CORSICA 2014
17 - 31 mei

Het idee om een keertje naar Corsica te gaan, was al heel oud. Jaren maar dan echt jaren geleden had ik een boek van Anthony van Kampen gelezen. De titel is Corsicaans avontuur en gaat over Mary Kingma, een Nederlands meisje dat in Calvi terecht komt en uiteraard allerlei avonturen beleeft. Bovendien wordt de indrukwekkende natuur van het Ile de Beauté op een verbluffend knappe manier beschreven. En dat idee werd vorig jaar tijdens de uitzendingen van de eerste drie etappes van de Tour de France nog eens nieuw leven ingeblazen. Bij de voorbereiding hebben we geprobeerd of het betreffende boek nog te verkrijgen was en uiteindelijk zijn we geslaagd bij bol.com maar wel voor een tweedehands exemplaar. Maja is erin begonnen en al lezende komen er regelmatig bekende plekjes langs.
Voor onze reis zijn we uitgekomen op een rondreis van een week langs hotels door het noorden en daarna een week in een appartement in het zuiden. Dan was er nog de keuze tussen vliegen en gehuurde auto of met eigen auto en dan de veerboot naar Corsica. Qua kosten ontliepen de beide mogelijkheden elkaar niet zo veel en wij hebben gekozen voor de eerste optie. De geroutineerde lezer(es) zal aan het einde van het verslag de fotoselectie missen. We hebben deze keer per dag de mooiste foto's meteen onder het dagverhaal geplaatst.

zaterdag 17 mei
Tijdens onze vakantie zouden Rianne en Ben met de kids een tijdje in ons huis komen logeren om van het mooie weer te kunnen genieten. Ze kwamen om ongeveer 09:00 uur bij ons aan. Christy kreeg te eten, Joris haalde zijn favoriete tractor te voorschijn en Ben heeft ons naar Schiphol gebracht. Daar was de security deze keer erg overdreven maar verliep verder alles volgens het gewone patroon. We hadden wel wat vertraging. Op het vliegveld van Ajaccio kregen we de vouchers voor de hotels en hebben we onze auto opgehaald. De rit naar Corte ging zonder problemen. Het hotel bleek midden in het centrum te liggen en parkeren voor de deur was niet mogelijk. Na een paar zoekrondjes is Maja uitgestapt en kwam terug met de mededeling, dat de enige mogelijkheid een parkeergarage in de buurt was. Het hotel was een oud gebouw met simpele kamers maar wel met één voordeel. De receptionist sprak Nederlands, hij heeft een Nederlandse moeder en was drietalig opgevoed. Na het uitpakken van de bagage en de uitwisseling van de nodige WhatsApp-berichten zijn we een rondje door het centrum gaan lopen en hebben we een hapje gegeten.


even de mail checken en wat berichtjes versturen

zondag 18 mei
Na een zeer simpel ontbijt zijn we naar een paar caches in de buurt van Corte gereden. Het waren alle drie bijzondere plekjes waar we zonder geocachen nooit terecht zouden zijn gekomen. De eerste was bij een oude typisch Corsicaanse boogbrug, de tweede bij een klein strandje aan een sterk stromende en heldere rivier en de derde na een flinke en inspannende wandeling bij een serie watervallen. Bij een stop in Vivario hebben we in een paar typische dorpswinkeltjes nog wat streekproducten gekocht, zoals worst, geitenkaas en honing. Bij terugkomst zijn we naar de citadel van Corte gereden maar daar vonden we eerlijk gezegd niet zoveel aan. Voor ons avondeten hadden we een restaurant op het oog via een vermelding in onze reisgids. Heel apart was dat we op hetzelfde plein terecht kwamen waar we 's middags hadden gelopen. Daar kwamen we na een flinke helling echter pas ter plaatse achter. Het standbeeld kwam ons namelijk heel bekend voor. Tot overmaat van ramp bestond het restaurant niet meer, tenminste wij konden het niet vinden. Er waren wel genoeg alternatieven en dus hebben we echt wel wat te eten gevonden.


de traditionele oude Corsicaanse brug bij Altiani


op weg naar de Cascade des Anglais

maandag 19 mei
De dag begon miezerig en dat was in overeenstemming met de verwachting van de weerprofeten op onze telefoons. Na het ontbijt hebben we de laatste bagage ingepakt en na het uitchecken zijn we richting Calvi gereden. Door de voorbereiding van de mogelijke caches waren we al snel op een binnenweg terechtgekomen. De eerste cachelocatie was bij een oude kapel op een zijweggetje. Na het loggen zijn we naar het volgende dorpje gereden. Daar was het erg druk en we konden ternauwernood een parkeerplaats vinden. Bij onze rondwandeling bleek ons vermoeden dat er een begrafenis op punt stond om te beginnen, erg waar te zijn. Wij vielen in ons vakantietenue behoorlijk uit de toon bij alle stemmig geklede belangstellenden. We hebben uit het aantal afgeleid dat het een belangrijk persoon was, die naar zijn laatste rustplaats werd begeleid. We zijn dus maar weer via onze binnenweg naar de kust doorgereden. Daar wilden we op een landtong bij de vuurtoren nog een cache gaan zoeken. Dat ging even niet door want rond de plek van het doosje werd een parcours uitgezet voor een groot kampioenschap voor motoren. Het hele terrein was afgezet met linten en duidelijk niet beschikbaar voor een paar eenvoudige cachers. Voor de lunch kwamen we uit in Santa Reparata. Tijdens de lunch kwamen de eerste regendruppels en die werden steeds groter en talrijker. Het werd inderdaad een forse bui. We zijn dus maar linea recta naar het hotel gereden. Nou ja, linea recta, het wegennet op Corsica is een aaneenschakeling van bochten. Vooral op de binnenwegen die wij dan nemen. Aan het einde van de middag werd het droog en zijn we naar de stad Calvi gereden. We zitten namelijk in een hotel op zo'n 7 kilometer afstand. In Calvi hebben we de citadel bekeken, twee van de drie caches daar gevonden, langs de haven gewandeld en een hapje gegeten. Daarna op de kamer een kopje koffie/thee gedronken en de digitale contacten onderhouden.


voorbereidingen voor het FFM trial-kampioenschap op Ile de la Pietra


uitzicht vanaf de Citadelle op de haven van Calvi

dinsdag 20 mei
De zon scheen al volop bij het opstaan. Het ontbijt hebben we dan ook op het terras kunnen nuttigen. De zon heeft ons verder de hele dag vergezeld. Na het ontbijt zijn we naar de noordwestelijke punt bij Calvi gereden. Heel apart was wel dat er bij het instappen plotseling twee paarden langs de parkeerplaats bij het hotel liepen. Onze planning om op het schiereiland een flinke wandeling te gaan maken hebben we na enig overleg veranderd. Vanaf de parkeerplaats was er namelijk eerst een erg steile helling naar het beginpunt en dat leek ons iets te inspannend, vooral de terugweg. We zijn naar wat andere cachelocaties gereden en kwamen daarbij weer op plekjes waar de 'gewone' toerist niet naar toe gaat. Zo kwamen bij een groep tafoni's uit. Dat zijn rotsblokken met min of meer ellipsvormige openingen, waarvan niet helemaal duidelijk is hoe ze gevormd zijn. De meest genoemde mogelijkheid is dat er water via barsten en breuken in het binnenste van het rotsblok komt, waarna wind- of watererosie de holtes laat ontstaan. Bij een volgende cache was er een voorval, dat tekenend was voor de rustige omgeving. Na een wandeling van ongeveer een half uur langs de kust kwamen we terug bij de auto en merkten dat er een portier nog steeds wijd openstond. Gelukkig was alles er nog. Daarnaast hadden we bij de laatste cache een bijzondere ervaring. De route liep langs de rotskust met erg veel doornige struiken. Eerst hebben we bij het verkeerde rotsblok gezocht. Door de overvloed aan stekels waren mijn benen daarna overdekt met licht bloedende strepen. Uiteindelijk zijn we heel voorzichtig manoeuvrerend op de juiste plek gekomen met een vondst als resultaat. In het begin van de avond zijn we naar Calvi gereden. Eerst hebben we op de citadel de derde cache van de serie van gisteren gevonden. We hadden nog even de info op de cachepagina goed bekeken en nu was het een stuk duidelijker. Daarna hebben we een hapje gegeten.


onverwachte onbegeleide voorbijgangers


een tafoni in de buurt van Calvi

woensdag 21 mei
Op onze verplaatsingsdag van Calvi naar Bastia hebben we het rustig aan gedaan. Eerst uitgebreid digitaal verkeer met het thuisfront en daarna op het terras ontbeten. Het leek er meteen al op dat het een mooie dag zou worden, al was er wel wat sluierbewolking. Maja had een thermosfles gekocht zodat we zelf onderweg voor een kopje koffie kunnen zorgen. Tijdens een paar cachestops hebben we daar al gebruik van kunnen maken. Bij één stop hadden we uitzicht op een stuk strand en tot onze verbazing liep daar een kudde koeien. In het laatste stuk van de rit waren geen caches te vinden en na de laatste vondst zijn we langs de kust verder gereden. We hadden het idee om ook een stuk van de Cap Corse, het schiereiland noordelijk van Bastia mee te pakken maar na het beter bekijken van de afstanden en het tijdsplaatje hebben we dat toch maar niet gedaan. Het hotel lag in een buitenwijk aan de zuidkant van Bastia. Na het inchecken hebben we een rondje door de omgeving gelopen om een cache te zoeken en om te kijken of we een restaurant konden vinden. Het eerste is gelukt maar het tweede niet. We hebben in het restaurant van het hotel gegeten. Er was weinig keuze en vooral voor Maja was het een beetje behelpen.


koeien op het Ostriconi-strand bij Ogliastro


een achterbakkie koffie

donderdag 22 mei
Bij het ontbijt bleek het hartige beleg geen onderdeel uit te maken van het arrangement en moest apart bijbesteld worden. De planning voor vandaag had twee opties. Een rondje over het schiereiland noordelijk van Bastia of de kastanjestreek in het zuiden. Het is de tweede mogelijkheid geworden waarbij we eerst langs de kust zijn gereden om daarna de bergen in te trekken. Uiteindelijk kwamen we uit in Loreto di Casinca waar we op een terras nog even de vragen van een bij de voorbereiding over het hoofd geziene multi hebben uitgeschreven. Het uitzicht vanaf de Belvédère viel door het sombere weer een beetje tegen. Overigens, Maja vond daar wel de nano van een andere cache maar op het eindpunt van de multi waren we niet succesvol. In Penta di Cansica moesten we bij de kerk zijn. De doodlopende weg bleek echter te eindigen in een erg smal stukje. We hadden een parkeerterrein verwacht maar moesten voorzichtig manoeuvrerend achteruit rijden. Een oudere bewoner kon het niet langer aanzien en met gebarentaal hielp hij ons bij een omdraaiactie helemaal aan het einde van het steegje. Bij onze zoekactie even later naar de cache kwam hij nog even buurten en vertelde het een en ander over de historie van de kerk. Overigens ging de conversatie weer in zijn handen- en voetentaaltje en ons gebrekkige Frans. Hij maakte duidelijk dat daar ooit bij een hevig onweer de bliksem ingeslagen was en de klok en verschillende heiligenbeelden naar beneden gekomen waren. De beelden waren wonder boven wonder niet beschadigd en weer teruggeplaatst maar de klok was buiten bij de gevel neergezet. Een ideale plek voor het cachedoosje en groot was zijn verbazing toen ik de zware klok iets kon verschuiven en Maja de cache te voorschijn haalde. Voor ons diner zijn we naar Bastia gereden nadat Maja het internet had geraadpleegd over de beschikbare restaurants. We kwamen uit bij Chez Vincent (voor de Poelukkers: ik heb geen nazaten van Toon van Buuren gezien) met schitterend uitzicht over de haven en de oude stad. Tijdens ons etentje was er nog een genoeglijk gesprek met onze Franse buren. Dat ging in een mengeling van Engels (met haar) en Frans (met hem).


uitzicht vanaf de Belvédère op het lager gelegen deel van Loreto di Casinca


proosten op het terras in Bastia

vrijdag 23 mei
Op onze verplaatsingsdag van Bastia naar Ajaccio hebben we het advies van de Franse hostess opgevolgd. Dat hield in dat we vanaf Corte een omweg over Porto hebben gemaakt. Een paar schitterende stukken natuur (zoals de Gorges de Spelunca en de kustweg tussen Porto en Piana) en de vele nauwe passages waren de omweg meer dan waard. We moesten op deze rit wel continu attent blijven want op verschillende plaatsen liepen er plotseling geiten of varkens op de weg. Van het geplande cachewerk kwam de helft niet uit de verf. Op de eerste locatie had een vijftal Corsicaanse politiemensen zich verzameld om met een lasergun te spelen, op een ander plek bleek dat we nog een erg steile helling zouden moeten afdalen en bij de laatste stond het kleine parkeerplaatsje al overvol met auto's van fotograferende toeristen. Op het laatste stuk van de rit hebben we in verband met de aankomsttijd in het hotel geen stops meer ingelast. Nu waren we er nog op een redelijke tijdstip om wat te relaxen vóór onze avondwandeling naar een restaurant. Vlak daarbij hadden we nog een primeur op cachegebied. Via een app op mijn telefoon hebben we daar een cache gevonden.


Maja legt de loslopende varkens vast


de weg door de Gorges de Spelunca

zaterdag 24 mei
Na één nacht in Ajaccio zijn we op weg gegaan naar Porto Vecchio. We hadden onderweg drie cachestops gepland met een korte wandeling. Het bleken drie hele leuke wandelingen te zijn, al hebben we bij de eerste geen doosje kunnen vinden. Bij de parkeerplaats van de tweede was een restaurant en daar hebben we meteen maar uitgebreid geluncht. Aan het einde van de middag zijn we bij Salina Bay aangekomen. Bij de voorbereiding had ik op Google Maps en Streetview gezien dat er bij die opnamen nog gebouwd werd. Dat klopte helemaal want we kwamen in een gloednieuw complex. Het appartement overtrof onze verwachtingen, erg ruim met een groot balkon. We hebben onze boodschappen voor de eerste dagen gedaan en daarna op het balkon een hapje gegeten.


nog zo'n karakteristieke brug: Pont Génois d'Abra


het terras bij ons appartement is erg ruim

zondag 25 mei
Op onze eerste dag in Porto Vecchio hebben we een rustdag genomen. Na het ontbijt op ons balkon zijn we naar de Haute Ville gewandeld waar op de markt vooral streekproducten werden aangeboden. Uiteraard hebben we wat worst, kaas en fruit gekocht. Daarna hebben we heel relaxed op ons balkon gezeten. Koffie gedronken, een spelletje yatzee gespeeld en de routes voor de volgende dagen bekeken. Aan het einde van de middag zijn we naar de haven gelopen voor een verkenningsrondje en ’s avonds hebben we dat nog een keertje gedaan maar nu om een hapje te eten.


op de markt in Porto Vecchio


de Porte Génoise in de Haute Ville

maandag 26 mei
Vandaag stond een bezoek aan Bonifacio op het programma. Uiteraard hadden we rondom deze stad enige caches gepland. We hebben echter de volgorde voor het vertrek omgedraaid. Na een paar mooie plekjes bezocht te hebben, kwamen we rond 12:00 uur in Bonifacio aan. We konden aanschuiven in de rij auto's op weg naar een parkeerplaats. Op het laatste veld, voordat we in zee kukelden, vonden we een plekje. Dat was in ons geval niet zo'n bezwaar omdat daar een multi startte. Na het vinden van het doosje zijn we de binnenstad gaan verkennen. Op een terras met een schitterend uitzicht en een bedelende meeuw hebben we een hapje gegeten. In de smalle straatjes was het een drukte van belang. En dat op een maandag in mei. Wat moet er in het hoogseizoen hier een mensenmassa rondlopen. Overigens was van het volgens de weerprofeten sombere weer niets te zien, een stralende zon begeleidde ons de hele dag. Bij thuiskomst hebben we wat boodschappen gehaald en verder de avond op ons balkon besteed aan een drankje, een spelletje yatzee en de route voor dinsdag voorbereid.


de rotspartijen bij de Ermitage de la Trinité


de meeuw in Bonifacio bedelde om een hapje

dinsdag 27 mei
De tocht van vandaag ging langs de kust naar het noorden en dan via het binnenland weer terug. Volgens de reisgids is dit gebied erg gewild bij wandelaars en dat klopte. Op verschillende punten zagen we groepen en/of stellen die zich opmaakten voor een wandeltocht. Wij hebben een paar cachestops gemaakt maar waren niet zo gelukkig. Bovendien stond er een stormachtige wind en dat maakte het vooral boven op de Col de Bavella niet prettig. We hebben daar wel heerlijk gegeten en het meegenomen lunchpakket voor de avond bewaard. De temperatuur werkte niet echt mee en daarom hebben we ook niet al te lang op het balkon gezeten.


zomaar een steentje in de buurt van de Col de Larone


zoeken op de Col de Bavella (George in schutkleur)

woensdag 28 mei
Na de lange rit van gisteren hebben we het vandaag wat dichterbij gezocht. Op het schiereiland bij Porto Vecchio liggen een stuk of vijf caches met een korte wandeling. Daar hebben we er een paar van gedaan. We hebben mede door de korte afstand ook thuis kunnen lunchen. De rest van de middag hebben we heerlijk relaxed doorgebracht. Aan het einde van de middag zijn we naar de Haute Ville gereden en hadden we het geluk dat we meteen een parkeerplek vonden. We hebben er wat rondgelopen, winkeltjes bekeken, de batterij in het horloge van Maja laten vervangen en een hapje gegeten in een restaurant met een schitterend uitzicht.


het pad naar de Punta di la Varra


uitzicht vanaf Salina Bay op de Haute Ville

donderdag 29 mei
Bij Bonifacio lagen nog een paar caches die we wilden doen. Na het ontbijt zijn we die kant opgereden. Heb ik eerder gemeld dat het wegennet op Corsica een grote kronkelpartij is, dat geldt niet voor de weg tussen Porto Vecchio en Bonifacio. Daar zitten kilometers lange rechte stukken in. We hebben de kust oostelijk van Bonifacio bekeken en van die kant heb je een geweldig uitzicht op de krijtrotsen waarop de stad gebouwd is. Voor onze laatste cache hebben we een hele mooie wandeling langs de kust gemaakt, over strandjes, op en af over rotsen en door een stukje bos. Voor het diner zijn we naar de haven gelopen waar we nog gezellig hebben zitten kletsen met een tweetalig Belgisch stel.


Bonifacio op de krijtrotsen


wandeling naar de Punta di Sperone

vrijdag 30 mei
Voor onze laatste dag hadden we nog een paar mogelijkheden. We kozen voor een wandeling naar een waterval in de buurt van l'Ospédale. Het was een fraaie route met aardig wat hoogteverschil en Maja moest flink aan de bak. Het is haar prima afgegaan met 225 hoogtemeters over 3,7 kilometer. Op de heenweg was er nog wel een grappig voorval toen een Frans stel ons vroeg of ze op de goede weg naar de waterval waren. Ze kwamen ons echter tegemoet en dat leek dus niet op de juiste richting. Met enige uitleg over en een blik op de GPSr zijn ze een stukje met ons meegelopen. Na thuiskomst hebben we net zoals de voorgaande dagen relaxed op ons balkon gezeten. Voor ons diner zijn we naar de Haute Ville gereden waar we het geluk hadden om weer meteen een parkeerplek te kunnen vinden.


het pad naar de Cascade de Piscia di Gallu in de buurt van l'Ospédale


Le Rocher Sentinelle, een tafoni in de buurt van de Piscia de Gallu

zaterdag 31 mei
Onze vertrekdag begon heel rustig. Om ongeveer 09:30 uur vertrokken we uit Porto Vecchio. Onderweg zijn we de cachelocatie wezen bekijken waar we vorige week geen doosje hadden gevonden maar waar afgelopen week twee logs waren gepubliceerd met een vondst. De bergplaats was door een goede spoilerfoto heel duidelijk maar wij hebben er ook nu geen cache gevonden. Het inleveren van de auto verliep aanvankelijk heel soepel. We mochten de auto nog even meenemen om onze bagage bij de vertrekhal af te leveren. Daar moesten we ook de papieren afgeven. En toen ging het fout. Er was een papiertje van de voorbank afgevallen en de hoes was in het opbergvakje van de auto achtergebleven. De dames achter de balie wilden wel een complete set en dus ben ik teruggerend naar de inleverplaats. De auto was al door een schoonmaker onder handen genomen en hij had het papierwerk doorgegeven. Het was alleen niet duidelijk waar het nu was maar een telefoontje naar het kantoor loste alles op. Voor het boarden zaten wij nog rustig onze schoenen te wisselen toen we zelfs omgeroepen werden. Alleen had de Franse omroepster onze namen wel erg verbasterd. Van der Loos leek er nog een beetje op maar Duijvestijn was wel erg tongbrekend voor haar.
De terugvlucht ging via Sardinië en verliep na de tussenlanding op Olbia volgens schema. Ben had bij het ophalen een verrassing voor ons want hij had Joris bij zich, die ons de gehele rit op de hoogte heeft gehouden van de aanwezigheid van vrachtwagens, tractoren en graafmachines.

De twee weken zijn voorbij gevlogen, het leek wel of we er veel langer zijn geweest. Deze vakantie heeft helemaal aan onze verwachtingen voldaan: een schitterende natuur, de afwisseling in het landschap, de mediterrane rust en de diverse fraaie cachewandelingen.

Terug naar boven Terug naar Vakanties Startpagina