits stel te zijn. Ze cachten ook en hij sprak vloeiend Nederlands. Ze waren met hun twee kleine kinderen en ze hadden bovendien slippers aan. Ze zagen het niet zitten om daarmee met ons mee te lopen en na het geokletsen vertrokken ze weer. Na het loggen zijn we eerst in een naburig winkelcentrum sokken gaan kopen. Die waren we namelijk vergeten mee te nemen. Voor de volgende cache hebben we flink moeten zoeken naar een parkeerplaats en de juiste aanlooproute naar de cachelocatie. Die was aan de kust achter een hotel. Uiteindelijk zijn we dwars over het complex naar de zee gelopen. Terug zijn we eerst over het rotsenstrand gelopen om via een omweg weer bij de auto te komen. Daarna zijn we voor een earthcache gestopt op een plekje waar we in 2006 een multi hadden gedaan. De laatste vondst was in Costa Calma want de vuurtoren bij Las Playitas was nog steeds niet bereikbaar. Bij de bungalow hebbben we nog wat gerelaxt. We hebben weer Indiaas bij Metropolis gegeten.
Eergisteren hadden we bij de Betancuria-multi een verkeerd antwoord verbeterd. De locatie van het eindpunt was vandaag weer bereikbaar en we wilden toch graag checken of dat het nieuwe punt nu wel klopte. Gelukkig vond Maja al snel de box en zo was deze frusti van de kaart gewist. Daarna zijn we naar La Pared gereden, waar een paar caches waren. De eerste lag op het strand maar kon alleen bij laag water worden bereikt. We zijn nog wel op de plek geweest maar de opkomende vloed verhinderde een nauwkeurige zoektocht. Dus geen vondst en tussen de aanwassende golven door konden we nog net met droge voeten terugkeren naar het dorp. Later hebben nog wel een andere doos gevonden en zijn we naar Risco de Paso gereden, waar we een multi hebben gecombineerd met een strandwandeling naar een tradi. Terug bij de bungalow hebben we de autosleutel bij de receptie ingeleverd. Voor ons avondeten zijn we naar Frasquinta gelopen, waar we paella hebben gegeten. Heel apart was wel dat we halverwege het eten van ons voorgerecht al het hoofdgerecht opgediend kregen. Dat hebben we dus maar even teruggestuurd. Daarna heben we op ons terras koffie gedronken en nog wat zitten lezen.
In afwijking van de weersverwachting waren er in de loop van de woensdag een paar forse regenbuien. We hebben ons dan ook vooral binnen beziggehouden. Na de lunch werd het wat beter en zijn we naar de kust gewandeld voor onze laatste cache van deze vakantie. We hebben bij La Bodeguita gegeten.
Voor onze laatste dag hadden we geregeld dat we tot ons vertrek in onze bungalow konden blijven. Na een laatste wandelrondje door de wijk hebben we in alle rust onze koffers ingepakt en zijn we om ongeveer 16:30 uur opgehaald. Het vliegtuig had op de heenweg wat vertraging. Na het boarden ontstond er achter in het vliegtuig enige commotie. Het bleek dat de mensen bij de incheckbalie van een ander type vliegtuig waren uitgegaan en dus rijnummers hadden uitgegeven, die helemaal niet bestonden. Dat werd opgelost door iedereen zelf een plaats uit te laten zoeken. Door de geweldige meewind hebben we op de terugweg nog een groot deel van de vertraging ingelopen. We waren om 01:30 uur op Schiphol, waar we door Gerrit zijn opgehaald.
Het zal wel weer enige jaren duren voor ons volgende bezoek aan Fuerteventura. Het landschap is van de Canarische eilanden hier het minst aantrekkelijk, terwijl je door de vorm flinke afstanden moet afleggen om de diverse plekjes te kunnen bekijken. Bovendien leek het deze keer allemaal iets minder door de steeds aanwezige behoorlijk sterke wind en de paar regendagen.

Een selectie van onze vakantiefoto's is te zien door op onderstaande foto met het typische zandpatroon te klikken.


Terug naar boven Terug naar Vakanties Startpagina