LA GOMERA 2013
23 september - 7 oktober

Voor onze najaarsvakantie hadden we de periode van eind september/begin oktober vrijgehouden in onze agenda. De controle bij de oogarts gaf ondanks de injectie tussen mijn ooglid en mijn oogbol gelukkig geen belemmering om op vakantie te gaan. We hadden tijdens onze voorbereiding al wat gekeken naar de mogelijkheden op La Gomera. De enthousiaste verhalen van Jan en Agnes over Santa Ana in Playa de Santiago werd een reŽle mogelijkheid, zeker toen het gecombineerd kon worden met een complex in Valle Gran Rey.

maandag 23 september
Ben heeft ons al vroeg naar Zestienhoven gebracht en daarna onze auto meegenomen. Dat kwam voor Rianne uitstekend uit want die kon de auto op die dag goed gebruiken. De vlucht naar Tenerife verliep volgens schema, waarna we met een taxi naar de haven van Los Cristianos zijn gebracht. Na het afleveren van de bagage was er nog wat tijd over. We hebben rondom de haven wat gewandeld en ondertussen een cache gevonden. De overtocht met de ferry naar San Sebastian de la Gomera ging prima en de auto stond al klaar. Na een rit dwars over het eiland met erg veel bochten waren we om 16:00 uur bij ons appartement El Llano in Valle Gran Rey. Het bekende ritueel van uitpakken, boodschappen doen en een hapje eten werd geroutineerd afgewerkt.

dinsdag 24 september
Het was vandaag een wendag. We hebben het rustig aan gedaan. Na het ontbijt zijn we een rondje langs de kust gaan lopen en hebben we de mogelijkheid van een cachebox, die alleen bij eb te doen is, bekeken. Voor het middaggebeuren hebben we het voorbeeld van de Spanjaarden gevolgd en eerst een siŽsta gehouden. Daarna zijn we naar La Calera gereden voor twee caches. Daar kwam nogal wat trappen beklimmen bij en dat ging Maja met wat pauzes redelijk goed af. Voor ons diner zijn we naar de kust gewandeld, waar we in een restaurant gegeten hebben waar we bijna 12 jaar geleden met Rianne ook hadden gegeten. Met een fraaie zonsondergang als start zaten we tot 21:00 uur op het terras. Op het terras van het appartement hebben we nog een kopje koffie genomen en zijn we weer redelijk vroeg naar bed gegaan.

woensdag 25 september
Alweer een rustige dag. Het ontbijt hebben we een beetje uitgesteld en daardoor werd het een soort van brunch. Al vůůr de uitgebreide koffie zijn we naar El Puntilla gewandeld om via de rotsen naar een cachelocatie te lopen. Het was nog eb en daarom was het goed te doen. Na de koffie hebben we de kaarten gepost en een paar toepasselijke T-shirts gekocht. Na de brunch en de siŽsta zijn we naar El Guro gereden. Daar hebben we lang gezocht naar een cachedoosje en hebben we het begin van een barranco-wandeling bekeken. Die wandeling hadden we in 2002 al eens gedaan maar nu leek het begingedeelte al moeilijk genoeg. Voor ons avondeten zijn we naar de haven gelopen, waar we in een pas geopend restaurant geweldig hebben gegeten. Zo goed dat we op ons terras alleen nog maar koffie en thee hebben gedronken.

donderdag 26 september
Vandaag stond een trip naar het noorden op het programma, waarbij een multi in een botanische tuin in Vallehermoso ons eerste doel was. De wegen op La Gomera zijn een aaneenschakeling van bochten en dus hadden we er al heel wat gehad bij onze eerste stop. Daarna zijn we doorgekronkeld naar de noordoost kant van het eiland met zo nu en dan een cache. We hebben genoten van de vele mooie uitzichten, onder anderen van buureiland Tenerife met El Teide als blikvanger. Na terugkomst in ons appartement hebben we ons eerst nog even heerlijk ontspannen en zijn we daarna in een restaurant aan de kustweg een hapje gaan eten.

vrijdag 27 september
Het zou een rustige dag worden, tenminste dat hadden we voor ogen. Maar het werd heel iets anders. De planning was om na de siŽsta bij Arure een korte wandeling naar een cache te gaan doen. Maar op de aangegeven parkeerplaats miezerde het een beetje. Nu hadden we als alternatief een soortgelijke wandeling midden op het eiland. Op weg daar naar toe bleek dat het beginpunt alleen via Las Rosas, dus met een flinke omweg, was te bereiken. Bovendien begon het waarschuwingslampje van de benzinemeter te branden. Volgens de NŁvi was het dichtstbijzijnde benzinestation pas in Hermigua en dus reden we geheel onverwachts alweer langs de noordkust van het eiland. Na het vinden van het cachedoosje reden we via dezelfde omweg weer terug naar Valle Gran Rey. Waar we een paar uur eerder nog ongestoord langs waren gekomen, lag nu plotseling een boom dwars over de weg. De meeste takken waren door de val afgebroken, terwijl de andere takken gemakkelijk konden worden verwijderd. Ik ben begonnen met al het losse materiaal over de rand op de helling te gooien. Maar de stam was niet van zijn plaats te krijgen. Gelukkig kwam er hulp van de Spaanse bestuurder van een auto uit de andere richting. Samen lukte het ons om met veel moeite de stam in de berm te deponeren. De bestuurster van de inmiddels gearriveerde derde auto kon zich beperken tot het verbaasd toekijken. We waren door dit voorval wel een half uurtje later thuis, maar voor ons restaurantbezoek maakte het eigenlijk niet zo veel uit. Daar kun je tot laat in de avond nog terecht voor een hapje.

zaterdag 28 september
Ook vandaag hebben we iets bijzonders meegemaakt. We waren van plan om een wandeling door de Barranco de Arure te gaan maken. We hadden dat 12 jaar geleden al eens gedaan en nu waren er onderweg en aan het einde een paar caches te scoren. Het liep echter heel anders. Bij het vertrek bonkte de auto een beetje en Maja's veronderstelling bleek een waarheid. We hadden een lekke band. We waren vlakbij een benzinestation en daar zijn we voorzichtig naar toegereden. Daar heb ik de band verwisseld voor een zogenaamde thuisbrengband. De pompbediende was ontzettend behulpzaam en heeft de originele band opgepompt met het idee dat jongelui (met een drankje op) hem misschien leeg hadden laten lopen. Later op de dag zouden we dan bij hem checken of de druk hetzelfde was gebleven of toch teruggelopen. Intussen had ik het verhuurbedrijf gebeld en afgesproken dat we maandag bij hun kantoor op het kleine vliegveld bij Playa de Santiago de zaak verder konden afhandelen. We verkassen dan toch naar het complex Santa Ana in die plaats. Voorzichtig rijden was de boodschap. Met een uurtje vertraging zijn we aan onze wandeling uit El Buro begonnen. Het bleek niet zo eenvoudig om het juiste of beter gezegd het gemakkelijkste pad te vinden. We zijn dan ook niet naar de waterval aan het einde geweest, terwijl de andere cache op een van benedenuit onbereikbaar pad langs de bovenkant van de barranco lag. Dus geen caches vandaag maar wel een geweldige prestatie van Maja, die ondanks het moeilijke terrein gewoon door bleef gaan. Op de terugweg hebben we bij het benzinestation de band laten checken. De druk was iets teruggelopen en er zal dus wel een klein lekje in de band zitten. Na terugkomst in het appartement hebben we onze rust gepakt en is Maja nog even gaan zwemmen en zonnen. Voor ons avondeten zijn we naar de haven gelopen, waar we weer heerlijk hebben gegeten. Al met al weer een bijzondere dag.

zondag 29 september
Na de inspanningen van gisteren hebben we er vandaag een rustige dag van gemaakt. Maja heeft hiervan gebruik gemaakt door een wasje te draaien. Intussen hadden we een wandeling langs de kust gemaakt. Na het afhandelen van de was en de siŽsta zijn we naar de parkeerplaats gereden van de cache, die we vrijdag vanwege het slecht weer hadden laten zitten. Ook nu was het er een beetje mistig maar na een korte wandeling hadden we de stramme spieren toch wel weer een beetje losgelopen. Voor ons etentje zijn we tijdens een fraaie zonsondergang naar de kust gewandeld.

maandag 30 september
De verplaatsingsdag is heel soepel verlopen. We hebben op ons gemak de auto ingepakt en mede vanwege onze thuisbrengband was de rit uitermate rustig. Op de parkeerplaats van de Alto de Garajonay, het hoogste punt van La Gomera, hebben we de auto neergezet. Vooral Maja leverde weer een grootse prestatie, want in 1,5 kilometer hebben we een hoogteverschil van 150 meter overwonnen. Het fraaie uitzicht op Tenerife, La Palma en El Hierro was onze beloning. Daarna zijn we naar ons huisje in het complex Santa Ana in Playa de Santiago gereden. Dat ligt op de rand van de klif met een geweldig uitzicht over de zee. Volgens afspraak zijn we na de siŽsta naar het kantoor van het autoverhuurbedrijf op de kleine luchthaven gegaan om wat te regelen voor de kapotte band. Een monteur heeft de auto meegenomen en later weer bij het complex afgeleverd. Het dorpje Playa ligt op een paar honderd meter afstand en is te bereiken via een steil pad met 80 meter hoogteverschil of met de auto de barranco rond. Voor ons avondeten hebben we voor die optie gekozen.

dinsdag 1 oktober
We hadden een rustige dag gepland en dat kwam goed uit. De reparatie van de band was toch mislukt en nu werd 's morgens de auto omgeruild. We hebben over de promenade langs de kust gelopen. Het verhoogde de animo wel dat er aan het begin en het einde een cache ligt. Jammer is wel dat het aangelegde pad voor het grootste deel langs een dorre, onbewerkte vlakte loopt. Misschien dat het nog ontwikkeld wordt maar nu schiet het wandelpad zijn doel volledig voorbij. Maja heeft 's middags het zwembad geprobeerd en ik heb de afdaling over de trappen naar het dorp getest. Voor Maja lijkt vooral de terugtocht te zwaar (80 meter stijgen over een afstand van 400 meter) en dus zullen we samen geen gebruik gaan maken van deze mogelijkheid. We zijn dan ook 's avonds met de auto naar het dorp gereden voor een etentje op een terras aan de kust.

woensdag 2 oktober
De weerprofielen hadden het al aangegeven. Dit zou een wat mindere dag worden en dat klopte. Het leek aan de kust nog redelijk maar in het binnenland kregen we te maken met laaghangende bewolking en soms een beetje miezer. We zijn naar Imada gereden. Dat ligt inderdaad schilderachtig tegen de berghelling geplakt maar de twee cachetochten die daar beginnen, leken vooral voor Maja iets te zwaar. Bovendien begon het precies op dat moment licht te regenen. Bij Alajero hebben we een helling naar een kapelletje beklommen waar we naar een cachedoosje hebben gezocht. Helaas niet gevonden want een regenbui dwong ons min of meer om het zoeken te staken en snel terug te keren naar de auto. De kapel was helaas gesloten, dus daar konden we ook niet schuilen. Ik vraag me trouwens af waarom ze vroeger de kerk boven op een heuvel bouwden en niet gewoon beneden in het dorp. Bij ons ligt in het centrum van ieder dorp toch ook de kerk en de kroeg tegenover elkaar. Aan het einde van de middag zijn we naar de andere kant van de Barranco de Santiago gereden en hebben we een cache gecombineerd met boodschappen in een wat grotere supermarkt. We hebben in een grotrestaurant gegeten. Volgens een reisgids het summum, maar in de praktijk bleek het niet beter te zijn dan de andere restaurants langs de kustweg in Playa de Santiago.

donderdag 3 oktober
Vandaag stond er een route naar het oosten van het eiland richting San Sebastian op het programma. De weersverwachtingen gaven een mooie dag aan, al bleek dat in de praktijk niet helemaal te kloppen. Onderweg hebben we hier en daar een cachestop ingelast. De ogenschijnlijk langs de de doorgaande weg liggende locaties konden dikwijls alleen via een wandeling worden bereikt. Zo zijn we naar El Sagrado Corazon de Jesus gewandeld, een kolossaal Christus-beeld op een heuvel met schitterend uitzicht op San Sebastian. Via een fraaie maar uiteraard zeer kronkelige weg door het beboste Parque Nacional de Garajonay zijn we teruggereden naar Playa de Santiago.

vrijdag 4 oktober
Het midden van het eiland was voor vandaag onze bestemming. We waren al een paar keer langs de Roque de Agando gereden maar de twee caches daar hadden we nog niet gedaan. Eerst zijn we in Alajero nog een keer naar de cache bij het kapelletje op de heuvel gaan zoeken en deze keer onder een fraai zonnetje met meer succes. Bij de Roque de Agando moesten we wel een wandeling naar een uitkijkpunt maken. Ook bij deze tweede wandeling van de dag ging het Maja goed af. Bij terugkomst hebben we op ons terras geluncht en verder lekker rustig aan gedaan. De ambiance in het restaurant aan de kustweg in Playa de Santiago viel wat tegen en we waren dan ook weer vroeg terug.

zaterdag 5 oktober
Nog ťťn behoorlijke uitdaging wilden we aangaan. Uiteindelijk viel de keuze op een cache van een Nederlandse cacher, die vanaf Imada binnen een redelijke afstand leek te liggen. Maja zou onderweg goed in de gaten houden tot hoever haar mogelijkheden haar zouden kunnen brengen en daarbij ook de terugtocht in aanmerking blijven nemen. Het was inderdaad een schitterde wandeling over smalle paadjes, waarbij het traject nogal op en af ging. Met de nodige pauzes is het ons gelukt om de box te vinden, of beter gezegd: is het Maja gelukt om het hele stuk tot aan het verlaten dorpje El Azadoe af te leggen. De terugtocht ging tot de laatste paar honderd meter eigenlijk ook goed, maar dat laatste stukje ging nog behoorlijk omhoog en dat verliep daardoor nogal moeizaam. Voor de statistieken dan de cijfers: totaal 4,5 kilometer met 200 hoogtemeters in drie uur. Daarna zijn we in Alajero een hapje gaan eten zodat we de rest van de middag en de avond rustig aan konden doen. Dat hebben we dan ook zo in kunnen vullen. En de voldoening over de geslaagde onderneming bleef nog lang rond ons appartement hangen.

zondag 6 oktober
Na het goede resultaat van gisteren had Maja de smaak te pakken. We zijn naar het oosten van het eiland gereden en we hebben de auto achtergelaten op de parkeerplaats van het eerder bezochte Christus-beeld. Na een stuk door de barranco twijfelden we of het pad moesten volgen of een afslag naar boven moesten nemen. Het pijltje van de GPSr wees er zo'n beetje tussenin, dus die gaf ook niet een pasklare oplossing. En net als altijd in de file en bij kassa's kozen we dus verkeerd. Na terugkeer bij het twijfelpunt besloot Maja om de beklimming niet meer te gaan doen. Zij is teruggelopen naar de auto en ik ben naar boven naar de cachelocatie gelopen. Na terugkomst bij het appartement hebben we onze spulletjes verzameld als voorbereiding op het inpakken van de koffers. Maja had wat last van haar rug en dus hebben we het inpakken van de bagage verdeeld over de verder rustige middag. Voor ons afscheidsetentje zijn we naar het dorp gereden. Om een idee te geven hoe de afstanden hier zijn, heb ik een klein testje gedaan. Vanaf het terras van het restaurant lag ons appartement op een afstand van 135 meter. Om er met de auto te komen moest ik een afstand uit en thuis van 5,9 kilometrer afleggen. Lopend zouden we via die hele steile trappen moeten afdalen om over het stijgen na afloop van ons etentje maar te zwijgen. Dus zijn we iedere avond met de auto naar Playa gereden voor ons hapje en drankje.

maandag 7 oktober
Al vroeg zou de wekker aflopen om op tijd bij de boot te kunnen zijn. Maja was echter al eerder wakker en heeft nog een warm bad genomen om haar rug wat soepeler te maken. Om 06:00 uur zijn we naar San Sebastian vertrokken. In het donker lijken de wegen nog bochtiger en dus hebben we rustig aan gedaan. Eerst hebben we de auto bij het verhuurbedrijf achtergelaten. De ferry deed er wat langer over en op de kade stond de chauffeur al te wachten. Op de luchthaven ging het redelijk vlot en ook het vliegtuig lag voor op het schema. Een korte vlucht naar Gran Canaria, waar we tijdens de wissel aan boord mochten blijven. Ook hier ging het vlotjes en konden we ongeveer een half uur eerder vertrekken. De vlucht verliep verder volgens de planning en zo waren we ook een half uurtje eerder op Zestienhoven. Ben en Joris hebben ons opgehaald en in Boskoop afgeleverd.

Door het bezoeken van twee locaties in het westen en het zuiden van het eiland was het een zeer geslaagde vakantie. We konden zo onze ritjes naar het noorden en oosten verdelen over de twee bestemmingen en vermeden we het om iedere keer over dezelfde weg naar het centrum van het eiland te moeten kronkelen.

Zoals gebruikelijk is er weer een selectie van onze vakantiefoto's te bekijken. Klik daarvoor op de volgende zonsondergang.


Terug naar boven Terug naar Vakanties Startpagina