ALGARVE 2012
17 - 25 september

Het plaatsen van een ICD bij Maja, kort na ons 40+40 feest, werd uitgesteld en dat gaf ons de gelegenheid om nog vlug even een weekje vakantie te boeken. We zijn na enig onderzoek uitgekomen in Portugal, waar we in het complex Rocha Brava in Carvoeiro (Algarve) een bungalow vonden.
We hadden een avondvlucht vanaf Zestienhoven en Gerrit heeft ons weggebracht. De vlucht verliep prima volgens schema maar de afhandeling door de hostess op het vliegveld in Faro ging nogal omslachtig. Ze verzamelde verschillende groepjes die dan later aan een chauffeur werden overgedragen. Wij bleven met drie andere stellen over en tot onze verrassing gingen we met zijn achten in een grote touringcar. Een geluk hierbij was wel dat wij als eersten afgezet werden. We werden keurig door iemand van het complex naar onze bungalow gebracht. Echter, die bestond uit twee verdiepingen met beneden het slaapgedeelte en boven de woonkamer met een klein balkon. We hadden een heel ander idee over onze geboekte accommodatie en zijn bij de receptie om een oplossing gaan vragen. Dat werd voortreffelijk geregeld met de aanbieding van een gelijkvloerse bungalow met een terras aansluitend aan een grote tuin. Al met al lagen we door dit oponthoud om 02:30 uur (Nederlandse tijd) in ons bed.
Ondanks het laat naar bed gaan, waren we op de gewone tijd weer wakker. We hebben er een rustige dag van gemaakt. Eerst hebben boodschappen gedaan om daarmee het ontbijt te verzorgen. In de loop van de ochtend zijn we naar het centrum van Carvoeiro gewandeld om daar wat rond te kijken. De weg ernaar toe was wat saai en er was behoorlijk veel autoverkeer. Het dorp viel ons ook al niet mee en terug hebben we een taxi genomen. Na de lunch hebben we bij de receptie een auto geboekt en daarna hebben we een verkenningsrondje door het park gelopen. We hebben dus deze keer de auto niet via de hostess geboekt. Het complex werd door de reisleiding niet bezocht en dat betekende bovendien dat er geen bijeenkomst was voor info en boekingen. Er werd verwacht dat je daar zelf telefonisch contact met hun kantoor over zou opnemen. Een duidelijk gevalletje van: wel de lusten maar niet de lasten. We hebben net buiten het complex in een voortreffelijk restaurant gegeten, waarvan de eigenaresse een Nederlandse bleek te zijn.
Op woensdag werd om 10:00 uur de auto afgeleverd en daarna zijn we op weg gegaan naar Lagos. De snelweg A22 is een tolweg met voor de toeristen een heel aparte manier van tolheffing. Dat kan namelijk iedere derde dag op een postkantoor. De verhuurster raadde ons dan ook af om gebruik te maken van de A22. De Nvi echter herkende deze weg niet als tolweg dus het aangeven van 'vermijd tolwegen' had geen effect. Het opletten om de juiste alternatieve route te nemen, ging ons gelukkig goed af. In Lagos hebben we een stadsmulti gelopen en daarna zijn we richting Ponte da Piedade gereden. Onderweg hebben we bij Praia do Camilo een uitgebreide salade als lunch gegeten. De rotsformaties zijn nog steeds erg indrukwekkend maar het toerisme laat nu ook hier zijn sporen na. De bootjes voor een tripje langs de rotsen en door de grotten varen af en aan. Later in de middag zijn we in Lagos naar de andere kant van de rivier gereden voor een paar caches, o.a. het eindpunt van de multi. Op de terugweg naar de bungalow hebben we een grote supermarkt bezocht voor de aanvulling van de voorraad.
Op donderdag zijn we naar Monchique geweest. Bij een uitkijkpunt lag een cache en volgens de logs was de box knap verstopt. Het zoeken werd bovendien flink bemoeilijkt door de vele kijkers. Het was een komen en gaan van toeristen die allemaal even van het uitzicht kwamen genieten. Uiteindelijk vonden we het kokertje ingeboord in een losse boomtak. Na het terugplaatsen kwamen we in gesprek met een Nederlands stel, dat nog nooit van geocachen had gehoord en die hebben we bijgepraat. In Monchique hebben we een multi door het stadje gelopen maar het eindpunt lag een paar kilometer verder langs een steil wandelpad. Die bewaren we wel voor een volgende keer. Daarna zijn we naar de hoogste bergtop van de Algarve gereden, de berg Foia. We waren er vroeger al eens geweest maar toen was het nog een zandvlakte waar nu een verhard parkeerterrein was aangelegd, uiteraard voorzien van een winkel met toeristenwaar en een restaurant. Op de terugweg zijn we gestopt bij A Rampa, een klein restaurant, waar we in 1977 voor het eerst frango piri piri hebben gegeten. Uit nostalgie hebben we nu weer deze scherp gekruide kip genomen. En het was ook nu weer geweldig lekker. In Lagoa hebben we nog een cache bij een brandweerkazerne gezocht. We werden daar door een van de brandweerlieden aangesproken, die zelf ook cacht en de Portugese hint voor ons heeft verduidelijkt. Hij was er met zijn vrouw en dochtertje, die we blij konden maken met een paar kleine klompjes aan een sleutelhanger. Terug bij de bungalow besloten we om na de uitgebreide lunch niet meer uit eten te gaan maar een boterham te nemen. Maar eerst zijn we nog naar de kust gewandeld waar bij de vuurtoren een cachebox lag. De dichtstbijzijnde cache wilden we toch ook wel even loggen. Op de terugweg kwamen er een paar man onder een parachute met aandrijving vlak boven ons hoofd voorbij.
Door het redelijk vroege opstaan konden we op vrijdag ons plan uitvoeren om een keertje naar de westkust te gaan. Daar was een wandeling richting Praia do Castelejo uitgezet met vijf caches en een bonuscache. In Vila do Bispo vonden we eerst nog een pas geplaatste box en daarna hebben we de auto in het kustgebied geparkeerd. Een doorsteek, die er volgens de kaart zou moeten zijn, liep dood in ondoordringbaar struikgewas. Bovendien hadden we bij een splitsing de verkeerde tak genomen, waardoor we door onze terugkeer naar de juiste route aan het einde van onze tocht ongeveer een kilometer meer gelopen hadden dan oorspronkelijk gepland. Vooral van Maja waren de 8,6 kilometer en de vele hoogtemeters een prestatie van jewelste. Vlak bij de parkeerplaats lag een cache met een originele bergplaats met een erg Hollands tintje. Daarna zijn we naar Sagres gereden, waar we naast het kijkje bij de haven ook nog een cache op een strand bij een luxe resort hebben gedaan.
Op zaterdag is er markt in Loul en Maja wilde die wel weer eens bezoeken. We waren hier vroeger ook geweest en toen waren er allerlei streekproducten te koop. Bij aankomst hadden we al het idee dat het nu op een andere plaats was en dat het zo'n gewone Zuid-Europese zigeunermarkt was met vooral overbodige veel van hetzelfde spul. We waren dan ook snel klaar met ons bezoek en zijn nog wat caches gaan doen. Tijdens onze rit door de stad zagen we de lokale fruit- en groentemarkt op een plek, die overeenkwam met onze herinnering. Alleen was daar nu geen enkele parkeermogelijkheid te vinden en dus zijn we maar doorgereden. Na het cachen in Loul zijn we naar de kust gereden. De Nvi had soms wat moeite met het vinden van de juiste binnenwegen maar we zijn toch bij een paar leuke afgelegen strandjes terechtgekomen. Ja, door het cachen kom je nog eens op onverwachte plekken.
Voor het eerst zagen we op zondag bij het opstaan een flink bewolkte lucht. We hebben dat rustig afgewacht en toen het in het oosten wat beter leek, zijn we die kant opgereden. Dat maakte uiteindelijk echter niet veel uit want toen we op de parkeerplaats van de eerste cache stonden, begon het toch te regenen. We besloten om nog wat verder oostelijk te gaan om daar hopelijk met droog weer de eerste wandeling te kunnen gaan doen. Onderweg kregen we te maken met een wolkbreuk, die veel modder en stenen op de wegen achterliet. Ook ontzettend diepe plassen zorgden ervoor dat er op sommige plaatsen stapvoets werd gereden. Onze eerste cache werd geen succes want die lag bij een kerk, die net uitkwam en de nababbel van de gelovigen nam nogal wat tijd in beslag. We hadden het geduld niet om daarop te wachten. We zijn naar de kust gegaan waar we wel een paar aardige wandelingen langs de rotsen konden maken. Onderweg hebben we uitgebreid geluncht, zodat we 's avonds met n afhaalpizza konden volstaan. Tussendoor hadden we in Carvoeiro redelijk dicht bij het complex nog een hele leuke cache gevonden. Die lag in een gat in de rotsen, waar je alleen kon komen via trapjes en tunneltjes, die naar een vissersplek voerden.
Op de laatste volle dag hebben we geen grote trip meer ondernomen. We zijn naar het westen gereden met een paar mooie uitstapjes naar de kust. Bij n ervan lagen nog geweldig grote plassen als restanten van de hevige regen van gisteren. Ik heb nog geprobeerd om voor Willem-Alexander te spelen oftewel een beetje aan watermanagement te doen door bij de grootste plas een afvoergeultje te maken. Op een strandje bij Ferragudo lag het eindpunt van een korte multi op een stuk dat alleen bij eb te bereiken was. We zijn aan het einde van de middag nog teruggeweest maar ondanks afnemend tij konden we dat gedeelte niet bereiken. Dat wordt dus een cache voor een volgende vakantie. 's Avonds hebben we cataplana, een typisch Portugese visschotel gegeten. Daarna hebben we de auto bij de receptie ingeleverd, de koffers gepakt en de wekker gezet.
We werden dinsdagochtend vroeg opgehaald en deze keer niet met een grote touringcar maar voor de zeven personen was er een klein busje. Op de luchthaven van Faro waren we bij de eersten, die incheckten en we hadden daardoor een plekje redelijk vr in het vliegtuig. We vertrokken een half uurtje later maar door de gunstige wind werd dat tijdens de vlucht grotendeels goedgemaakt. Rianne was met Joris op Zestienhoven om op ons op te halen. Ben kwam uit zijn werk om hen na een gezamenlijke afhaalchinees-maaltijd weer mee naar Gouda te nemen.
Het was dan wel een korte vakantie maar door het uitstekende zonnige weer en het gemak waarmee Maja toch nog redelijke wandelingen kon ondernemen, hebben we er met volle teugen van genoten.

Een selectie van onze vakantiefoto's is te zien door op onderstaande karakteristieke Algarve-opname van strand, rotsen en zee te klikken.


Terug naar boven Terug naar Vakanties Startpagina