EXTREMADURA 2016
26 oktober - 5 november

De situatie van Maja verbeterde dusdanig dat een buitenlandse vakantie steeds verder op haar verlanglijstje steeg. Na een ruim onderzoek over geschikte bestemmingen in verband met aanwezige kennis over haar steunhart in buitenlandse ziekenhuizen kwam uiteindelijk Madrid als beste uit de bus. Een rondrit door de Extremadura was al jaren een wens en dat werd het dan ook. We boekten een reis langs de paradors van Ávila, Salamanca, Plasencia, Trujillo en Oropesa, waarin we dan in ieder twee nachten verbleven. Na het invullen van de nodige formulieren en diverse e-mails en telefoontjes kwam de toestemming om haar apparaten als cabinebagage te mogen vervoeren en werd de boeking definitief.

woensdag 26 oktober
We hadden een erg vroege vlucht en Rianne heeft ons midden in de nacht naar Schiphol gebracht. Begeleiding vanaf de incheck tot aan de gate was inbegrepen en dat was geweldig geregeld. Na een voorspoedige vlucht was er ook in Madrid begeleiding en werden we bij het autoverhuurbedrijf afgeleverd. We kregen een upgrade voor de auto en dat bleek een 7-persoonsbusje te zijn. Het leek leuk maar dat gevoel veranderde in de loop van de dag. Al snel was er wat gerammel te horen aan de achterkant en dat werd steeds ietsie erger. We hadden een toeristische route voorbereid en dat ging prima. Onderweg vonden we een paar caches en we genoten van een lunch in een redelijk chique restaurant. Aangekomen bij de parador was er geen parkeerplaats voorhanden maar bij het inchecken wees de vriendelijke receptioniste op een andere parkeerplaats aan de achterzijde. We moesten daarvoor even omrijden en daar ging het fout. Ik verkeek me op de afmetingen van de auto en schampte de smalle uitrit. Een flink beschadigde achterportier was het resultaat. Bovendien ging de auto bij het parkeren op een gegeven moment niet meer voor- en achteruit. Telefoontjes met Avis leverde de komst op van een monteur, die echter alleen Spaans sprak. Met de tussenkomst van de receptioniste als tolk konden we hem de problemen duidelijk maken. Voor het rare geluid vroeg ik hem om een stukje te rijden. Na tien meter zag ik zijn gezicht vertrekken en had hij het al gehoord. Na diverse telefoontjes heeft hij de auto opgeladen en meegenomen. De oplossing om aan de vervangende auto te komen, was om met een taxi naar Madrid te gaan om hem daar op te halen. Dat voorstel heb ik maar even 'voorzichtig' afgewezen. Na al deze ellende zijn we de binnenstad ingelopen voor een hapje eten. We waren duidelijk aan de vroege kant voor de Spanjaarden want veel restaurants waren gesloten. Na ons eenvoudige etentje op een terras bleek op de terugweg namelijk dat er nu wel veel geopend waren.

2016-10-26-01
toen leek de upgrade nog leuk

2016-10-26-02
de uitvalsweg uit Madrid

2016-10-26-03
de weg te smal of de auto te breed?

2016-10-26-04
een deuk in de auto en in mijn ego

donderdag 27 oktober
Na een prima ontbijtbuffet hebben we de nodige telefoontjes gepleegd met als resultaat dat de vervangende auto vandaag afgeleverd wordt. Om overdag gewoon onze planning te kunnen volgen zal dat aan het einde van de dag gebeuren. We zijn een dagje als toerist door het zonnige Ávila getrokken. Eerst hebben we een stuk over de stadswallen gewandeld. Daarna hebben we het cachen gecombineerd met het dwalen door de oude stad: wandelen door de smalle straatjes, een drankje drinken op een terrasje, de oude gebouwen bekijken en de menukaarten van de vele restaurants aan een onderzoek onderwerpen. De auto, nu gelukkig een wat kleiner exemplaar, werd keurig op tijd afgeleverd. Voor ons diner zijn we naar het centrum gelopen, waar we in een van de vele bekeken restaurants een hapje hebben gegeten.

2016-10-27-01
Ávila, een bekende aankomstplaats in de Vuelte a España

2016-10-27-03
de wandeling over de stadsmuren van Ávila

2016-10-27-04
uitzicht op de Basilica de San Vicente

2016-10-27-05
de vervanging wordt afgeleverd

vrijdag 28 oktober
Na het ontbijt hebben we de auto ingeladen en zijn we naar Salamanca vertrokken. In Peñaranda de Bracamonte hadden we een koffiestop gepland, mede omdat daar drie caches lagen. We waren niet echt gelukkig want we konden er twee niet vinden. Verder langs de route hebben we nog een paar kleine uitstapjes gemaakt. In Carpiobernardo is Maja bij de auto gebleven en heb ik een flinke heuvel beklommen naar een cachelocatie. In Salamanca was de parador een modern gebouw, terwijl wij er altijd vanuit waren gegaan dat paradors in oude gebouwen waren gevestigd. Na het inchecken en het uitpakken van de bagage hebben we aan het einde van de middag de omgeving verkend. Niet helemaal volgens het plan kwamen we aan de overzijde van de rivier na een forse klim in de binnenstad terecht. Daar was het opvallend druk, vooral met jongelui. Later dachten we dat het misschien iets te maken had met Halloween, ofschoon er geen verklede figuren tussen liepen. We hebben een hapje gegeten in een restaurant waar we de enige gasten waren. Misschien dat het daardoor kwam maar de gerechten werden vlot zeg maar erg vlug na elkaar geserveerd. We stonden dus zo weer buiten en op de terugweg moesten we ook aan onze kant van de rivier flink klimmen. Gelukkig was het achterhek naar de tuin van de parador open en dat scheelde een heel stuk omlopen.

2016-10-28-01
de hint bij deze stier was: "No me toques los c...." (volgens mij: "blijf van mijn b.... af")

2016-10-28-02
op weg naar de cachelocatie

2016-10-28-03
Maja bleef bij de auto in Carpiobernardo

zaterdag 29 oktober
Na een koude nacht bleef de temperatuur in de ochtend aan de lage kant. De stralende zon deed er wat langer over om het aangenaam te maken, maar aan het einde van de morgen zijn we aan onze toeristische wandeling door Salamanca begonnen. Ook nu was het in de binnenstad redelijk druk maar meer met flanerende inwoners. De terrasjes zaten behoorlijk vol maar door het grote aantal was er altijd wel ergens een plekje te vinden. Het cachen was vandaag een ramp. De oorzaak was eigenlijk niet te bepalen (te moeilijk verstopt of gewoon verdwenen?) maar we hadden zes DNF's tegen twee vondsten. Na de wandeling door Salamanca hadden we 's avonds geen zin meer om nog een keer de afdaling naar en dus ook de klim vanaf de rivier te maken en hebben we een hapje in de parador gegeten.

2016-10-29-01
de Catedral de Salamanca is niet te missen

2016-10-29-02
deze parador is eigenlijk te modern

2016-10-29-03
de Puente Romano en natuurlijk de Catedral

2016-10-29-04
en 's avonds wordt de Catedral in het licht gezet

zondag 30 oktober
De verplaatsing van Salamanca naar Plasencia verliep goed. Het begon al met een extra uur door de wintertijd en dat leverde tijdwinst in het ochtendritueel op. Voor en na het ontbijt hebben we de bagage ingepakt en met een stralend zonnetje zijn we op weg gegaan. We hadden vooraf de route over de N630 gedacht en die hebben we bijna de hele dag kunnen volgen. Onderweg zijn we een paar keer voor wat caches gestopt en de oogst van vandaag (zes van de zeven gevonden) deed ons cache-ego weer wat opbloeien. In Bejar hebben een koffiestop ingelast en hebben we een korte wandeling door de binnenstad en een cachewandeling langs een riviertje gemaakt. Bij aankomst bij de parador was het moeilijk om de ingang te vinden maar uiteindelijk kwamen we bij de ingang van de parkeergarage uit. Dat bleek een autolift te zijn en gelukkig hadden we die grote bak niet meer. Het viel nu al niet mee om op een goed plekje te parkeren. Overigens voldeed deze parador veel meer aan ons idee over paradors. Het was een heel oud, imposant gebouw met dikke muren, hoge gewelven, lange gangen en kleine ramen. Heel apart was wel dat we hier hetzelfde kamernummer hadden als in Salamanca. En die scheelde maar twee plekjes met die in Ávila. Ook kwamen we erachter dat we vandaag pas bij Baños de Montamayor in de Extremadura zijn aangekomen. Daarvoor reden we in Castilla y Leon rond. Na het uitpakken hebben we een rondje door de binnenstad gelopen. Er waren op het eerste gezicht genoeg mogelijkheden voor een hapje eten maar toen we er 's avonds weer rondliepen, bleek dat de typisch Spaanse gewoonten hier ook van kracht waren. In toeristische streken zijn de restaurants continue open maar hier ging er geen één vóór 20:30 uur open. Dus hebben we nog maar een rondje over het plein gemaakt voordat we een tafeltje konden bemachtigen.

2016-10-30-01
een koffiestop bij de Fuente de Cántaro

2016-10-30-02
in Bejar was een standbeeld opgeleukt

2016-10-30-03
de cachewandeling langs de Ruta de las Fábricas Textiles de Bejar

2016-10-30-04
wat fotografeert Maja daar?

2016-10-30-05
de koeien die verkoeling zoeken in de beek

maandag 31 oktober
De stadswandeling door Plasencia hebben we in tweeën geknipt. 's Morgens zijn we een rondje door de binnenstad gaan lopen. Op het Plaza Mayor was een markt en daar hebben we wat fruit en kaas gekocht. Daarna hebben we in de kamer van de parador geluncht en een rustpauze ingelast. Er lagen langs de rivier nog wat caches en daar zijn we aan het einde van de middag langsgelopen. Voor ons diner zijn we uiteindelijk in het restaurant van de parador beland. Zeker na het loopwerk van de hele dag kwam dat eigenlijk wel goed uit.

2016-10-31-01
de hoge gewelven rondom de patio in de parador in Plasencia

2016-10-31-02
ook in Spanje kennen ze de Nederlands spreekwoorden

2016-10-31-03
het standbeeld van Alfonso VIII in Plasencia

dinsdag 1 november
Voor de verplaatsing van Plasencia naar Trujillo hebben we de route door het Parque Nacional Montfragüe genomen. Daar leven honderden roofvogels, voornamelijk gieren, maar wij hebben er totaal maar een tiental kunnen spotten. Wij waren er waarschijnlijk op het verkeerde tijdstip, want volgens de informatie vooraf zouden ze juist aan het einde van de middag terugkomen van hun rooftochten en wij waren er rond lunchtijd. In Villarreal de San Carlos hebben we een kopje koffie gedronken, wat kaarten gekocht en een cachewandeling gemaakt. Een stukje verder lag er een cache bij een kasteel. Maja is op een zonnig plekje blijven zitten en ik heb na het vinden van de cache de 195 treden beklommen voor een geweldig 360° uitzicht. In Torrejón el Rubio hebben nog twee caches gevonden en dat bracht onze dagscore voor het eerst tijdens deze vakantie op 100% van de geplande caches. In Trujillo was mijn geschatte coördinaat van de parador niet helemaal juist en dus moesten we twee rondjes rijden om de ingang te vinden. Deze parador is weer in zo'n echt oud gebouw, in een vierkant rondom een patio met dikke muren en erg kleine ramen. Het nadeel daarvan is een donkere kamer en we hebben het voor het uitzicht niet getroffen met de ligging in het gebouw. We kijken namelijk tegen een - weliswaar mooie - oude muur aan. 's Avonds, want ook hier gaan de restaurants pas laat open, zijn we naar de Plaza Mayor gelopen om een hapje te eten.

2016-11-01-01
het uitkijkpunt bij de Embalse de José Maria de Oriol-Alcántarae II in het Parque Nacional Monfragüe

2016-11-01-03
hopelijk zijn er in de uitsnijding nog wel een paar te zien

2016-11-01-04
195 treden om boven op het Castillo de Monfragüe te komen

2016-11-01-05
maar dan heb je wel een uitzicht

2016-11-01-06
de skyline van Trujillo

2016-11-01-07
en dit was onze kamer in de parador in Trujillo

woensdag 2 november
Net als in Plasencia hebben we in Trujillo de dag in tweeën geknipt. Aan het einde van de ochtend zijn we via de Plaza Mayor naar de ommuurde oude stad gelopen. We hebben onderweg twee caches gedaan en Maja heeft vandaag haar goede vorm bij het zoeken gedemonstreerd. Ondanks dat ik via mijn GPSr een voorsprong had over de vermoedelijke plek, had zij de cachedoosjes al in haar handen. Op een terras hebben we geluncht en daarna een rustpauze op de kamer van de parador ingelast. Aan het einde van de middag hebben we nog een klein rondje in de omgeving met de auto gereden. En daarbij hebben we onze intussen gebruikelijke, in iedere vakantie terugkerende tegenvaller ondergaan. Voor het bereiken van een van de cachelocaties moesten we een stuk over een onverharde weg rijden. Na het vinden van de cache dacht ik een kortere weg te weten maar . . . . dat was dus niet zo. Het pad werd steeds smaller en moeilijker berijdbaar. Bij een iets breder stuk zijn we dan ook met veel moeite gedraaid en moesten we het hele stuk weer terughobbelen. 's Avonds zijn we naar de Plaza Mayor gelopen voor ons diner.

2016-11-02-01
hoe kom ik daar bij?

2016-11-02-02
het standbeeld van Francisco Pizarro in Trujillo

2016-11-02-03
de Plaza Mayor van bovenaf

2016-11-02-04
wandelen over de muren van de oude stad

2016-11-02-05
deze stier stond wat verder weg

donderdag 3 november
Het was een zonnige dag om van Trujillo naar Oropesa te rijden. Bij de voorbereiding hadden we een paar binnenwegen uitgezocht in combinatie met wat caches. Onze eerste stop was bij een trio van bruggen, de volgende in Romangordo en daarna eentje in Navalmoral de la Mata. Daar raakte de Nüvi de kluts kwijt met de vele smalle straatjes met voornamelijk éénrichtingverkeer en hebben we uiteindelijk de auto geparkeerd voor een korte wandeling. De lunchtijd was al bijna voorbij en we zijn nog net op tijd op een terrasje beland. In ons beste Spaans en een beetje door met handen en voeten te praten hebben daar wat voor onze lunch besteld. Uiteindelijk kregen we zoveel voedsel voorgeschoteld dat we het niet eens op konden krijgen. Achteraf dachten we dat de eigenaresse ons alles van haar kaart wilde laten proeven, alleen de grootte van de porties had ze niet aangepast. Na de drie volledige voorgerechten kregen we toch al wel het idee dat we genoeg hadden, maar toen werden er nog een hoofd- en nagerecht geserveerd. De rekening viel daarna ontzettend mee want ook de drankjes bleken inclusief te zijn. Het totaalbedrag was namelijk slechs € 17,-. Daarna zijn we doorgereden naar de parador in Oropesa. Dat was er weer eentje in een gedeelte van een oud kasteel, dus in onze ogen een echte. We hadden geen zin meer om naar het centrum te lopen en dus hebben we een hapje in het restaurant van de parador gegeten.

2016-11-03-01
drie bruggen uit verschillende eeuwen

2016-11-03-02
Nederlandse nostalgie in Spaans metaal gegoten

2016-11-03-02
een kopje koffie bij de Fuente del Parque in Romangordo

2016-11-03-04
avondrood, water in de sloot

vrijdag 4 november
De regen kwam een dag te vroeg. Bij het opstaan was het druilerig en dat bleef de hele dag zo. Aan het einde van de ochtend zijn we een rondje gaan rijden, maar het cachen was door de natte omgeving geen succes. We hebben nog een koffiestop in Candeleda ingelast maar ook dat was een beetje behelpen onder een overkapping. Bij terugkomst hebben we op onze kamer geluncht. Dicht bij de parador lag een cache en die wilde ik nog wel gaan zoeken. We zijn er dan ook naar toe gelopen toen het wat minder hard regende. Een voordeel van deze wandeling was dat Maja vlak bij de parador een restaurant zag, waarover ze een paar positieve reviews had gelezen. Dus hadden we meteen een bestemming voor ons diner. En die reviews waren inderdaad terecht, want we hebben er heerlijk gegeten.

2016-11-04-01
zonder woorden

2016-11-04-02
citroenen, gewoon langs/boven het voetpad in Candeleda

2016-11-04-03
de hint was: "onder stenen"

zaterdag 5 november
We hadden de middagvlucht en dus konden we rustig aan doen. Het weer was nog steeds erg wisselvallig, flinke buien afgewisseld met een waterig zonnetje. Om ongeveer 11:00 uur zijn we vertrokken en onderweg hebben we een kopje koffie gedronken. Bij Madrid hebben we op een van de vele splitsingen een 'verkeerde' afslag genomen en dat betekende dat we dwars door de stad werden geleid. Vlak voor de luchthaven hebben we wat rondjes gereden om de tank vol te gooien. Bij het inleveren van de auto ging alles gesmeerd en de assistentie op het vliegveld met een rolstoel en en aparte zitplaats bij de gate waren voortreffelijk geregeld. De aparte zitplaats hield ook in dat we als eersten aan boord mochten. Daar was de verzorging ook al uitstekend geregeld, net als op Schiphol. Daar stond de rolstoel al klaar en dat was voor Maja wel gunstig, want het was een flink stuk lopen naar de bagageband. Gerrit en Ria waren intussen gearriveerd en hebben ons om ongeveer 20:30 uur thuis afgeleverd.

2016-11-05-01
de donkere lucht komt er al aan

2016-11-05-02
adiós Oropesa

2016-11-05-03
deze speciale zitplaatsen leverden heel wat voordeel op

Zo terugkijkend was deze eerste vliegvakantie na de ingrijpende operatie bij Maja zeer geslaagd. Vanaf het invullen van vijf A4-tjes door het UMCU tot aan de aflevering bij de uitgang van het vliegveld, alles was geweldig geregeld. Bovendien werkte het weer ook behoorlijk mee, negen dagen schitterend zonnig en alleen de twee laatste dagen druilerig en wisselvallig. We hebben erg genoten van de wandelingen door de oude centra van de typisch Spaanse stadjes en van de verplaatsingen tussen de paradors.

Terug naar boven Terug naar Vakanties Startpagina